Η Naomi Klein για την κυβέρνηση Παπαδήμου (βίντεο)

«Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ειπωθεί η ιστορία του νεοφιλελευθερισμού, μια από αυτές είναι και η ιστορία του πώς να δεθούν τα χέρια της δημοκρατίας…». Με τον τρόπο αυτό, η γνωστή δημοσιογράφος και συγγραφέας, Naomi Klein, επιχειρεί μια περιγραφή της απόπειρας αλλαγής των «κανόνων» της πολιτικής σκακιέρας, τόσο στην Ελλάδα, όσο και παγκοσμίως.
Η συγγραφέας του εξαιρετικού βιβλίου «το Δόγμα του Σοκ» σχολιάζει τις επιταγές της τρόικας, προχωρά σε συγκρίσεις και παρουσιάζει μια διαφορετική ερμηνεία των όσων συμβαίνουν σήμερα στη χώρα μας, βασισμένη σε ιστορικά αντίστοιχα παραδείγματα.
Παρακολουθείστε ένα μικρό απόσπασμα της συνέντευξης που παραχώρησε η Naomi Klein, στους Άρη Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη για το νέο ντοκιμα

Δείτε το βίντεο http://omniatv.com/blog/naomi-klein-.html

Read More

ΖΟΥΜΕ ΤΟ ΦΙΑΣΚΟ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ

Του PAUL KRUGMAN*

Την περασμένη εβδομάδα το Εθνικό Ινστιτούτο Οικονομικής και Κοινωνικής Έρευνας, μία βρετανική δεξαμενή σκέψης, δημοσίευσε μία αναπάντεχη γραφική παράσταση συγκρίνοντας την τρέχουσα ύφεση με προηγούμενες υφέσεις και ανακάμψεις. Αποδεικνύεται ότι βάσει ενός σημαντικού δείκτη - εκείνου που καταγράφει τις αλλαγές στο πραγματικό ΑΕΠ από την αρχή της ύφεσης - η Βρετανία τα πάει χειρότερα τώρα σε σχέση με την περίοδο της Μεγάλης Ύφεσης προπολεμικά.
Τέσσερα χρόνια μετά τη Μεγάλη Ύφεση το βρετανικό ΑΕΠ είχε ανέβει και πάλι στα προηγούμενα επίπεδα. Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά τη νέα ύφεση, η Βρετανία δεν βρίσκεται κοντά στο να επανακτήσει το χαμένο έδαφος του ΑΕΠ. 
Και η Βρετανία δεν είναι η μοναδική περίπτωση. Η Ιταλία επίσης τα πάει χειρότερα τώρα από ό,τι τη δεκαετία του 1930 - και με την Ισπανία να κινείται προς μία διπλή ύφεση, έχουμε τρεις από τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης στην ίδια μοίρα.

Read More

Δημοσκόπηση της ΕΤ3 βγάζει το ΠΑΣΟΚ πέμπτο κόμμα, στο 7%

Μια νέα δημοσκόπηση της ΕΤ3 δείχνει το ΠΑΣΟΚ να καταποντίζεται στη πέμπτη θέση, και να συγκεντρώνει μόλις 7%, ενώ το προσπερνούν ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και Δημοκρατική Αριστερά.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με έρευνα που έγινε στις 26-28 Ιανουαρίου σε δείγμα 1001 ατόμων σε όλη την Ελλάδα, από την εταιρεία ToThePoint για λογαριασμό της ΕΤ-3, η Νέα Δημοκρατία βγαίνει πρώτη με 18,6% χωρίς αυτοδυναμία προφανώς. Δεύτερο κόμμα το ΚΚΕ με 8,7%, τρίτος ο ΣΥΡΙΖΑ με 8,2% και τέταρτη η Δημοκρατική Αριστερά με 7,5%. Το ΠΑΣΟΚ πέφτει ακόμα πιο χαμηλά με 7% ενώ ο ΛΑΟΣ έχει καθοδική πορεία συγκεντρώνοντας 4,3%. Στη Βουλή μπαίνουν και οι Οικολόγοι-Πράσινοι. Το ποσοστό των αναποφάσιστων ανέρχεται στο 24,2% ενώ άλλο κόμμα δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν το 9%.

Read More

Ανοικτή πρόσκληση της Ανοικτής Πόλης

Όχι στο ξεπούλημα της ΕΥΔΑΠ

Το νερό αποτελεί πηγή ζωής και όχι κερδών

 Η Τρόικα ενόψει της νέας δανειακής σύμβασης απαίτησε την υλοποίηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων.  Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι   ανάμεσα  στις εταιρείες που θα εκχωρηθούν είναι και η Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Πρωτεύουσας (ΕΥΔΑΠ Α.Ε.) διαθέτοντας  το 27% (από 61% που κατέχει σήμερα) .

Η ΕΥΔΑΠ είναι η μεγαλύτερη εταιρεία στην Ελλάδα που δραστηριοποιείται στην αγορά του νερού. Εξυπηρετεί το λεκανοπέδιο της Αττικής και έχει περίπου  4.300.000 πελάτες (2.020.000 συνδέσεις).

Η μεταβίβαση του  πλειοψηφικού πακέτου 53 εκατ. ευρώ (χρηματιστηριακή αξία) σε ιδιωτικά κεφάλαια  συνδέεται άμεσα με την εκχώρηση του management,  την  αύξηση της τιμολογιακής πολιτικής και την ταυτόχρονη  αύξηση των  κερδών.

Το νερό δεν είναι εμπόρευμα, είναι  πηγή ζωής. Συνδέεται άμεσα με τη  δημόσια υγεία και δεν μπορεί να επαφίεται σε πολιτικές που έχουν ως προτεραιότητα  και σκοπό μόνο  το  κέρδος.

Καλούμε το Δήμο της Αθήνας,  αλλά και τους άλλους δήμους της Αττικής,  την Περιφέρεια Αττικής, τα  κόμματα και τους βουλευτές τους, να μην επιτρέψουν ένα τέτοιο ξεπούλημα σε βάρος των πολιτών και να σταματήσουν μια τέτοια εξέλιξη. Η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής (Π.Ε.Δ.Α.) και η  Περιφέρεια Αττικής να μελετήσουν  την  αγορά των  μετοχών  της ΕΥΔΑΠ.

Read More

Νέα συνάντηση με πρωτοβουλία της Ενωτικής Κίνησης

Τη Δευτέρα 30.1.12, πραγματοποιήθηκε στα γραφεία των Οικολόγων-Πρασίνων η δεύτερη συνάντηση - συζήτηση ανάμεσα στο Άρμα Πολιτών, το ΔΗΚΚΙ, τους Οικολόγους-Πράσινους, τον ΣΥΡΙΖΑ και την Ενωτική Κίνηση, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας προώθησης της κοινής αντιμνημονιακής δράσης που έχει αναλάβει η τελευταία.
Τα θέματα που εξετάστηκαν ήταν το Μνημόνιο-Χρέος, η υπαγωγή του χρέους στο βρετανικό δίκαιο και η από κοινού λήψη μέτρων και προώθηση δράσεων για την ανάπτυξη μετώπου αλληλεγγύης στους πολίτες που βρίσκονται σε κατάσταση ανάγκης.

Read More

Ο εργατολόγος κ. Αλέξης Μητρόπουλος στην Παλλήνη για το "Ασφαλιστικό-Συνταξιοδοτικό"

Εκδήλωση ενημέρωσης των πολιτών διοργανώνει ο Σύλλογος Υπαλλήλων Δήμου Παλλήνης με το ....άκρως επικαιροποιημένο θέμα της εποχής, "Ασφαλιστικό-Συνταξιοδοτικό".

Ομιλητές -οι οποίοι και θα απαντήσουν σε σχετικές ερωτήσεις- ο καθηγητής εργατικού δικαίου, δικηγόρος κ. Αλέξης Μητρόπουλος και ο κ. Διονύσιος Τεμπονέρας, νομικός εξειδικευμένος σε ζητήματα ασφαλιστικού δικαίου.

Η εκδήλωση θα γίνει την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012, στο αμφιθέατρο του Μουσείου Οίνου, επί της Λεωφόρου Μαραθώνος 117 στην Παλλήνη.

Πηγή http://neologosattikis.gr/

Read More

"Ναι" Κουβέλη σε Επίτροπο για δημοσιονομικά

Μία δήλωση η οποία θα συζητηθεί πολύ έγινε από τον πρόεδρο της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φ. Κουβέλη.
Ούτε λίγο ούτε πολύ ο κ. Κουβέλης λέει ναι σε αιρετό Έλληνα υπουργό για τα δημοσιονομικά στην Ελλάδα, έστω και κάτω από προϋποθέσεις.
"Δεν θα είχα αντίρρηση στο να υπάρξει υπουργός επί των δημοσιονομικών της χώρας, υπό την προϋπόθεση ότι ένας τέτοιος υπουργός θα ήταν της επιλογής του ελληνικού λαού".

Read More

«Οι άριστοι των Ελλήνων»: Μεταρρύθμιση ή μεταπολιτική ;

Tου Γιάννη Παπαθεοδώρου, Αυγή, ΕΝΘΕΜΑΤΑ, 29.1.12
«Αν είσαι από τους αληθινά εκλεκτούς
την επικράτησί σου κύταζε πώς αποκτάς».
Κ.Π. Καβάφης, Ο Θεόδοτος

Εκθέσεις ιδεών. Η υπουργός Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου πιέζει –με την απειλή διακοπής της χρηματοδότησης των πανεπιστημίων– να ολοκληρωθεί η διαδικασία εκλογής νέων διοικήσεων για τα Συμβούλια των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Για τον χρόνο ωστόσο διεξαγωγής των κοινοβουλευτικών εκλογών, η υπουργός δεν φαίνεται να βιάζεται καθόλου. Σύμφωνα με δηλώσεις της, σε πρόσφατη εκδήλωση της πρωτοβουλίας «Για την Ελλάδα, τώρα», οι εκλογές «σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα θα είναι μια πρόσκαιρη νίκη του λαϊκισμού, των αντιμεταρρυθμιστικών δυνάμεων, οι οποίες συσπειρώνονται».[1] Είπε κι άλλα η κ. Διαμαντοπούλου σε εκείνη την εκδήλωση. Θυμήθηκε τον Τρικούπη και ανακάλεσε την ιστορία της πτώχευσης του 19ου αιώνα ως «παράδειγμα συμμόρφωσης» (sic), θυμήθηκε τον Πολιτικό του Πλάτωνα για τη σύνεση και την τόλμη που χρειάζεται σήμερα, εκθείασε εκείνη την Ελλάδα «που θέλει να συγκρουστεί με τον κακό εαυτό της», και κάλεσε όλους όσους έχουν ενεργοποιηθεί στο «επιτέλους να προτείνουμε» να συνδιαμορφώσουν την πρότασή τους για την «εθνική ατζέντα 2020».

Read More

Κατάθεση Τσίπρα για τα μυστικά κονδύλια

Υπερβάσεις κατά 270% από τον προϋπολογισμό του υπουργείου Εξωτερικών για τα μυστικά κονδύλια κατήγγειλε σήμερα με την κατάθεσή του στον οικονομικό εισαγγελέα κ. Σπύρο Μουζακίτη ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας, που κατέθεσε ως μάρτυρας στην προκαταρκτική εξέταση που έχει αυτεπάγγελτα διατάξει ο οικονομικός εισαγγελέας κ. Γρηγόρης Πεπόνης για τα μυστικά κονδύλια του ΥΠΕΞ. Σύμφωνα με τις καταγγελίες του κ. Τσίπρα η υπέρβαση αφορά στην περίοδο 2009 - 2010 και των δύο κυβερνήσεων, δηλαδή επί υπουργίας των Ντόρας Μπακογιάννη και Δ. Δρούτσα. Η δικαστική έρευνα γίνεται με αφορμή τη συνέντευξη Τύπου που είχε δώσει ο κ Τσίπρας, αλλά και ερωτήσεις του στη Βουλή για τα μυστικά κονδύλια.

Read More

Τέσσερις χώρες ζητούν έκτακτη συζήτηση σήμερα για το ελληνικό ζήτημα και απάντηση αύριο από την ελληνική κυβέρνηση

 Tο ελληνικό ζήτημα δεν βρισκόταν  επίσημα στην ημερήσια διάταξη, καθώς στην ατζέντα της συνάντησης είναι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ) και το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, αλλά ετέθη το θέμα από τέσσερις χώρες, Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία και Βέλγιο να γίνει έκτακτη συζήτηση σήμερα, ώστε να απαντήσει αύριο η ελληνική κυβέρνηση.

 

Read More

Το βρετανικό δίκαιο και η Ελλάδα

Του Κώστα Χρυσόγονου

Σε άρθρο του στο «Βήμα» την Κυριακή 22.1.2012 ο ομότιμος καθηγητής κ. Χ. Ροζάκης συμπεραίνει ότι «αν η Ελλάδα θέλει να αντιμετωπίσει την αποπληρωμή του χρέους της με καλοπιστία και υπευθυνότητα, δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από την εφαρμογή ενός αξιόπιστου δικαίου» (δηλαδή του αγγλικού) και ότι «αντίθετες απόψεις σε αυτό φαίνεται να είναι εκ του πονηρού». Επειδή συγκαταλέγομαι σε εκείνους που έχουν επώνυμα εκφράσει αντίθετη άποψη, επιτρέψτε μου τις εξής παρατηρήσεις:

Read More

Οι πιθανοί υποψήφιοι βουλευτές με ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία στην Περιφέρεια Αττικής

Ασφαλείς πληροφορίες  φέρουν τον καθηγητή εργατικού δικαίου κ. Αλέξη Μητρόπουλο (φωτογραφία) ως υποψήφιο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α στο ψηφοδέλτιο της Περιφέρειας Αττικής.
Σε ότι αφορά τον πολιτικό σχηματισμό της «Νέας Δημοκρατίας» και σε σχέση με το ψηφοδέλτιό της στην περιφέρεια Αττικής, νεότερες πληροφορίες που περιήλθαν σε γνώση του ‘Ν’ από έγκυρες πηγές, τα πρόσωπα που επιλέχθηκαν να συμμετάσχουν (εκτός απροόπτου) στις προσεχείς εκλογές είναι:
Οι Βουλευτές Θ. Μπούρας, Γ. Βλάχος και Ν. Καντερές
και οι Αγιάσογλου Στέφανος, Γάκης Αδαμάντιος, Κατσιγιάννης Θανάσης, Κατσίκης Κώστας, Κοσμίδη Ευρώπη, Λειβαδάς Πάνος, Σταύρου Απόστολος, Στουραΐτη Γεωργία και Χάσκος Παναγιώτης.

Πηγή http://www.neologosattikis.gr

Read More

Ο ΡΑΦΤΗΣ ΤΗΣ ΟΥΛΜ ΚΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

της Νάντιας Βαλαβάνη

                          To παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ ΤΗΣ
                              ΚΥΡΙΑΚΗΣ (Σάββατο 31.12.2011/Κυριακή 01.01.2012)

    Μετά την υποβοηθούμενη αυτοκτονία του Λούτσιο Μάγκρι ο τίτλος της εξαιρετικά ενδιαφέρουσας προθανάτιας μελέτης του για το ιταλικό κομμουνιστικό κίνημα και το κομμουνιστικό πείραμα τον 20ο αιώνα Ο ράφτης της Ουλμ, βρέθηκε στο επίκεντρο της προσοχής. Στην αγγλική εισαγωγή του κειμένου (New Left Review, τ. 51, 2008) ο Μάγκρι εξηγεί ότι σε κάποια πολυπληθή συγκέντρωση του 1991 με θέμα αν θα έπρεπε ή όχι να φύγει ο όρος «κομμουνιστικό» από τ΄ όνομα του ΚΚΙ, ο Πιέτρο Ινγκράο, που είχε ήδη αναπτύξει τη διαφωνία του,  απάντησε σε σχετική ερώτηση «με τη φημισμένη παραβολή του Μπρεχτ για το ράφτη της Ούλμ».    Επειδή η περιγραφή, ακόμα και του Μάγκρι, για το περιεχόμενο της «παραβολής» προέρχεται μάλλον από «δεύτερο χέρι», θα επιχειρήσω μια πρόχειρη μετάφραση του υπό αναφορά κειμένου. 

Read More

Νέο «όχι» της Αλέκας Παπαρήγα για την ενότητα της αριστεράς

Στο πολιτικό επίπεδο δεν υπάρχουν δυνάμεις με τις οποίες μπορούμε να συμφωνήσουμε" δήλωσε σχετικά με το ενδεχόμενο συνεργασίας κομμάτων της Αριστεράς, η γγ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, απαντώντας σε ερωτήσεις του ΑΠΕ- ΜΠΕ, στην Αγκυρα.
Απαντώντας σε ερώτηση για το ενδεχόμενο συνεργασίας και την πολιτική συνεργασιών του ΚΚΕ, η κ. Παπαρήγα είπε ότι "η πολιτική συνεργασιών είναι αναγκαία, αλλά δεν είναι αυτοσκοπός. Πιο σύνθετη πολιτική είναι αυτή των συνεργασιών. Μπορείς να κάνεις πολιτική συνεργασιών και αυτή να μην ωφελήσει το λαό, ή και συνεργασία που να ωφελήσει".

Read More

Οι καθαροί, οι ακάθαρτοι και το ΚΚΕ

Του Θανάση Καρτερού

Γιατί το ΚΚΕ απορρίπτει, και μάλιστα με οργή, κάθε είδους συνεργασία με άλλες δυνάμεις της αριστεράς; Γιατί δεν τις θεωρεί αρκετά συνεπείς, αρκετά επαναστατικές, ακόμα και αρκετά τίμιες είναι η απάντηση, η οποία διαπερνά όλες τις αναλύσεις, τη ρητορική και την αρθρογραφία του κόμματος. Και γιατί, συνεπώς, κάθε είδους επαφή, συνεργασία, όσμωση με ακάθαρτες δυνάμεις θα προκαλούσε σύγχυση στην εργατική τάξη, θα έσπερνε αυταπάτες, θα έμοιαζε με ένα βήμα μπρος, ενώ δεν θα ήταν παρά δύο, ίσως και περισσότερα, βήματα πίσω στην πορεία προς την επερχόμενη επανάσταση - λαϊκή οικονομία και λαϊκή εξουσία χωρίς επανάσταση ούτε στον ύπνο του μπορεί να φανταστεί κανείς...

Read More

Έρευνα και αξιοποίηση υδρογονανθράκων στην Ελλάδα

Του Δημήτρη Παπαδημούλη

H υπόθεση έρευνα και αξιοποίηση υδρογονανθράκων στην Ελλάδα είναι μια πονεμένη ιστορία δεκαετιών. Ξεκίνησε την εποχή της δεκαετίας του ’70 με το πρώτο κοίτασμα στον Πρίνο. Υπήρξαν και τότε πολύ μεγάλες προσδοκίες για γρήγορες αποδόσεις που θα λύνανε το οικονομικό πρόβλημα της χώρας. Δεν δικαιώθηκαν! Ακολούθησε μία περίοδος μοναχικής πορείας και αυτοδύναμης έρευνας. Εκ των πραγμάτων, φάνηκε ότι αυτό το πράγμα δεν μπορούσε να αποδώσει. Τώρα υπάρχει μία κινητικότητα, η οποία όμως συνοδεύεται και με άφθονη μυθολογία.

Read More

Θόδωρος Αγγελόπουλος: Μια ξεχωριστή πορεία

Μια ξεχωριστή πορεία μέσα από τις εικόνες της Ιστορίας. Γράφουν οι σκηνοθέτες Κωνσταντίνος Γιάνναρης, Σωτήρης Δημητρίου και Φώτος Λαμπρινός, ο ιστορικός Αντώνης Λιάκος και ο κριτικός κινηματογράφου Γιώργος Μπράμος

• Άφησε μια προσωπική και αγνή παρακαταθήκη
• Στράφηκε στις «μεγάλες αφηγήσεις» τον καιρό που αυτές κλονίζονταν
• Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος
• Το μετέωρο βήμα της Αριστεράς
• Οι σιωπές του, σιωπή μας
• Θόδωρος Αγγελόπουλος: «Τα ποτάμια του χρόνου»
• Αφιέρωμα στον Θεόδωρο Αγγελόπουλο
• Έτσι ξαφνικά και με όλη την πληθώρα της εποπτείας

Read More

Στο άρθρο 99 η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. του ΚΚΕ

Αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα κατέθεσε σήμερα, σύμφωνα με πληροφορίες, η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. Η ιστορική εκτυπωτική επιχείρηση του ΚΚΕ φέρεται να οδηγήθηκε στην έσχατη αυτή κίνηση λόγω των ασφυκτικών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει και των ληξιπρόθεσμων οφειλών που έχουν συσσωρευτεί.

Ο κύκλος εργασιών της εταιρείας ανήλθε την 31/12/2010 στα 43.214.753 ευρώ και την 31/12/2009 στα 50.730.108 ευρώ. Σημειώνεται ότι στο τέλος του Απριλίου 2011 ολοκληρώθηκε η διαδικασία αναδιάρθρωσης του μακροπρόθεσμου δανεισμού της εταιρείας με μείωση των ποσών των δόσεων που ήταν πληρωτέες εντός του 2011 και αύξηση των ποσών των δόσεων που ήταν πληρωτέες μετά την 31/12/2011. Και αυτό, όπως σημειωνόταν στην ετήσια οικονομική έκθεση της εταιρείας, χωρίς την παράταση της διάρκειας των δανείων ή την μεταβολή του αριθμού και των ημερομηνιών λήξεως των δόσεων. Ωστόσο, όπως προκύπτει, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των οικονομικών παραγόντων της επιχείρησης.

Read More

Για την απαγόρευση κοινωνικών συσσιτίων

Στο πλαίσιο συνέντευξης τύπου που παραχώρησε το μεσημέρι στο Βόλο η βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ Ηρώ Διώτη, έκανε την ακόλουθη δήλωση, σχετικά με την εγκύκλιο που εξέδωσε ο γενικός γραμματέας Δημόσιας Υγείας για την παροχή συσσιτίων και τροφίμων:

Το Υπουργείο Υγείας και μόνο κατ’ όνομα «Κοινωνικής Αλληλεγγύης» έδειξε με αυτή την εγκύκλιο για μία ακόμη φορά το ανάλγητο κοινωνικά πρόσωπό του, επιτρέποντας μόνο στην εκκλησία, στους δήμους και τις ΜΚΟ τη «σίτιση» κοινωνικά ασθενέστερων συμπολιτών, επικαλούμενο λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας. Ο πραγματικός βέβαια λόγος είναι ότι η κυβέρνηση έχει τρομάξει βλέποντας να δημιουργούνται από άκρη σ’ άκρη της χώρας, ισχυρά δίκτυα αλληλεγγύης μεταξύ των πολιτών, δομές απέναντι στη λογική της ιδιώτευσης και της παθητικότητας. Η αλληλεγγύη αυτή είναι ανεξάρτητη από χρηματοδοτήσεις. Στηρίζεται στους ανθρώπους και στην αντίστασή τους στην κοινωνική αδικία. Δεν έχει καμιά σχέση με τη «φιλανθρωπία» λογής-λογής πλούσιων μεγαλοεπιχειρηματιών.

Read More

Η «Ενότητα Αριστερών Καθηγητών» πρώτη δύναμη στις εκλογές της Ε’ ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής

Η παράταξη «Ενότητα Αριστερών Καθηγητών» αναδείχθηκε πρώτη συνδικαλιστική δύναμη στις εκλογές της Ε’ ΕΛΜΕ Ανατολικής Αττικής που έγιναν την Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2012.
Η «Ενότητα Αριστερών Καθηγητών» αύξησε τον αριθμό των ψήφων της (+38) σε σχέση με το 2010 με ποσοστό 42,24% σε αντίθεση με την ΠΑΣΚ που έλαβε 189 ψήφους (-42) με ποσοστό 25,26% και μειώθηκε η δύναμη της.
Τρίτη συνδικαλιστική παράταξη αναδείχθηκε η ΔΑΚΕ με 122 ψήφους και ποσοστό 16,31% με μόλις 2 ψήφους απώλεια σε σχέση με το 2010.
Ελαφρώς σε καλύτερη θέση οι παρατάξεις ΕΣΑΚ-ΔΕΕ -75 ψήφοι έναντι 66- και οι «Ανεξάρτητοι Εκπαιδευτικοί» -46 ψήφοι έναντι 37 το 2010-

Πηγή http://www.neologosattikis.gr

Read More

Σιωπηρή εφαρμογή της ακροδεξιάς ατζέντας για την "τελική λύση" για τους μετανάστες;

Τις μέρες αυτές διεξάγεται ένας υπόγειος ολοκληρωτικός πόλεμος από τις δημόσιες υπηρεσίες ενάντια στους (νόμιμους) μετανάστες. 
Την περίοδο ακριβώς που αρχίζει να πυκνώνει η κατάθεση δικαιολογητικών για την ανανέωση των αδειών διαμονής (και εργασίας) των νομίμων μεταναστών, επέλεξε η κρατική γραφειοκρατία να εκδηλώσει τον παραλογισμό, την αναλγησία της και την αθεράπευτη εχθρότητά της απέναντι στον πολίτη και ειδικά τον "ξένο".

Ως γνωστόν, το καλοκαίρι που πέρασε υπερψηφίστηκε (Αριθμ. 15055/546 - 25 Αυγ 2011) η πρόταση νόμου των υπουργών Νταλάρα -Κουτρουμάνη για μείωση από 200 στα 120 των απαραίτητων ενσήμων για την ανανέωση των αδειών διαμονής και από 80 στα 50 για την ανανέωση του βιβλιαρίου ασθενείας. Η απόφαση ισχύει και αναδρομικά για όσους ανανεώνουν ανά διετία.

Στα γκισέ όμως των αρμοδίων υπηρεσιών των Δήμων ή το μητρώο του ΙΚΑ, ο Νόμος αυτός Δεν Ισχύει!!!

Read More

Δήλωση-Ανάλυση του Κώστα Πουλάκη για την τελευταία δημοσκόπηση της VPRC.

Του Κώστα Πουλάκη*

Αφήνουν πίσω τους καμένη γή…
«Ζούμε παρακμιακά φαινόμενα με την αποσύνθεση της κυβερνητικής πλειοψηφίας όπως επιβεβαιώνεται και από την προχθεσινή ψηφοφορία στην Βουλή. Η κυβέρνηση όταν αναγκάζεται να ζητήσει την ψήφο των κυβερνητικών βουλευτών φέρνει στην επιφάνεια την διάλυση των κυβερνητικών κομμάτων και ιδιαίτερα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση δεν διαθέτει ούτε την λαϊκή αποδοχή αφού και η τελευταία έρευνα της VPRC μετράει την δυσαρέσκεια στο 92%. Παρά την κατευθυνόμενη άνωθεν αισιοδοξία ότι με το PSI «θα μπει τάξη», οι πολίτες γνωρίζουν ότι τους περιμένουν χειρότερες μέρες. Δεν θα πρέπει να υποστούμε τη λαίλαπα της δεκαετίας για να έχουμε το 2020 ένα χρέος μη διαχειρίσιμο.
Επιγραμματικά πέντε στοιχεία και τα συμπεράσματα που εξάγουμε από αυτά από τη νέα δημοσκόπηση της VPRC η οποία όπως είπαμε καταγράφει ραγδαίες αλλαγές στους πολιτικούς συσχετισμούς:

Πρώτον, την κατάρρευση της εικόνας της κυβέρνησης του Παπαδήμου. Μέσα σε δύο μήνες παρουσιάζει την εικόνα που παρουσίαζε η κυβέρνηση του Παπανδρέου λίγες μέρες πριν την παραίτηση του από την θέση του πρωθυπουργού.
Δεύτερον, το ΠΑ.ΣΟ.Κ βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης και με βάση το σημερινό πολιτικό κλίμα δεν είναι αυτονόητο ότι μπορεί η αλλαγή στην ηγεσία του να του προσφέρει «σωσίβιο» σωτηρίας.
Τρίτον, η ραγδαία εκλογική άνοδος της ΔΗΜΑΡ. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 65% της εκλογικής δύναμης της ΔΗΜΑΡ προέρχεται από το ΠΑ.ΣΟ.Κ και θέτει υποψηφιότητα για να παίξει τον ρόλο του διάδοχου σχήματος του ΠΑ.ΣΟ.Κ
Τέταρτον, η σταθερή εκλογική αύξηση του ΣΥΡΙΖΑ ιδιαίτερα σε περίοδο κοινωνικής ύφεσης, επιβεβαιώνει την σταθερή του επικοινωνία με το «ριζοσπαστικό» τμήμα του ΠΑΣΟΚ.
Πέμπτον, οι πολίτες ζητάνε εκλογές βιώνοντας την σκληρή πραγματικότητα, θέλοντας να παρέμβουν στις πολιτικές εξελίξεις.

Πρέπει να τους αναγκάσουμε να αποχωρήσουν άμεσα πριν ολοκληρώσουν το καταστροφικό τους έργο με την υπογραφή της νέας και χειρότερης δανειακής σύμβασης, πριν αφήσουν πίσω τους καμένη γη.
Η ενωτική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ που απευθύνεται, από τις αντιμνημονιακές δυνάμεις που απεγκλωβίζονται από το ΠΑΣΟΚ έως την εξωκοινοβουλευτική αριστερά, είναι η προοδευτική εναλλακτική λύση που αναζητεί η κοινωνία. Χρέος μας να την υλοποιήσουμε αν δεν θέλουμε να γυρίσουμε πολλά χρόνια.»

*Μέλος της Π.Γ του Συνασπισμού και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α
Υπεύθυνος της επιτροπής ερευνών και μελέτης δημοσκοπήσεων.

Read More

Το Ελληνικό ’68

Του Νίκου Θεοτοκά

Το βιβλίο αυτό είναι απαραίτητο για όσους και όσες εμπλέκονται στην υπόθεση της Αριστεράς και δε γνωρίζουν τι ήταν και τι ήθελε το Πατριωτικό Αντιδικτατορικό Μέτωπο ή τι έκαναν οι Λαμπράκηδες ή οι κουκουέδες ή οι ΕΔΑίτες

Το νέο βιβλίο του Τάκη Μπενά, Το Ελληνικό ’68. Συμβολή στην ιστορία του ΚΚΕ Εσωτερικού. Η ρήξη και η γέννηση του ΚΚΕ Εσωτερικού. Η ανανεωτική πορεία του, Θεμέλιο, Αθήνα 2011, είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό βιβλίο για την ιστορία της ελληνικής Αριστεράς. Ο συγγραφέας δεν χρειάζεται συστάσεις. Σ’ ό,τι αφορά τα όρια της δικής μου οπτικής, δεν θέλω -και μάλλον δεν χρειάζεται- να μιλήσω ως αριστερός, ως κομμουνιστής δηλαδή της ανανέωσης, για ένα βιβλίο που αφηγείται τη γέννηση του ιδεολογικού ρεύματος στο οποίο, αν και πολλοί το θεωρούν πεθαμένο και νεκρό, επιμένω να ανήκω ακόμη. Θα προσπαθήσω λοιπόν να συγκρατήσω το πάθος της στράτευσης και να μιλήσω ως ιστορικός.

Διαβάστε όλο το άρθρο
http://www.rednotebook.gr/details.php?id=4633

Read More

Αναγκαίο ένα πλατύ μέτωπο αντίστασης απέναντι στο μνημονιακό μπλοκ

Η ανάγκη εξόδου της χώρας από την οικονομική και πολιτική κρίση με όρους κοινωνίας βρέθηκε στο επίκεντρο της χθεσινής εκδήλωσης της Ενωτικής Κίνησης στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, ενώ αναζητήθηκαν οι πιθανοί τρόποι συνεργασίας των αντιμνημονιακών, πατριωτικών, δημοκρατικών και ριζοσπαστικών δυνάμεων του τόπου, ώστε να δημιουργηθεί ένα πλατύ μέτωπο αντίστασης απέναντι στο μνημονιακό μπλοκ και την τρόικα. Το “παρών” ήταν προγραμματισμένο να δώσει στη συζήτηση και ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης Μ. Θεοδωράκης, αλλά λόγοι υγείας τον εμπόδισαν.

Ο ανεξάρτητος βουλευτής και συντονιστής της εκδήλωσης Π. Κουρουμπλής τόνισε ότι στόχος της Κίνησης είναι η δημιουργία ενός μεγάλου αντιμνημονιακού μετώπου και πρόσθεσε πως “αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν”.

"Έχουμε νέα κατοχή"
Για το πώς η χώρα μας αποτέλεσε διεθνές “πειραματόζωο” στα χέρια των δανειστών μίλησε διεξοδικά ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γ. Κασιμάτης, ο οποίος εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της πολιτικής ηγεσίας της χώρας που οδήγησε την κοινωνία και τους πολίτες στη σημερινή τραγική κατάσταση.
Ο ίδιος υπογράμμισε πως “σήμερα μπορεί ο καθένας να δώσει μια εύκολη απάντηση για το πώς μπορεί να υπάρξει έξοδος από την κρίση”, ωστόσο πρόσθεσε πως “το δύσκολο είναι η απάντηση για το ποια είναι η λύση”. Ο Γ. Κασιμάτης τόνισε ότι “η λύση είναι το έργο” και συμπλήρωσε πως “πρέπει να αξιώσουμε μια νέα πολιτική ηγεσία που θα πει το μεγάλο όχι”. Ταυτόχρονα σημείωσε πως “σήμερα έχουμε νέα κατοχή” και πρόσθεσε πως “οι ηγέτες μας θέλουν να δώσουν τα πάντα, κάτι που δεν επιτρέπει το Διεθνές Δίκαιο και γι' αυτό χρησιμοποιούν το αγγλικό Δίκαιο”. “Το αγγλικό Δίκαιο, είναι το Δίκαιο του δανειστή” είπε ο ίδιος. Αναφερόμενος στις δηλώσεις Χρυσοχοΐδη ότι δεν διάβασε το Μνημόνιο, υπογράμμισε πως “αυτό αποτελεί έγκλημα σε βάρος της πατρίδας” και κατέληξε λέγοντας ότι “χρειαζόμαστε δυνάμεις αντίστασης".

"Νεοφιλελεύθερο κόμμα το ΠΑΣΟΚ"
Ο Αλ. Μητρόπουλος αναφέρθηκε αναλυτικά στους στόχους της Ενωτικής Κίνησης λέγοντας ότι σκοπός είναι η ενημέρωση του λαού, καθώς και “να βοηθήσουμε τα έντιμα, απλά μέλη και στελέχη του κοινωνικού ΠΑΣΟΚ που βρίσκονται σε σύγχυση”. Είπε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον "νεοφιλελεύθερο κόμμα", ενώ υποστήριξε την ανάγκη ευρύτερων πολιτικών και κοινωνικών συναινέσεων που να καταλήγουν, όπως είπε, “στην ενότητα και τη συνεργασία”.
Ο εργατολόγος αναφέρθηκε στην ελληνική αριστερά ισχυριζόμενος ότι η κατάστασή της “δεν επιτρέπει αισιοδοξία”. Άσκησε κριτική λέγοντας ότι “είτε με την ευρω-κομμουνιστική της εκδοχή είτε με την άγονη εμμονή στο πρότυπο του υπαρκτού σοσιαλισμού” η αριστερά προχώρησε σε μια σειρά από σημαντικά λάθη, “βλέπει καθημερινώς την κατάργηση όλων των κατακτήσεων της εργατικής τάξης και προτιμά να κλείνεται στο δικό της αδικαίωτο αυτοποιητικό σύστημα” και συμπλήρωσε ότι “προ 20ετίας και πλέον δεν δίστασε να κάνει ετερόδοξες συνεργασίες”. Ωστόσο υποστήριξε ότι “η ευρύτερη αριστερά έχει τις καλύτερες προτάσεις, έχει κάνει τις πληρέστερες αναλύσεις, διαθέτει τα εντιμότερα στελέχη” και κατέληξε: “Ο λαός αναμένει την ενωτική και προγραμματική κυβερνητική πρόταση της αριστεράς”.

Ρήξη με το Μνημόνιο
Ο Δ. Σακελλάρης, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, ευχήθηκε το 2012 “να είναι χρονιά που θα το καθορίσουν οι προοδευτικές δυνάμεις αυτού του τόπου” και μίλησε για την ανάγκη ρήξης με το Μνημόνιο και τον νεοφιλελευθερισμό.
Ο ίδιος αναφέρθηκε στη στρατηγική εξόδου από την κρίση λέγοντας πως οφείλει να βρίσκεται “στην αντίπερα όχθη του νεοφιλελευθερισμού”. Επίσης είπε για τον διάλογο που ο ίδιος και άλλοι μέσα στο ΠΑΣΟΚ ζητάνε να ανοίξει σε επίπεδο βάσης για κρίσιμα ζητήματα, ενώ έθεσε συγκεκριμένα σημεία για την έξοδο από την κρίση.
Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Κ. Χρυσόγονος μίλησε για την κρίσιμη ιστορική καμπή που βρίσκεται η Ελλάδα και σημείωσε πως έχουμε να κάνουμε με “χρεωκοπία του μεταπολιτευτικού συστήματος”. Αναφερόμενος στο ευρωπαϊκό όραμα της χώρας, υποστήριξε πως “αποτέλεσε το υποκατάστατο της Μεγάλης Ιδέας”, το οποίο, όπως συμπλήρωσε, “μετατρέπεται πλέον σε εφιάλτη”. Ο ίδιος έκανε λόγο για “φεουδαρχικές και απολυταρχικές δομές που κρύβονται κάτω από την επιφανειακή κοινοβουλευτική μας δημοκρατία”, ενώ άσκησε κριτική στο πελατειακό κράτος που δημιούργησαν τα δυο κόμματα εξουσίας και την αδιέξοδη πολιτική που ακολούθησαν με τον συνεχιζόμενο δανεισμό.

Read More

Oι ηθικολογικές ερμηνείες της κρίσης αθωώνουν την πολιτική εξουσία

Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς συζητά με τους Βαγγία Λυσικάτου, Μιχάλη Νικολακάκη και Δημοσθένη Παπαδάτο-Αναγνωστόπουλο


«Το πρόβλημα είναι τεράστιο διότι η γλώσσα της Αριστεράς, η κατά παράδοση ισχύουσα θεωρία της αριστερής σκέψης, είχε και έχει ακόμα τεράστιες δυσκολίες να προσβεί σε αυτά τα νέα και υπό διαμόρφωση πολιτικά υποκείμενα, τα οποία μεταβάλλονται συνεχώς στο πλαίσιο της σημερινής παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας»

«Πιστεύω ότι η στιγμή είναι καίρια για να αναφανούν οι νέες βασικές γραμμές αντίθεσης ανάμεσα στην άνευ όρων υποταγή στο νεοφιλελεύθερο πρόταγμα και σε μία δύσκολη, αντιφατική και καθόλου προδιαγεγραμμένη πορεία ανασύνταξης μιας νέας Αριστεράς, μιας νέας ριζικής και ανατρεπτικής σκέψης, η οποία βρίσκεται ακόμα στα σπάργανα»

«Πιστεύω λοιπόν ότι στην Ελλάδα, παρ’ όλα τα αδιέξοδα, η Αριστερά δεν έχει πεθάνει, ούτε πνέει τα λοίσθια. Αντίθετα, υπάρχουν οι προϋποθέσεις όχι για μια άνευ όρων σύμπλευση των αριστερών δυνάμεων, γιατί αυτό θα ήταν ένα τεχνητό και αναποτελεσματικό μέσο προώθησης της αριστερής σκέψης, αλλά για μια ανα-θεώρηση όλων των ιστορικών και θεωρητικών δεδομένων που οδηγούσαν στην δυνατότητα της Αριστεράς να αρθρώσει ένα συγκεκριμένο λόγο»

«Δεν έχω τίποτα εναντίον της βίας· όπως έλεγε και ο Μαρξ, η βία είναι η μαμή της ιστορίας. Αλλά δεν πρόκειται απλώς περί αυτού. Οι μαμές της ιστορίας πότε βγάζουν ζωντανά παιδιά και πότε νεκρά. Και υπάρχει πάντα ο κίνδυνος όξυνσης της κοινωνικής βίας, όταν τα κινήματα αυτά δεν καθοδηγούνται από συγκροτημένες πολιτικές πλατφόρμες που θα έχουν και την ευθύνη της πρόβλεψης. Υπάρχει λοιπόν η πιθανότητα οι βίαιες αυτές μορφές να εκραγούν και να τεθούν εκτός ελέγχου. Και τότε δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι τα πολιτικά αποτελέσματα θα είναι θετικά. Σε περιόδους κρίσης, και το ξέρουμε αυτό και από άλλες περιπτώσεις, κάποιες φορές το αποτέλεσμα υπήρξε θετικό, με την ανάδειξη προοδευτικών τάσεων και την επίτευξη πολιτικών τομών ή ανατροπών. Άλλες φορές όμως, ίσως τις περισσότερες, υπήρξε αρνητικό, διότι γέννησε ολοκληρωτικά ακροδεξιά κινήματα, που με τη σειρά τους ανέστειλαν τις διαδικασίες κοινωνικής αλλαγής»

Διαβάστε όλη την συνέντευξη
http://www.rednotebook.gr/details.php?id=4592

Read More

Σοκ για το ΠΑΣΟΚ! Στο... 12% σύμφωνα με νέα μέτρηση!

Σύμφωνα με τα ευρήματα από την τελευταία δημοσκόπηση της VPRC, δημοσιεύονται αύριο αναλυτικά στο περιοδικό "Επίκαιρα". Τα στοιχεία τα οποία παραθέτουμε, αναδημοσιεύτηκαν σήμερα από το tvxs.

ΠΡΟΘΕΣΗ ΨΗΦΟΥ

ΝΔ 30,5%
ΠΑΣΟΚ 12%
ΚΚΕ 12,5%
ΣΥΡΙΖΑ 12,5%
ΔΗΜΑΡ 13%
ΛΑΟΣ 6%
ΟΙΚ. ΠΡΑΣ. 3%
ΔΗΣΥ 2,5%
ΑΡΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ 2,5%
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 2,5%
ΑΝΤΑΡΣΥΑ 1,0%

Read More

Πώς θα ξηλωθεί το υφάδι της κρίσης

∆εν κρίνεται η Αριστερά στα διάφορα φόρουµ όπου µετανοηµένοι αριστεροί ολοφύρονται για τις αµαρτίες τους προσκυνώντας όσα απέρριπταν, ούτε βέβαια στην επιδίωξη να συµµετάσχουν σε κυβερνητικά σχήµατα που θα διαχειριστούν την κρίση

Του Αντώνη Λιάκου

Η κρίση αυτή θα κάψει πολλές κυβερνήσεις διαδοχικά. Ακόµη κι αν κληθεί η Αριστερά να κυβερνήσει, θα πρέπει να αποφύγει να γίνει εφεδρεία στα καύσιµα. ∆εν όρισε η ίδια το πρόβληµα, κατά συνέπεια θα αποτύχει αν δοκιµάσει να το λύσει, και θα κάψει τις όποιες δυνατότητες έχει να επηρεάσει το µέλλον. Η Αριστερά δεν πρέπει να αναλάβει την παραµικρή ευθύνη για την κρίση. Η ευθύνη της είναι απέναντι σε αυτούς που υποφέρουν από την κρίση και απέναντι στο µέλλον. Πρέπει να υπερασπίσει την κοινωνία, να υπερασπίσει τη δηµοκρατία, να υπερασπίσει το ευρωπαϊκό κοινωνικό µοντέλο και τις θετικές αξίες της Μεταπολίτευσης, όλα αυτά δηλαδή που κινδυνεύουν σήµερα, τόσο από τις έκτακτες συνθήκες που επιβάλλει η κρίση όσο και από την πολιτική µετατόπιση των ελίτ προς πολύ πιο συντηρητικές θέσεις από εκείνες που είχαν υιοθετήσει τα προηγούµενα χρόνια.

Εκείνο που χρειάζεται είναι η αποδόµηση του αφηγήµατος της κρίσης που έχει επιβληθεί, ότι δηλαδή η κρίση είναι καρπός της ελληνικής κακοδαιµονίας. Φυσικά και η κρίση βγάζει άλυτα προβλήµατα στην επιφάνεια και απελευθερώνει την κριτική, και αυτό είναι θετικό και σηµαντικό, αλλά πραγµατοποιείται σε ένα πλαίσιο που δεν ορίζεται µόνο από το εθνικό, και χρησιµοποιείται προσχηµατικά. Ακούγαµε έως τώρα ότι δεν είχαµε καλή Παιδεία, ικανή να στηρίξει την οικονοµία. Βλέπουµε σήµερα ότι οι µορφωµένοι νέοι µεταναστεύουν γιατί ακριβώς δεν µπορεί να τους απορροφήσει η οικονοµία. Ακούγαµε έως τώρα για τα προνόµια των συνδικαλιστών, αλλά κατεδαφίστηκαν ο ελάχιστος µισθός και κάθε έννοια εργασιακής νοµοθεσίας. Η συσσώρευση των χρεών, η αδυναµία της φορολόγησης, ο ακριβός δανεισµός και η κερδοσκοπία σε βάρος της χώρας εν ώρα κρίσης, είναι πλευρές µιας µεταβολής στη διαχείριση των δηµόσιων οικονοµικών, µιας αντίληψης του κράτους και των σχέσεών του µε την κοινωνία. Ανήκουν σε µια φιλοσοφία που προηγήθηκε της κρίσης. Γύρω από αυτή τη µεγάλη µεταβολή που άλλοι την ονόµασαν νεοφιλελευθερισµό, άλλοι µεταδηµοκρατία, άλλοι της έδωσαν επί µέρους ονόµατα, όπως νεοκλασική θεωρία, new public management ή new governance, πλέχτηκε ένας λόγος – λογοθετικές πρακτικές που παρήγαγαν κριτική, εγκλίσεις των ατόµων, κυβερνονοοτροπίες και κυβερνολογικές. Αυτή η µεταβολή, η οποία είναι µεταβολή στο χρηµατοπιστωτικό σύστηµα, στους θεσµούς και στον λόγο, αλλαγή της αίσθησης του εαυτού, ορίζει τις προκείµενες του προβλήµατος. Το ορίζει µάλιστα τόσο ασφυκτικά, ώστε, παρά τις διαφορές από χώρα σε χώρα, το φάρµακο είναι το ίδιο: λιτότητα και απελευθέρωση της αγοράς, δηλαδή µεγαλύτερη συµµόρφωση σε εκείνες τις µεταβολές που προκάλεσαν την κρίση. Αυτό το υφάδι η Αριστερά πρέπει να το ξηλώσει. Και εδώ είναι η ευθύνη των διανοουµένων της. Οχι αγνοώντας, ούτε παρακάµπτοντας τις τοπικές δυσκαµψίες, τα προνόµια, τη διαφθορά και όλα όσα σωστά καταγγέλλονται, αλλά αρνούµενη να τα κάνει προσχήµατα, σαν και αυτά που χρησιµοποιούσε το λιοντάρι για να φάει τον αµαρτωλό γάιδαρο στον µύθο του Αισώπου.

Η προσχηµατική επίκληση της ελληνικής κακοδαιµονίας κρύβει το βασικό πρόβληµα της ελληνικής κοινωνίας που είναι τι µπορεί να παράγει µέσα σε συνθήκες οι οποίες πιέζουν αφόρητα προς τα κάτω το εργατικό κόστος και το επίπεδο ζωής. Θα πρέπει να σκεφτούµε τι και πώς µπορεί να παράγει η χώρα όταν αντιµετωπίζει τον ανταγωνισµό της Γερµανίας, µέσα στην Ευρώπη, και των αναδυοµένων αγορών, στο ευρύ πλαίσιο της παγκοσµιοποίησης. Η κατεδάφιση των εργασιακών θεσµών και του κοινωνικού κράτους δείχνει ότι η ∆ύση είναι υποχρεωµένη να κατεβάσει σηµαντικά το επίπεδό της. Εχει πάτο το βαρέλι, και τι µπορεί να κάνει η Αριστερά; ∆ύσκολα ερωτήµατα, χωρίς άµεση απάντηση. Η Αριστερά χρειάζεται το Κεφάλαιο του Μαρξ, αλλά δεν πρέπει να µείνει εγκλωβισµένη εκεί. Η κρίση αυτή δεν είναι απλώς µια µεγάλη κρίση του καπιταλισµού. Είναι µια κρίση µετάβασης σε µια κοινωνία που δεν θα µοιάζει µε τον φιλελεύθερο καπιταλισµό που ξέραµε, είναι µια κρίση µετάβασης σε µια άλλη διάταξη των παγκόσµιων δυνάµεων και σχέσεων. Ούτε µπορεί να σκεφτεί κανείς µια επανάληψη της πορείας εκβιοµηχάνισης της Ευρώπης που έφερε ευηµερία και δηµοκρατία, σε όλον τον κόσµο. Γιατί ένα µέρος του παγκόσµιου πληθυσµού ήδη ζει σε βάρος των δυνατοτήτων του πλανήτη. Η επέκταση της ευηµερίας και η οικονοµική ανάκαµψη θα σκοντάψουν στα όρια του πλανήτη, τόσο ως προς την εξάντληση των ενεργειακών πόρων – οι οποίοι γίνονται όλο και ακριβότεροι και µε διαδοχικές κρίσεις επιδεινώνουν τη διεθνή οικονοµική κρίση – όσο και ως προς τις εκποµπές διοξειδίου του άνθρακα, µε αποτέλεσµα την επέκταση του φαινοµένου του θερµοκηπίου και της ερήµωσης µεγάλων περιοχών µε πυκνό πληθυσµό. Εχει ιδέες η Αριστερά, και όχι µόνο η ελληνική, για τα προβλήµατα αυτά; Εκεί είναι που θα κριθεί ως ιστορικό ρεύµα κριτικής σκέψης και κοινωνικής κινητοποίησης. ∆εν κρίνεται η Αριστερά στα διάφορα φόρουµ όπου µετανοηµένοι αριστεροί ολοφύρονται για τις αµαρτίες τους προσκυνώντας όσα απέρριπταν, ούτε βέβαια στην επιδίωξη να συµµετάσχουν σε κυβερνητικά σχήµατα που θα διαχειριστούν την κρίση. Πολλοί βέβαια θα µιλήσουν για έλλειψη αισθήµατος ευθύνης. Είναι σαν ο πρόεδρος του χωριού που πουλάει το νερό στη διπλανή βιοµηχανία να κατηγορεί τους χωριανούς για ανευθυνότητα επειδή ποτίζουν τον κήπο τους. Κριτική ή υποκρισία; Η Αριστερά θα πρέπει να προετοιµαστεί για µια νέα µακρά πορεία, στην οποία δεν θα στοχαστεί µόνο πώς θα αλλάξει τον κόσµο, αλλά επίσης και πώς θα επαναεπινοήσει τον εαυτό της.

Πηγή: Βήμα

Read More

3 ώρες Σάββατο πρωί ή καθόλου

Του Κώστα Ζαχαριάδη

Απίστευτο κι όμως αληθινό! Η Λούκα Κατσέλη ομολόγησε την Δευτέρα το βράδυ στην εκπομπή ΑΝΤΡΟΠΗ του Γιάννη Πρετεντέρη ότι διάβασε το μνημόνιο τρις ώρες του πρωί ενός Σαββάτου (για να διαβάσεις τις Κυριακάτικες εφημερίδες επαρκώς χρειάζεσαι περισσότερη ώρα). Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης μας είπε από την τηλεόραση του ΣΚΑΙ ότι δεν το διάβασε καθόλου και ότι ασχολούνταν με τα ειδικά του καθήκοντα εκείνη την περίοδο.

Παρατήρηση 1η: Θυμάστε την έπαρση και την αλαζονεία των στελεχών του ΠΑΣΟΚ εκείνες τις μέρες; Με ύφος χιλίων καρδιναλίων κατακεραύνωναν στη βουλή την αριστερά για ανευθυνότητα. Ποιος είναι ο ανεύθυνος τελικά; Μας παρουσίαζαν το μνημόνιο σαν μονόδρομο και δεν το είχαν καν διαβάσει! Η λέξη φαιδρότητα είναι λίγη για να περιγράψει το πολιτικό προσωπικό που κατάντησε την Ελλάδα σ αυτά τα χάλια (οι οικονομολόγοι από το Economist Intelligence Unit προβλέπουν για το 2012 στην Ελλάδα ύφεση της τάξης του 7%. Μόνο για το Σουδάν προβλέπεται χειρότερη ύφεση) μετά από σχεδόν δύο χρόνια μνημονίου. Από το ή μνημόνιο ή χρεοκοπία έχουμε φτάσει στο ΚΑΙ μνημόνιο ΚΑΙ χρεοκοπία (έστω ελεγχόμενη).

Παρατήρηση 2η: Αρέσκονται πολλοί και στα media αλλά και στο πολιτικό κατεστημένο να ισχυρίζονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πρόγραμμα, δεν έχει λύσεις και συνθηματολογεί. Άλλοι επιχειρηματολογούν ότι δεν αρέσει στην κοινωνία η τρικομματική συγκυβέρνηση αλλά δεν υπάρχει άλλη λύση. Μα σοβαρά μιλάμε; Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εφαρμόσιμο και ρεαλιστικό πρόγραμμα που μπορεί να τεθεί σε εφαρμογή αύριο το πρωί. Μια αναζήτηση στο internet θα πείσει τους «Θωμάδες» όχι μόνο ότι ο χώρος μας έχει πρόγραμμα αλλά ότι σε όλα τα μεγάλα ζητήματα της διετίας τοποθετήθηκε προβάλλοντας την αριστερή – εναλλακτική προγραμματική του πρόταση. Με τις ιδεολογικές εμμονές του συστήματος των media και του πολιτικού κατεστημένου φτάσαμε να έχουμε υπουργούς σαν τον Άδωνη Γεωργιάδη, με ότι αυτό σηματοδοτεί ιδεολογικά, πολιτικά, πολιτιστικά, ιστορικά, αισθητικά.

Παρατήρηση 3η: Έχει κανείς αμφιβολία ότι για παράδειγμα ο Γιάννης Δραγασάκης θα ήταν καλύτερος υπουργός από τον Άδωνη, την Λούκα ή τον Μιχάλη; Αν το πιστεύει κάποιος ας το συζητήσουμε δημόσια και σοβαρά! Και προφανώς το στελεχιακό δυναμικό της αριστεράς δεν εξαντλείται στον Δραγασάκη… Τα μεσαία στελέχη του ΣΥΝ θα έμπαιναν στον κόπο να διαβάσουν οτιδήποτε πριν το υπογράψουν. Η πρόταση για έναν «Νέο Συνασπισμό Εξουσίας» με επίκεντρο τις δυνάμεις της αριστεράς όπως το προγράφει ο Τσίπρας είναι αναγκαιότητα. Αυτοί που μας κυβερνούν αποδεικνύονται μαθητευόμενοι μάγοι, έχουν το φανατισμό του νεοφώτιστου νεοφιλελεύθερου γενίτσαρου και μετά τα χθεσινά αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ο κυνισμός τους και η ανευθυνότητά τους.

Παρατήρηση 4η: Προχτές ο ΣΥΡΙΖΑ εισέπραξε δύο μεγάλα ΟΧΙ από ΚΚΕ και ΔΗΜ.ΑΡ. για την συγκρότηση ενός ευρύτερου αντινεοφιλελεύθερου προοδευτικού πόλου στ αριστερά του πολιτικού συστήματος. Έχουν ιστορικές ευθύνες οι ηγεσίες των κομμάτων!
Για το ΚΚΕ ήταν αναμενόμενο. Το ΚΚΕ εδώ και χρόνια έχει επιλέξει να μιλά για την ζωή μετά την «Δευτέρα Παρουσία του Σταλινικού Κομμουνισμού» και σ αυτή τη ζωή έχει επιλέξει το «ή μαζί μας ή εναντίον μας». Έννοιες όπως παράλληλα και δίπλα δεν τις ξέρει.

Η ΔΗΜ.ΑΡ. όμως δηλώνει «Δεν μας αφήνει αδιάφορους το ζήτημα της διακυβέρνησης του τόπου». «Είμαστε η Αριστερά της ευθύνης». Ο Φώτης Κουβέλης είναι έμπειρος πολιτικός, προφανώς και δεν εννοεί ότι η ΔΗΜΑΡ θα κυβερνήσει αυτοδύναμα στις επόμενες εκλογές. Προκύπτει ερώτημα με ποιους… Αφού η ΔΗΜΑΡ απορρίπτει την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει στην αριστερά εταίρος προκειμένου να διεκδικήσουν την πλειοψηφία με κοινή κάθοδο. Τι μένει; Δεν ξέρω τι μένει! Ας το απαντήσουν οι της ΔΗΜ.ΑΡ. Πάντως στο όνομα της «υπεύθυνης αριστεράς» δεν μπορεί να επιχειρηθεί την επομένη των εκλογών σύμπραξη με αυτούς που υπέγραφαν το μνημόνιο και τα άλλα νομοθετήματα χωρίς καν να τα έχουν διαβάσει την ώρα που αποκλείουν ακόμα και την κουβέντα με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Υ.Γ.: Πολλοί ρωτούν σε ποια βάση και με ποιο πρόγραμμα θα πορευτεί αυτή η μεγάλη αριστερή αντινεοφιλελεύθερη συμμαχία που προτείνουμε. Τι θα λέμε για μια σειρά ζητημάτων… Είναι κάτι παραπάνω από επιτακτική ανάγκη να ξεκινήσουμε να γράφουμε το νέο πρόγραμμα, της νέας μας συμμαχίας, της κοινής μας προσπάθειας για να αλλάξουμε ριζικά το τοπίο. Ας το ονομάσουμε «Κοινό Πόρισμα 2012»!

Πηγή
http://ecoleft.wordpress.com/

Read More

Οικολόγοι Πράσινοι: Με επικεφαλής την Ιωάννα Κοντούλη στις εκλογές

Η Ιωάννα Κοντούλη, τοπογράφος μηχανικός και στέλεχος των Οικολόγων Πράσινων, θα ηγηθεί του κόμματος στις προσεχείς εκλογές, καθώς στο Εκλογικό Συνέδριο που πραγματοποίησαν οι "Πράσινοι" το σαββατοκύριακο επικράτησε του Μιχάλη Τρεμόπουλου με 23 ψήφους διαφορά. Εξάλλου, στην ψηφοφορία για την ανάδειξη του επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας, επελέγη ο Γιάννης Παρασκευόπουλος, πρώην εκπρόσωπος Τύπου των Ο.Π., έναντι του Νίκου Μυλωνά. "Τόσο με την εναλλαγή στην Ευρωβουλή όσο και με τη διαδικασία ανάδειξης επικεφαλής αποδεικνύουμε στην πράξη αυτό που είμαστε, ένα κόμμα συλλογικό, με ανθρώπους δραστήριους, που λειτουργούν συμπληρωματικά, με φυσιογνωμία εντελώς στον αντίποδα του παρηκμασμένου πολιτικού κόσμου" δήλωσε η Ι. Κοντούλη μετά τη λήξη της ψηφοφορίας και πρόσθεσε ότι το στοίχημα είναι "να στρέψουμε ως κοινωνία σε αξιοβίωτα μονοπάτια, να μιλήσουμε για το πώς παράγουμε και το πώς καταναλώνουμε, να σπάσουμε τα στερεότυπα". «Ξεκινάμε τον εκλογικό μας αγώνα ως απλοί καθημερινοί πολίτες, όπως όλοι όσοι πλήττονται από την κρίση, και όχι ως επαγγελματίες πολιτικοί" ανέφερε, από τη μεριά του, ο Γιάννης Παρασκευόπουλος. Εκτός από τις ψηφοφορίες για την ανάδειξη των επικεφαλής, στο Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στην Τεχνόπολη, στο Γκάζι, οι Οικολόγοι Πράσινοι κατέληξαν και στο σχέδιο Εκλογικής Διακήρυξης, στο οποίο υποστηρίζουν, μεταξύ άλλων, ότι η έξοδος από την κρίση απαιτεί "πράσινη στροφή" στην οικονομία με επενδύσεις σε τομείς βιωσιμότητας και υποστήριξη της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας.
Υπενθυμίζουμε ότι οι Ο.Π. δεν έχουν πρόεδρο και εκπροσωπούνται από τους συν-εκπροσώπους Τύπου, σήμερα στις θέσεις αυτές είναι ο Τάσος Κρομμύδας και η Ελεάννα Ιωαννίδου, ενώ σε όλα τα όργανα εφαρμόζεται εναλλαγή θητειών. Στο πλαίσιο αυτό άλλωστε, την περασμένη Παρασκευή "ανακηρύχθηκε" ευρωβουλευτής των Πράσινων ο Νίκος Χρυσόγελος, που πήρε τη θέση του Μιχ. Τρεμόπουλου.

Read More

Έντονη αποδοκιμασία Σημίτη στο Βερολίνο

Ανεπιθήμητος (και) εκτός των τειχών ο mr. Siemens

Ο πρωθυπουργός μιας κυβέρνησης που ταυτίστηκε όσο καμία με τη Siemens, τη διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων χάριν του Χρηματιστηρίου και τη δημιουργική ευρω-λογιστική, αποδοκιμάστηκε έντονα από την ομάδα του Real Democracy, η παρέμβαση της οποίας καταχειροκροτήθηκε. Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίντ προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, αλλά έχει και ο θεατρινισμός τα όριά του...

Δείτε το βίντεο
http://www.rednotebook.gr/details.php?id=4604

Read More

Ανοικτή εκδήλωση της Ενωτικής Κίνησης

Η Ενωτική Κίνηση διοργανώνει συζήτηση με θέμα «Έξοδος από την κρίση» που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012 και ώρα 19:00, στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών.

Ομιλητές της εκδήλωσης θα είναι οι κ.κ. Γιώργος Κασιμάτης, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Αλέξης Μητρόπουλος, Πρόεδρος ΕΝΥΠΕΚΚ - Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της Ενωτικής Κίνησης, Δημήτρης Σακελλάρης, Μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Μέλος της Κίνησης των 101 ενάντια στο Μνημόνιο και Κώστας Χρυσόγονος, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου.
Συντονιστής της εκδήλωσης θα είναι ο Παναγιώτης Κουρουμπλής, Ανεξάρτητος Βουλευτής - Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της Ενωτικής Κίνησης.

Την εκδήλωση θα τιμήσει με την παρουσία του & θα απευθύνει χαιρετισμό ο
Μίκης Θεοδωράκης.

Read More

Sua Culpa Μια απάντηση στην ομιλία του Κ. Σημίτη

Σήμερα, Δευτέρα 23/1 ο Κ. Σημίτης είναι καλεσμένος του ινστιτούτου Heinrich Boell Stiftung να μιλήσει για το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρώπη. Ο ίδιος έχει δώσει στη δημοσιότητα αποσπάσματα από την ομιλία που θα εκφωνήσει. Η ομάδα Real Democracy Now! Berlin/GR δημοσιεύει την ακόλουθη απάντηση:


Πώς μπορεί η Ελλαδα να επινοήσει εκ νέου τον εαυτό της μέσα στην Ευρώπη;

Η ερώτηση που τίθεται είναι εξαρχής προβληματική. Παρουσιάζει το πρόβλημα ως αποκλειστικά ελληνικό, και θυμίζει τη τυπική προπαγάνδα των ρεπορτάζ της Bild, τα οποία παρουσιάζουν τη κρίση ως αναπότρεπτη συνέπεια του μεσογειακού ταμπεραμέντου: «Οι Έλληνες είναι τεμπέληδες, διεφθαρμένοι, ζούσαν πάνω από τις δυνατότητές τους» κλπ.

Πώς μπορεί η Ελλάδα να επινοήσει εκ νεου τον εαυτό της μέσα στην Ευρώπη;

Είναι εν τούτοις παράδοξο το γεγονός ότι οι Πράσινοι κάλεσαν ως βασικό ομιλητή για αυτό το ερώτημα τον Κώστα Σημίτη. Ένα πρόσωπο, που επ΄ ουδενί δεν είναι νέο: έναν πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος έχει μακρύ και αμαρτωλό παρελθόν στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Εξελέγη για να αντιμετωπίσει τη διαφθορά. Αντί γι΄ αυτό, η διαφθορά υπό τη διακυβέρνησή του έφτασε σε πρωτοφανή επίπεδα. Ο υπουργός Μαντέλης και ο στενός συνεργάτης του Σημίτη Τσουκάτος έχουν παραδεχτεί ότι έλαβαν χρήματα από τη Siemens. Επίσης, ο υπουργός Αμύνης της Κυβέρνησής του φέρεται ως εμπλεκόμενος στο σκάνδαλο Ferrostahl (βλ. ρεπορτάζ στη Spiegel και την σχετική απόφαση του δικαστηρίου του Μονάχου). Αλλά όλοι αυτοί παραμένουν ενεργοί στην πολιτική ζωή. Ο ίδιος ο Σημίτης έκλεισε το 2001 μυστική συμφωνία με τη Goldman Sachs (bond swap), κάτι που ήρθε στο φώς 10 χρόνια αργότερα.

Ο κύριος Σημίτης ταυτίζεται συχνά με το θαύμα της ανάπτυξης της Ελλάδας. Η ανάπτυξη αυτή είχε ωστόσο το τίμημά της. Οι ακριβότεροι στην Ιστορία Ολυμπιακοί Αγώνες κόστισαν τη ζωή 30 ανθρώπων και επέφεραν τεράστια βάρη στο Δημόσιο. Επί της πρωθυπουργίας του έλαβε χώρα η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους και εισήχθησαν επισφαλείς σχέσεις εργασίας, κάτι που επιδείνωσε σημαντικά τις συνθήκες ζωής των Ελλήνων. Ο κύριος Σημίτης ανήκει στο ίδιο παλιό πολιτικό σύστημα που θέλει σήμερα να ανανεώσει. Ο θύτης επιστρέφει ως Σωτήρας.

Ουδεμία απορία προκαλεί το ότι οι Πράσινοι κάλεσαν τον συγκεκριμένο πολιτικό. Οι ίδιοι πράσινοι στήριξαν ως συνεργαζόμενο με το SPD κόμμα τα προγράμματα εξοπλισμών της Ελλάδας. Η Ελλάδα ξόδεψε δισεκατομμύρια Ευρώ για να εισάγει εξοπλισμούς από τη Γερμανία και έτσι γιγάντωσε το χρέος της: μία πολύ επικερδής συμφωνία για τη Γερμανία, της οποίας η Κυβέρνηση ακόμη και τώρα, τον καιρό της σκληρότερης λιτότητας για την Ελλάδα, εξαναγκάζει την ελληνική Κυβέρνηση να αγοράζει επιπλέον όπλα. Δεν είναι σύμπτωση το ότι οι Πράσινοι χειροκροτούν στα συνέδριά τους το Σημίτη ή τον Παπανδρέου. Στην χώρα τους έχουν υποστηρίξει αντιλαϊκή πολιτική μέσω νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, ενώ υποστήριξαν και πολέμους.

Ευτυχώς υπάρχουν νέοι πολιτικοί στην Ελλάδα: ο κύριος Παπαδήμος, ο οποίος κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας Σημίτη ήταν πρόεδρος της Τράπεζας της Ελλάδος, και η – τόσο νέα που δεν πρόλαβε καν να εκλεγεί – κυβέρνησή του κυβερνούν ερήμην του λαού. Αυτή η «νέα» κυβέρνηση αποτελείται κυρίως από τα δύο αμαρτωλά κόματα εξουσίας: ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία. Σε αυτά προστίθεται τελικά και κάτι νέο: ακροδεξιοί, αντισημίτες και οπαδοί της χούντας καταλαμβάνουν θέσεις υπουργών.

Σε αυτό το πλαίσιο καταλαβαίνουμε εύκολα τι σημαίνει επαναπροσδιορισμός: ο επιβεβλημένος δρόμος του Μνημονίου και του αυστηροποιημένου προγράμματος σταθερότητας οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερο χρέος μέσω της όξυνσης της κρίσης. Έτσι ο υποτιθέμενος στόχος αυτής της πολιτικής δεν επιτυγχάνεται. Το «φάρμακο» αποδεικνύεται χειρότερο από την «ασθένεια». Αυτό καταδεικνύει ότι ουσιαστικός στόχος δεν είναι η καταπολέμηση της κρίσης αλλά η αναδιανομή από κάτω προς τα πάνω.

Η επιβολή μιας τέτοιας πολιτικής πηγαίνει χέρι χέρι με τον περιορισμό της δημοκρατίας, την καταπάτηση ανθρώπινων δικαιωμάτων, την αντισυνταγματική κι αυταρχική λειτουργία του κράτους, καθώς και με μια ακραία αστυνομική βία.

Πώς μπορεί η Ελλάδα να επινοήσει εκ νέου τον εαυτό της μεσα στην Ευρωπη;

Στον τίτλο της εκδηλώσης υπάρχει ένας κόκκος αλήθειας. Είναι αναγκαία η επανεφεύρεση, όχι της Ελλάδας, αλλά της Ευρώπης. Και το ζήτημα είναι πώς ερμηνεύει κανείς αυτήν την επιταγή επανεφεύρεσης. Υπάρχουν δύο δυνατότητες: η μία είναι μια νέα Ευρώπη, όπου θα κυριαρχούν οι τράπεζες, οι πολυεθνικές και το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Μια Ευρώπη αυταρχική, όπου θα αποφασίζουν μόνο ελίτ και θεσμοί που στερούνται δημοκρατικής νομιμοποίησης. Μια Ευρώπη διαιρεμένη, όπου ο ευημερών Βορράς θα εκμεταλλέυται τον εξαθλιωμένο Νότο, θα παρεμβαίνει και θα υπαγορεύει την πολιτική «κυρίαρχων» κρατών. Μπορεί να υπάρξει όμως και μια άλλη Ευρώπη. Μια Ευρώπη της ισότητας, των αγώνων, της άμεσης δημοκρατίας και της πραγματικής πολιτικής συμμετοχής. Το δρόμο τον δείχνουν τα κινήματα, την προηγούμενη άνοιξη στην Ισπανία, το καλοκαίρι στην Ελλάδα και τώρα στη Ρουμανία, με τις λαϊκές συνελεύσεις και τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις.

Η νέα Ευρώπη εφευρίσκεται ήδη: με δημοκρατία, αλληλεγγύη κι από τα κάτω.

Read More

Θεμέλια μιας αριστερής προσέγγισης για την κρίση Του Ευκλείδη Τσακαλώτου

Αρχίζω με ένα πολύ παλιό ερώτημα που έχει να κάνει με τη σχέση μεταξύ θεωρίας και πρακτικής στην πολιτική της αριστεράς. Πώς μας βοηθά η θεωρία; Ποιος είναι ο ρόλος των αριστερών διανοούμενων, είτε είναι στο πανεπιστήμιο είτε είναι οργανικοί διανοούμενοι; Είναι η επιστήμη ουδέτερη, μας δίνει δηλαδή ουδέτερες απαντήσεις στα ερωτήματα που έχουν τεθεί: για τον αν είναι ο προστατευτισμός καλύτερος από την παγκοσμιοποίηση, για τον αν είναι καλύτερα να έχεις το δικό σου νόμισμα ή να συμμετέχεις σε ένα σύστημα σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών, για το αν η ανάπτυξη προωθείται καλύτερα από τις ελεύθερες αγορές ή από μια κρατική βιομηχανική πολιτική; (βλ. συζήτηση του Μ. Λεβί με τον Γιώργο Σουβλή στο RNB).

Η δική μου προσέγγιση σε τέτοιου είδος ερωτήματα ξεκαθάρισε απ’ όταν κατάλαβα γιατί ο Μαρξ, άλλοτε εκθείαζε την πολιτική οικονομία που προηγήθηκε, και άλλοτε την αποκαλούσε «χυδαία» (vulgar). Η απάντηση, νομίζω, είναι ότι πριν κάνει την εμφάνισή της η εργατική τάξη ως αξιόλογο κοινωνικό και πολιτικό μέγεθος, η πολιτική οικονομία διακαιούνταν να την αγνοεί. Αλλά μετά την εμφάνισή της, ήταν «χυδαίο» να την αγνοήσεις, να υποθέτεις ότι ο καπιταλισμός αποτελεί το τελικό στάδιο της παγκόσμιας ιστορίας, ότι δεν θα μπορούσε να υπάρχει ένας άλλος κόσμος. Άρα, μας λέει ο Μαρξ, η επιστήμη ανταποκρίνεται στην κοινωνική πραγματικότητα και τη δυναμική των κινημάτων. Για τον δε Γκράμσι, οι διανοούμενοι της αριστεράς απλοποιούν, συστηματοποιούν, και γενικεύουν την εμπειρία του κόσμου της εργασίας. Θα ήθελα η δική μας αριστερά να διευρύνει αυτόν τον ορισμό, ώστε να εμπεριέχει το φεμινιστικό και οικολογικό κίνημα, το κίνημα κατά του ρατσισμού, και όλα αυτά τα κινήματα που παλεύουν κατά της εμπορευματοποίησης των κοινωνικών αγαθών…

Διαβάστε όλο το άρθρο
http://www.rednotebook.gr/details.php?id=4585

Το κείμενο αποτελεί παρέμβαση στη διημερίδα που οργάνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Νομική Παρασκευή 20 και Σάββατο 21 Ιανουαρίου), με τίτλο «Καπιταλιστική κρίση και απάντηση της Αριστεράς».

Read More

Δημήτρης Σκουλίδης, Χρήστος Τσακόπουλος, Μάνια Παπαδημητρίου: εμείς

ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΜΠΑΛΤΑ

Είδα πρόσφατα ένα μουσικο-θεατρικό δρώμενο, οργανωμένο από τη Μάνια Παπαδημητρίου στο «Τριανόν», γύρω από τον Γκάτσο, την εποχή του και το έργο του. Η αίσθηση που μου άφησε η παράσταση ήταν ευφρόσυνη. Αναδείχθηκαν μνήμες μουσικές και πολιτισμικές, μνήμες πολιτικές και κοινωνικές, ένα κλίμα και μια ατμόσφαιρα που τελειώνει αδιόρατα μεν αλλά πολύ συστηματικά από το 1981, με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Οι μνήμες στις οποίες αναφέρομαι είναι μνήμες χωρίς νοσταλγία, μνήμες από σκόρπιες εικόνες, από ήχους, από ιδέες, από πρόσωπα, από στέκια, μνήμες που φαίνεται σήμερα να βοούν για την εκ νέου νοηματοδότησή τους, δηλαδή για την αναγωγή τους στο σήμερα. Ο Μάκης Μοσχονάς το διατυπώνει, εύστοχα νομίζω, σε ένα άρθρο του στο Βήμα της περασμένης Κυριακής: η κριτική που οφείλουμε να κάνουμε στο παρελθόν για τη σημερινή μας κατάντια δεν μπορεί να είναι κριτική της μεταπολίτευσης. Αντίθετα, οφείλει να είναι η προσπάθεια να καταλάβουμε το γιατί η κοινωνική και πολιτική διαθεσιμότητα, η εγρήγορση, ο ριζοσπαστισμός, οι προσδοκίες που αναδείχθηκαν τότε δεν τελεσφόρησαν, δεν οδήγησαν στη μορφή αναγέννησης που φαινόταν να εγκαλεί το οριστικό τέλος του εμφυλίου και η «δημοκρατική ομαλότητα» που σταθεροποιήθηκε έκτοτε. Με άλλα λόγια, η παράσταση στο «Τριανόν» μού δημιούργησε κάτι σαν αίτημα: να ξεχάσουμε για λίγο το ΠΑΣΟΚ, να αγνοήσουμε προσωρινά το καθεστώς που ουσιαστικά εκείνο επέβαλε -με την αγαστή, βέβαια, σύμπνοια της Ν.Δ.- και να ξαναπιάσουμε το νήμα της μεταπολίτευσης, αλλά και όσων προηγήθηκαν εκείνης, προκειμένου να ξαναβρούμε, μέσα στις πολύ διαφορετικές συνθήκες που ζούμε σήμερα, κάποιες, τουλάχιστον, από τις ιστορικές ρίζες της αριστερής μας ταυτότητας.

Για να υπηρετήσω αυτό ακριβώς το αίτημα, θέλω να αναφέρω δύο μικρά βιβλία αριστερής ευαισθησίας πολύ διαφορετικά μεταξύ τους. Δύο μικρά βιβλία που έμειναν εν πολλοίς άγνωστα. Δύο μικρά βιβλία αριστερής ευαισθησίας που δεν συζητήθηκαν, δεν σχολιάστηκαν, δεν έγιναν καν γνωστά ούτε με εκείνον τον ούτως ή άλλως μινιμαλιστικό τρόπο που γίνονται γνωστά, όταν γίνονται, τα βιβλία των αριστερών.

Το ένα είναι του Δημήτρη Σκουλίδη: Ψηφίδες, εκδόσεις Εξάντας, στη μνήμη του Μανόλη Αναγνωστάκη. Γράφει ο ίδιος «αντί προλόγου»: «Διανύοντας την όγδοη δεκαετία της ζωής μου ξεφυλλίζω ξεχασμένα τετράδια όπου βρίσκονται ανάκατες σκέψεις, μικρά μισοτελειωμένα κειμενάκια, καταγραφές προσωπικών συμβάντων, απόπειρες γραφής ποιημάτων, αποσπάσματα από διαβάσματα... Ό,τι ακολουθεί θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή συζητήσεων με φίλους. Υπαινικτικά ή ολοκληρωμένα μισοέγιναν με κάποιους. Άλλοι πέθαναν, άλλοι ζουν. Παράκληση τα επόμενα γραπτά να θεωρηθούν ως ανεπίδοτες επιστολές». Οι «ανεπίδοτες επιστολές» ζητούν τον παραλήπτη τους το σωτήριο έτος 2012. Και είναι πλήρως έτοιμες να τον υποδεχθούν. Κάθε «επιστολή» χωριστά και όλες μαζί ανακαλούν, μαρτυρούν, περιγράφουν, φωτίζουν, διεισδύουν, πονούν. Κουκούτσια μνήμης και στοχασμού που -για να το πω μεγαλόσχημα, με μια φράση που δεν θα υπέγραφε ο Δημήτρης Σκουλίδης- μας κάνουν υπερήφανους, ναι, υπερήφανους, για την ιστορία μας. Για την ιστορία της αριστεράς στην Ελλάδα. Ιστορία της οποίας η δικαίωση αποτελεί αίτημα που παρακινεί σήμερα ακόμη και τους πολύ νεότερους. Ακόμη και αν οι ίδιοι δεν το γνωρίζουν και δεν το συνειδητοποιούν.

Το άλλο βιβλίο είναι του Χρήστου Τσακόπουλου: Αριστεροί Χαιρετισμοί, εκδόσεις Ι। Σιδέρης. Άλλη γενιά, διαφορετικές ευαισθησίες στην επιφάνεια, ίδιες ευαισθησίες στο βάθος. Η ιστορία της αριστεράς στην Ελλάδα συνεχίζεται. Ο Χρήστος Τσακόπουλος γράφει μια μορφή αυτοβιογραφίας υπό ψευδώνυμο. Ο ήρωάς του, δηλαδή ο ίδιος, περιγράφει σε πρώτο πρόσωπο μια πορεία ζωής συνυφασμένη, κυριολεκτικά συνυφασμένη, με την πολιτική δράση της αριστεράς. Προσφορά άνευ όρων, δράματα προσωπικά και συλλογικά, συνειδητοποιήσεις, σκέψεις, στροφές, ανάγκες επιβίωσης, δίψα για ζωή και δίψα για δικαιοσύνη. Πάντα μαζί. Δικτατορία, μεταπολίτευση, και εκείνα που έγιναν τις τελευταίες δεκαετίες. Μέσα από το νήμα της αφήγησης, το πολύ προσωπικό επιτρέπει να αναγνωρίσουμε το συλλογικό, εκείνο το συλλογικό που διατρέξαμε πολλοί, άλλος εδώ άλλος εκεί, το συλλογικό που εξακολουθεί να μας αφορά όλους και το οποίο οφείλουμε να αφομοιώσουμε για να αντιμετωπίσουμε το παρόν. Ναι, η ιστορία της αριστεράς στην Ελλάδα συνεχίζεται. Και το μέλλον διαρκεί πολύ...

Πηγή Αυγή της Κυριακής

Read More

Μια στρατηγική, πολλές τακτικές. Ο λόγος για την Δημοκρατική Αριστερά

ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗ ΚΟΛΛΙΑ

Η τελευταία διάσπαση στον χώρο μας έγινε στο όνομα της ανανεωτικής αριστεράς, όρο με βαρύ πολιτικό φορτίο και αναφορές στο 1968 και σε άλλες σημαντικές για το αριστερό κίνημα χρονολογίες. Παρόλα αυτά -και πολύ εύστοχα κατά την γνώμη μου-, οι σύντροφοι που αποχώρησαν δεν επέλεξαν να ονομάσουν το νέο κόμμα «ανανεωτική», αλλά «δημοκρατική» αριστερά. Μπορεί η ανανεωτική αριστερά να έχει θετικό πολιτικό φορτίο σε όσους πέρασαν ή παραμένουν σε αυτήν, αλλά προκαλεί αλλεργία στο πιο μεγάλο κομμάτι του συστήματος εξουσίας που εξέφρασε (κυρίως) το ΠΑΣΟΚ. Δεν ήταν λίγες οι φορές που επιχειρήθηκε η πλήρης απαξίωση του κομματικού φορέα και των μελών της αριστερής ανανέωσης από το σύστημα εξουσίας και διαπλοκής, ακόμα και από την ίδια την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.
Για το κομμάτι που αποχώρησε από τον Συνασπισμό ήταν φανερό ότι από την αρχή το μάτι δεν ήταν στραμμένο στο -περιορισμένο τότε- ακροατήριο της ανανεωτικής αριστεράς. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα οι αναφορές στη δημοκρατική αριστερά υπερκεράστηκαν από αυτές στην «υπεύθυνη» αριστερά. Ο όρος «υπεύθυνη» δεν σηματοδοτεί και τίποτε ιδιαίτερο από μόνος του. Υπεύθυνη μπορεί να χαρακτηριστεί και η επιχειρηματολογία Βενιζέλου σήμερα, όταν καλεί σε σιωπητήριο τα κόμματα και σε ακινησία την κοινωνία μπροστά στο νέο Μνημόνιο, τη νέα δανειακή σύμβαση και τα μέτρα που θα ακολουθήσουν. «Για το καλό της πατρίδας».

Υπεύθυνη για το πολιτικό σύστημα ήταν και η στάση του ΚΚΕ τον Δεκέμβρη του 2008. Η επιλογή του επιθετικού προσδιορισμού «υπεύθυνη» πριν την αριστερά, έγινε μόνο και μόνο για να στηριχθεί η αφήγηση του πολιτικού κατεστημένου, ότι υπάρχει και η ανεύθυνη αριστερά που προπηλακίζει, υπερασπίζεται συντεχνίες, κλείνει πλατείες και έχει έναν στείρο καταγγελτικό λόγο, χωρίς προτάσεις και πρόγραμμα. Δηλαδή, η -κατά τη μανδραβέλεια επιχειρηματολογία- «παρανοϊκή» αριστερά. Αλλά και για να προετοιμάσει το επόμενο βήμα. Σήμερα οι αναφορές για την υπεύθυνη αριστερά έχουν αντικατασταθεί από αυτές για την «κυβερνώσα» αριστερά.

Σε πολύ σύντομο πολιτικό χρόνο διανύθηκε μία τεράστια απόσταση από την «ανανεωτική» στην «κυβερνώσα» αριστερά. Αυτό από μόνο του δεν είναι κακό. Αρκεί ο πολιτικός φορέας να ξεκαθαρίζει με ποιους θέλει να κυβερνήσει και κυρίως με τι πρόγραμμα. Εδώ είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα για την ηγεσία και το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Στα φιλόξενα μέσα ενημέρωσης, αν δεν κάνουν επίθεση στα άλλα κόμματα της αριστεράς, εκφέρουν έναν αποϊδεολογικοποιημένο λόγο χωρίς καμία απολύτως πρόταση. Γεγονός που άρχισαν να επισημαίνουν ακόμα και εκσυγχρονιστικές γραφίδες. Στη Βουλή, όπου πρέπει να τοποθετηθούν επί συγκεκριμένων μέτρων και νομοσχεδίων, δεν έχουν καταφέρει να ψηφίσουν ούτε τροπολογία διαφορετικά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το έχει διαπιστώσει αυτό μέχρι και ο Πάγκαλος. Στις διεργασίες για τη συγκρότηση της κυβέρνησης Παπαδήμου συμμετείχαν και πέτυχαν έτσι να αθωώσουν το σύστημα και τη διαπλοκή που κατάφεραν να επιβάλλουν μία κυβέρνηση τραπεζιτών-ακροδεξιών. Την τελευταία στιγμή όμως δήλωσαν πως θα την καταψηφίσουν, εκνευρίζοντας ακόμα και ένα μέλος της κοινοβουλευτικής τους ομάδας. Στα δελτία Τύπου και στις δηλώσεις καταγγέλλουν γενικώς και αορίστως μέτρα, χωρίς καμία απολύτως αναφορά σε αυτούς που τα επιβάλουν και σε αυτούς που τα ψηφίζουν. Στα καλέσματα και στις συζητήσεις για την ενότητα της αριστεράς, αν δεν τα απορρίψουν από την αρχή, προσέρχονται και αποχωρούν αμέσως, με την ίδια ευκολία που κάτι αντίστοιχο και με τον ίδιο δογματισμό κάνει και το ΚΚΕ.

Για τη ΔΗΜ.ΑΡ. υπάρχει μόνο μία και ξεκάθαρη στρατηγική επιλογή. Να εκφράσει τον σκληρό πυρήνα του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ. Να κυβερνήσει με αυτόν, κόβοντας ταυτόχρονα κάθε δεσμό με την αριστερά. Μπορεί η ΔΗΜ.ΑΡ. να μην κατεβαίνει με συγκροτημένο μπλοκ ακόμα και στις πορείες για το Πολυτεχνείο, εύκολα όμως κάνει εκδηλώσεις με τον κ. Σημίτη και το οικονομικό του επιτελείο.
Με πολλές και διαφορετικές τακτικές επιχειρεί μία πολιτική κλωνοποίηση. Στη θεωρία των πολιτικών παιγνίων αυτές οι κινήσεις είναι κινήσεις υψηλού ρίσκου. Μπορεί εύκολα να οδηγήσει η ηγεσία της ΔΗΜ.ΑΡ. το κόμμα της στην επόμενη κυβέρνηση, υπό τον κ. Παπαδήμο, όπως ονειρεύεται η διαπλοκή, αλλά μπορεί και να οδηγήσει σε αδιέξοδο. Μπορεί να σε κάνει συμπαθή στα δελτία των 8 και φορέα υποδοχής ενός κόσμου που είναι πολιτικά άστεγος, αλλά μπορεί και να σε τοποθετήσει στο κάδρο των πολιτικά χρεωκοπημένων. Το μόνο σίγουρο είναι πως η υπερπροσπάθεια να γίνεις «κυβερνώσα» χωρίς πολιτικό λόγο και πρόγραμμα, μπορεί να σε οδηγήσει να μην είσαι πια αριστερά.

Πηγή Η ΑΥΓΗ

Read More

Σοφία Σακοράφα: "θα είμαστε οι αυριανοί νικητές"

Σε αποκλειστικές της δηλώσεις στη «Ν.Ε.» η ανεξάρτητη βουλευτής της Β’ Αθηνών, Σοφία Σακοράφα, επεσήμανε:

«Ο κόσμος δεν πρέπει να απογοητεύεται και οφείλουμε να σταθούμε όλοι μας στο ύψος των περιστάσεων, παρά την επιδρομή που μάς εξαπολύουν. Ή αλλοιώνουμε τα σχέδια αυτά ή μάς διαλύουν. Ή αποδεικνύουμε στον ελληνικό λαό ότι η πολιτική παράγεται και από εμάς ή τον αφήνουμε έρημο, μοιραίο και απογοητευμένο, βορά στην επερχόμενη επιδρομή. Εδώ και πολλούς μήνες υπάρχει μια πρόταση ανοιχτή για τη δημιουργία ενός ισχυρού πολιτικού μετώπου με χαρακτηριστικά εξουσίας. Σε αυτή την πρόταση θα πρέπει να απαντήσουν όλες οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που αντιτάσσονται στη μνημονιακή πολιτική των κυβερνώντων. Από τις καθημερινές ανοιχτές συζητήσεις που πραγματοποιούμε, το κυρίαρχο είναι ότι οι πολίτες πιέζουν προς αυτήν την κατεύθυνση και προοπτική. Ψηλά το κεφάλι, θα είμαστε οι αυριανοί νικητές».

Read More

Η «Σιδηρά Κυρία» Για την τελευταία ταινία των αδερφών Γουάινσταϊν, με θέμα τη ζωή της Μάργκαρετ Θάτσερ

Της Narrator
Μια έξυπνη καμπάνια έρχεται για να προωθήσει την ταινία, δυστυχώς κατόπιν εορτής αφού το “The Iron Lady” έχει ήδη απογοητεύσει κοινό και κριτικούς. Οι αδερφοί Γουάινσταϊν παίζουν το τελευταίο τους χαρτί στην κούρσα για τα Όσκαρ με μια ευφάνταση και ωραία εκτελεσμένη ιδέα. Οι νέες αφίσες της ταινίας μοιάζουν με αυτές μιας συνηθισμένης προεκλογικής εκστρατίας, με ένα twist: είναι βανδαλισμένες. Έτσι διαβάζουμε σε αυτές “Μην ψηφίσετε τα άπληστα γουρούνια”, “Occupy Trafalgar Square Now”, ενώ σε μια άλλη αναγραμματίζεται το Thatcher σε “I Hate Her”. Too little, too late είναι η σχεδόν ομόφωνη αντίδραση.

Την ταινία δεν έχω σκοπό να τη δω, παρά μόνο αν πέσει στα χέρια μου κανένα screener. Με τον Άκη Καπράνο διαφωνούμε σχεδόν στα πάντα. Όμως είμαι σίγουρη ότι για το “Iron Lady” θα ταυτιστούν οι απόψεις μας. Αναδημοσιεύω εδώ την κριτική του για την ταινία από το movieworld.gr:

Οι Σοβιετικοί υπήρξαν μετρημένοι στα λόγια τους – γενικώς δεν μιλάμε για έναν από τους πλέον “ομιλητικούς” λαούς. Ως εκ τούτου, κάθε τους λέξη είχε τη δική της βαρύτητα. Όταν λοιπόν έβγαζαν το παρατσούκλι “Σιδηρά Κυρία” για την Μάργκαρετ Θάτσερ, ήξεραν καλά τι εννοούσαν: στα χρόνια που βάστηξε η πρωθυπουργία της (από το 1979 μέχρι το 1990!), η χώρα άλλαξε ριζικά πρόσωπο: Στα μάτια των οπαδών της, είναι η ηρωίδα των Φώκλαντς, η γυναίκα που κατατρόπωσε τον παγκόσμιο κομμουνισμό, η υπέρμαχος της ελεύθερης αγοράς, η πολιτικός που συνέτριψε τα πανίσχυρα συνδικάτα. Υπήρχε όμως και ένα πλήθος βρετανών που είδαν τις ζωές τους να καταστρέφονται. Γι΄ αυτούς, η Θάτσερ θα είναι, δικαίως, η αιώνια “σκύλα” που διέλυσε το κοινωνικό κράτος, βύθισε χιλιάδες βρετανούς στην απόλυτη φτώχεια και την ανεργία, και… ενέπνευσε άπειρους καλλιτέχνες: Από τους punks “Exploited” που την απεικόνισαν αγκαλιά με το… Χάρο, στο δίσκο τους “Death before dishonor”, τον Morrisey που την ίδια χρονιά έγραψε το “Margaret on the Guillotine”, μέχρι το θεατρικό μιούζικαλ “Billy Elliot”, όπου οι πρωταγωνιστές τραγουδούν: “Καλά Χριστούγεννα, Μάγκι Θάτσερ, σήμερα γιορτάζουμε γιατί είναι μια μέρα πιο κοντά στο θάνατό σου”!

Η Φιλίντα Λόιντ λοιπόν, αποφάσισε να γυρίσει μια ταινία γι΄ αυτήν. «Εξαρχής για μένα η ταινία αυτή δεν ήταν πολιτική», δηλώνει η ίδια, «αλλά σχεδόν σαιξπηρική, με την έννοια του μεγάλου ηγέτη που είναι ταυτόχρονα γεμάτος με τόσα ελαττώματα, μια ιστορία για το τι συμβαίνει σ’ έναν άνθρωπο που σφύζει κι ολοκληρώνεται μέσω της δουλειάς του, όταν αυτή φτάνει ξαφνικά σ’ ένα τέλος, ταυτόχρονα όμως καθρεφτίζει τις ζωές μας – ακόμη κι αν δεν έχουμε ζήσει μια ζωή σαν της ηρωίδας – γιατί μιλάει για το τι θα μας συμβεί όταν βρεθούμε ξαφνικά γερασμένοι και ανήμποροι». Λοιπόν, ως ντοκιμαντέρ για τις ερμηνευτικές ικανότητες της Μέριλ Στριπ, η ταινία τσακώνει άνετα ένα οκταράκι. Ως ταινία μυθοπλασίας, όμως, δεν πιάνει μία και αυτά που λέει η δίδα Λόιντ είναι τρίχες κατσαρές. Πρώτον γιατί, ό,τι και να κάνεις ρε Φιλίντα, όλες οι ταινίες είναι πολιτικές, είτε το θέλουν, είτε όχι. Τι να κάνουμε, έτσι είναι – δεν κουνιέται αυτό! Κάθε ταινία έχει το δικό της πολιτικό αποτύπωμα, και το να δηλώνει κάποιος πως το “αγνοεί” αυτό, κάνοντας σινεμά, είναι σαν να καταπιάνεται με τη Φυσική και να αγνοεί τη βαρύτητα. Εσύ όμως Φιλίντα τυγχάνει να είσαι επίτιμη διδακτόρισσα του Σύγχρονου Θεάτρου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Οπότε μας δουλεύεις κανονικά – ξέρεις πολύ καλά και τη σημασία του δράματος και τις αναπόφευκτες πολιτικές του προεκτάσεις.

Τι λέει λοιπόν η Σιδηρά Κυρία; Για την ακρίβεια, τι κατορθώνει να πει; Μόνο ένα πράγμα: ότι ο κόσμος είναι αχάριστος. Κοιτάχτε καλέ πως παράτησαν μόνη της την καημένη τη γυναικούλα που παλεύει με το αλσχάιμερ. Κοιτάχτε πως παλεύει με τις αναμνήσεις τις, χαζεύοντας βιντεάκια των αχάριστων παιδιών της. Κοιτάχτε πως προσπαθεί να ξεφύγει απο την τρέλα, αυτή η γυναίκα που κάποτε ήταν ο φόβος και ο τρόμος του Βρετανικού Κοινοβουλίου. Και – το σημαντικότερο – κοιτάχτε πως είναι να δίνεις αγώνα για τα Πιστεύω σου!

Δηλαδή, η Θάτσερ ήταν ιδεολόγος.
Ε, όπως παρουσιάζεται εδώ, ναι, ιδεολόγος δείχνει η γυναίκα. Έλα όμως που για να το δείξεις αυτό, πρέπει να αποκρύψεις από τους θεατές το ότι η οικογένειά της “τσέπωσε” 20 εκατομμύρια λίρες από τις εμφύλιες διαμάχες της Σαουδικής Αραβίας – ο γιός της βλέπετε διατηρούσε εργοστάσιο όπλων στη Νότιο Αφρική. Για παρόμοιους λόγους δεν σήκωσε το δαχτυλάκι της όταν ένας βρετανός δημοσιογράφος της Observer εκτελέστηκε από τον Σαντάμ Χουσεϊν το 1989 – ενώ την άκουσαν μέχρι το Κρεμλίνο όταν τα’χωνε στους Σοβιετικούς που τόλμησαν να την πέσουν στο Αφγανιστάν. Και, την ίδια στιγμή, παρουσιαζόταν στον Τύπο ως άμεμπτη, ακέραιη και καλή νοικοκυρά (έκανε μόνη της τις δουλειές του σπιτιού, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων). Και φυσικά για να διατηρείς τη θέση σου σε ένα κόλπο, πρέπει ενίοτε να κάνεις τα στραβά μάτια απέναντι σε δικτάτορες κολλητούς, στις τράπεζες που κερδίζουν απ’αυτούς και στους βιομήχανους από τους οποίους ζουν. Αυτό βρε Φιλίντα δεν είναι ιδεολογία, απάτη είναι.

Μήπως μαθαίνουμε, τουλάχιστον, κάτι για τη Θάτσερ ως άνθρωπο; Σας το ορκίζομαι, τίποτα απολύτως. Δεν έχουμε καμία ιδέα περί του τι μητέρα ή σύζυγος υπήρξε η Θάτσερ, τίποτα απ’όλα αυτά δεν απασχολεί την Λόιντ. Σου λέει, ήταν ένα πλάσμα αντιθέσεων. Ε, παρ’το και βγάλε νόημα. Την βλέπεις να μειώνει τον Υπουργό Οικονομικών της από το πουθενά (δεν έχει προηγηθεί καμία σκηνή που να εκθέτει την εριστική συμπεριφορά της) και σου λέει ήταν και αυτό. Οπότε τι απομένει; Η μελοδραματική κλάψα. Η Θάτσερ και το φάντασμα του νεκρού της, πολυαγαπημένου άντρα. “Μη φύγεις” του λέει, καθώς η παραίσθηση χάνεται στο φως. Λίγο μετά σκέφτεσαι πως, μερικές φορές, όντως το δάκρυ σου στην αίθουσα πουλιέται πολύ φτηνά.

Και στο τέλος, σου “σκάει” και η κοινωνική συγκυρία: σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης όπου τα εργασιακά δικαιώματα καταργούνται το ένα μετά το άλλο, οι φόροι ανεβαίνουν σε δυσθεώρητα –σε σχέση με τους μισθούς μας– ύψη, και οι μεγαλοχρηματιστές τσεπώνουν δισεκατομμύρια εις βάρος μας, να σου και ένα φιλμ που σου λέει “μην αντιδράς ρε, είναι καλό να σε πηδάνε και να σε εκμηδενίζουν κοινωνικά, γιατί έτσι δυναμώνουν οι εθνικές οικονομίες – δες τι κατάφερε η Θάτσερ!”. Και βγαίνεις από την αίθουσα βρίζοντας.

Τι είπατε; Ναι, η ερμηνεία της Μέριλ Στριπ είναι πολύ καλή.

So fuckin’ what?

Πηγή: Παραλληλογράφος


Δείτε απόσπασμα της ταινίας
http://www.rednotebook.gr/details.php?id=4503

Read More

Ναυάγιο PSI: το μη χείρον βέλτιστον

Του Γιάνη Βαρουφάκη

Όλοι αγωνιούν για το PSI+. Εύχονται να πάει καλά, να ανακουφιστεί έτσι το ελληνικό δημόσιο χρέος, να πάρουμε πάλι την «δόση» μας και τον Μάρτιο να κλείσει η νέα δανειακή σύμβαση με την τρόικα ώστε να «σωθεί» άλλη μια φορά η χώρα.
Στο προηγούμενο κείμενό μου εδώ στο protagon, εξήγησα γιατί θεωρώ το PSI+ μια απάτη που απεγνωσμένα ψάχνει νομιμοποίηση. Εμμένω σε αυτά που έγραφα εκεί (τα οποία τα τελευταία εικοσιτετράωρα φαίνεται να έχουν επιβεβαιωθεί τις τελευταίες μέρες από τον διεθνή τύπο, βλ. εδώ και εδώ). Παρά την «συμφωνία» που μάλλον θα ανακοινωθεί (με φανφάρες πανομοιότυπες με εκείνες που ακολούθησαν τις καταστροφικές Συνόδους-Συμφωνίες της 21η Ιουλίου, της 26η Οκτωβρίου και της 9η Δεκεμβρίου), θα πρόκειται περί νεκρού γράμματος: Τις εβδομάδες που θα ακολουθήσουν θα ξετυλιχθεί ένα κρυφό, παρασκηνιακό δράμα καθώς η ΕΕ και το ΔΝΤ θα διεξάγει μια νέα σειρά διαπραγματεύσεων με τις σκιώδεις τράπεζες (τα hedge funds) τα οποία θα απαιτούν ίδια μεταχείριση των ελληνικών ομολόγων τους με τα ομόλογα που κρατά η ΕΚΤ, και η οποία απαιτεί την εξαίρεσή τους από οιοδήποτε κούρεμα. Εν κατακλείδι, το PSI+ είτε συμφωνηθεί είτε όχι δεν θα φέρει τις «ανάσες» που έχει ανάγκη το δημόσιο χρέος χωρίς να εμπλέξει όλη την Ευρώπη σε μια μεγάλη περιπέτεια που δεν αξίζει τον κόπο.
Σήμερα προχωρώ το επιχείρημα ένα βήμα παραπέρα: Ακόμα και επιτυχημένο να είναι το PSI+ (που δεν θα είναι), το μέγιστο δώρο στην χώρα μας και στην Ευρώπη ολόκληρη θα ήταν να ναυαγήσουν οι διαπραγματεύσεις. Πως μπορεί να το επιδιώξει αυτό η ελληνική κυβέρνηση χωρίς να φανεί ότι είναι εκείνη υπεύθυνη για το ναυάγιο; Με δύο τρόπους: Πρώτον, να συμφωνήσει η με την άποψη του ΔΝΤ ότι το επιτόκιο στα νέα ομόλογα δεν πρέπει επ’ ουδενί να ξεπερνά το 2% (κάτι που ο κ. Dallara δεν έχει εξουσιοδότηση να αποδεχθεί) και, δεύτερον, να ζητήσει συμμετοχή στην συμφωνία των hedge funds (τα οποία δεν την αποδέχονται). Έτσι, ο κ. Dallara θα φύγει άπρακτος και η ελληνική κυβέρνηση θα είναι ελεύθερη να ανακοινώσει ότι οι αποπληρωμές του Μαρτίου αναβάλλονται μέχρι νεοτέρας. Πριν υποστηρίξω την άποψη αυτή, θα ξεκινήσω με τον κατάλογο των ενστάσεων που θα ακουστούν εναντίον της…

Αναλυτικά όλο το άρθρο
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=11915

Read More

Ενωτική Κίνηση: Να υπάρξουν κοινές πρωτοβουλίες και δράσεις

Δελτίο Τύπου

Σήμερα ημέρα Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου, μετά από πρόσκληση της Ενωτικής Κίνησης συναντήθηκαν αντιπροσωπείες του Άρματος Πολιτών, της Δημοκρατικής Αριστεράς, των Ελεύθερων Πολιτών, των Οικολόγων – Πράσινων, του ΣΥΡΙΖΑ και της ίδιας της ΕΚ προκειμένου να ανταλλάξουν σκέψεις πάνω στα θεμελιακά ζητήματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία. Στην πρόσκληση δεν ανταποκρίθηκε το ΚΚΕ.

Η συζήτηση έγινε σε καλό και δημιουργικό κλίμα. Έλαβε υπόψη τις υπάρχουσες διαφορετικότητες. Η Δημοκρατική Αριστερά και οι Ελεύθεροι Πολίτες ανακοίνωσαν ότι δεν θα συμμετάσχουν στη συνέχεια.

Η πλειοψηφία των παρόντων συμφώνησαν να αναζητηθούν τρόποι δημιουργικής συνέχισης και οργάνωσης ανταλλαγής απόψεων πάνω στα μεγάλα θέματα της χώρας. Θέματα στα οποία, κατά τη γνώμη της Ενωτικής Κίνησης, χρειάζεται και πρέπει να υπάρξουν κοινές πρωτοβουλίες και δράσεις.

Read More

Ο αληθινός πόλεμος

Στον προστατευμένο κόσμο του κ। Παπούλια με την ετήσια αμοιβή των 330 χιλιάδων ευρώ τον χρόνο, ο μόνος πόλεμος που μπορεί να συναντήσει βρίσκεται στα βιβλία της ιστορίας

Του Χρίστου Χαραλαμπόπουλου

Είναι φορές που σαστίζω. Με δηλώσεις ανθρώπων του “δημοσίου βίου”. Κυρίως πολιτικών. Και αυτό το σάστισμα είναι σαν την ζώνη ασφαλείας. Συγκρατεί το ξέσπασμα της οργής έστω και για λίγο. Μέχρι να κατακαθίσει, σαν την σκόνη σε ένα έπιπλο, η συναισθηματική ένταση που η δήλωση προκάλεσε. Μπορεί να οφείλεται στο κλίμα που έχει δημιουργήσει η οικονομική κρίση. Στις ενοχές που ανασύρει για όλους όσοι είχαν υπερβεί το μέτρο. Μα πιο πολύ από όλους σε εκείνους που κυβέρνησαν και συνεχίζουν να κυβερνούν.
Δυστυχώς, όχι στο όνομα της λαικής εντολής αλλά σύμφωνα με τις εντολές “αόρατων” κέντρων με απόλυτα ορατές επιδιώξεις. (μία χυδαία συνταγματική παραβίαση για την οποία ευθύνονται και εκείνοι που δεν μιλούν γι’ αυτήν). Από τον εύκολο και εξοργιστικό αφορισμό του αλλαζόνα και άξεστου Θ. Πάγκαλου (“μαζί τα φάγαμε”) φθάσαμε στην εκτός τόπου και χρόνου διαπίστωση του προέδρου της Δημοκρατίας για τον “πόλεμο που γίνεται στον πρωθυπουργό Λ. Παπαδήμο”.

Πολύ περισσότερο εξοργιστική αυτή η διαπίστωση, επειδή ακριβώς προέρχεται από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο οποίος ίσως και να μην το έχει αντιληφθεί (φταίει η ηλικία, ο περίγυρος, η αντίληψη που έχει ο κ. Παπούλιας για την πολιτική και την Δημοκρατία ή όλα αυτά μαζί; ) αλλά με την στάση του και τις δηλώσεις του, ροκανίζει το όποιο κύρος είχε απομείνει στον θεσμό και ξεκαθαρίζει τις ευρέως διαδεδομένες ψευδαισθήσεις για τον χαρακτήρα της ελληνικής Δημοκρατίας, σήμερα. Μάλλον ο κ. Παπούλιας ζει σε ένα άλλο, παράλληλο, εικονικό σύμπαν. Γιατί σε αυτό που ζούμε εμείς, πόλεμος είναι να μένεις άνεργος και να είσαι 55 χρονών. Και να είναι άνεργη και η γυναίκα σου. Και να έχεις δύο παιδιά που σπουδάζουν σε πανεπιστήμια της περιφέρειας.
Πόλεμος είναι να είσαι άνεργος ένα χρόνο και να σταματά και η «ενίσχυση» του ταμείου ανεργίας. Πόλεμος είναι η εργασιακή «εφεδρεία» και οι οικονομικές ποινές που επιφέρει. Πόλεμος είναι να είσαι 72 χρονών και να βλέπεις την σύνταξη των 650 ευρώ να μειώνεται και να πρέπει να πληρώσεις τα φάρμακά σου. Την θέρμανσή σου, δεν έχεις να την πληρώσεις. Και το φαί σου, κάποιες μέρες είναι λειψό. Η «κερασμένο». Πόλεμος είναι να ψάχνεις κρεβάτι σε εντατική ή να περιμένεις να χειρουργηθείς, ελπίζοντας –μέχρι τότε- να μην πεθάνεις. Πόλεμος είναι να είσαι γιατρός του ΕΣΥ σε εφημερία. Παιδί μονογονεικής οικογένειας. Νέος με πτυχία που ψάχνει απεγνωσμένα μία οποιαδήποτε δουλειά. Δάσκαλος και καθηγητής. Ωρομίσθιος και απλήρωτος. Πόλεμος είναι να είσαι ΑΜΕΑ, Νεφροπαθής από μεταμόσχευση, οροθετικός και να βλέπεις να μειώνεται το ποσοστό αναπηρίας σου, σύμφωνα με τις εντολές της τρόικας. Πόλεμος είναι να πηγαίνεις σχολείο και να μην έχεις βιβλία. Πόλεμος είναι οι 3 αυτοκτονίες κάθε μέρα.

Πόλεμος είναι οι 20 χιλιάδες άστεγοι. Πόλεμος είναι τα «χαράτσια» και η ληστεία με την μείωση του αφορολόγητου. Πόλεμος είναι να ζεις κάτω από τα όρια της φτώχειας όπως 3 εκατομμύρια έλληνες. Στον προστατευμένο κόσμο του κ. Παπούλια με την ετήσια αμοιβή των 330 χιλιάδων ευρώ τον χρόνο, ο μόνος πόλεμος που μπορεί να συναντήσει βρίσκεται στα βιβλία της ιστορίας. Που ίσως να μπορεί να διαβάσει αλλά δεν μπορεί πιά να καταλάβει. Γιατί και ο ίδιος έχει ξεπεραστεί από τον χρόνο και είναι πια κομμάτι του χθες.

Πηγή: The Insiders

Read More

Εκσυγχρονιστές στην εποχή των μνημονίων Του Χρήστου Λάσκου

Ένα δημοσκοπικό εύρημα των τελευταίων μηνών, που φαίνεται να επιμένει σε βαθμό να θεωρηθεί πλέον πως αφορά μια αληθή τάση της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας, είναι η μεγάλη ενίσχυση της ΔΗΜΑΡ – στην τελευταία μέτρηση της Public Issue σχεδόν κατέγραψε ποσοστά που την προαλείφουν για αξιωματική αντιπολίτευση.

Τι συμβαίνει, λοιπόν, εδώ; Τι είναι αυτό που ωθεί ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος σε αυτό το πολιτικό κόμμα; Ας μην βιαστούμε να πούμε πως οι μετρήσεις γίνονται σε μια περίοδο κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ, κι ότι αυτή η τελευταία δεν μπορεί παρά να ελεγχθεί σε κάποιο βαθμό, πράγμα που θα στερήσει από τη ΔΗΜΑΡ μεγάλο μέρος της τωρινής εκλογικής της δυναμικής. Πρώτον, διότι δεν είναι απαραίτητο να συμβεί κάτι τέτοιο: το ΠΑΣΟΚ μπορεί και να καταρρεύσει εντελώς. Δεύτερον, διότι η πρόβλεψη για το μέλλον δεν μας απαλλάσσει από την ανάγκη να τοποθετηθούμε στο παρόν.

Διαβάστε όλο το άρθρο
http://rnbnet.gr/details.php?id=4541

Read More

Για τους "εξαφανισμένους" από τα ΜΜΕ και τους "καθηλωμένους" στις δημοσκοπήσεις "οικολόγους πράσινους" / του Κώστα Καραμάρκου

Αυτό το Σαββατοκύριακο, οι «οικολόγοι πράσινοι» (ΟΠ) της Ελλάδας, η μόνη «νέα» πολιτική δύναμη που έχει μετρηθεί στην κοινωνία, με σχετική επιτυχία, στις τρεις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, διοργανώνουν στην Αθήνα το εκλογικό τους συνέδριο.

Κι όμως... Σε αυτό το ρευστό πολιτικό τοπίο, κανείς δεν «παίζει» την πολιτική οικολογία στην Ελλάδα. Τα μεγάλα ΜΜΕ την έχουν «εξαφανισμένη»... Συγκρίνετε τη στάση τους για παράδειγμα σε σχέση με τη «δημοκρατική αριστερά» (ΔΗΜΑΡ) ή ακόμη και σε σχέση με τη «δημοκρατική συμμαχία» (ΔΗΜΣΥΜ)...

Τα κυρίαρχα ΜΜΕ τους έχουν «εξαφανισμένους» τους ΟΠ -και οι δημοσκοπήσεις τους παρουσιάζουν καθηλωμένους...

Ναι, η πολιτική οικολογία, με συνολική πρόταση (σωστή ή λάθος κατά την άποψή του καθενός μας είναι άλλη υπόθεση) για τη διευθέτηση των πολιτικών, των κοινωνικών, των οικονομικών μας πραγμάτων, ποτέ δεν είχε δυνατή φωνή στην Ελλάδα.
• Μια εξατομικευμένη και πατερναλιστική ταυτόχρονα κοινωνία της εξάρτησης, εξάρτηση από κόμματα, από επιδοτήσεις, από «φεουδάρχες», κ.λπ....
• Μια κοινωνία που δε σέβεται το αστικό και φυσικό της περιβάλλον...
• Μια κοινωνία όπου η οικοδομική της δραστηριότητα ασκείται όπως ασκείται εδώ και δεκαετίες, αποτελώντας ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του ΑΕΠ της χώρας...
Μια τέτοια κοινωνία, όπως η νεοελληνική, δύσκολα μπορεί να πλησιάσει την πολιτική οικολογία, που συν τοις άλλοις μιλάει και λειτουργεί με όρους μεγαλύτερης συλλογικότητας από ό,τι άλλα κόμματα.

Αλλά, να μην μπορεί να την «ακούσει» κιόλας ρε αδερφέ; Από το «φόβο» μήπως κάτι «τσιμπήσει» κι αυτή, στη νέα εποχή που γεννιέται;

Σε κάθε περίπτωση, επειδή έτσι ασκείται η πολιτική παγκοσμίως, με όρους «power politics» and «vested interests», για να ακουστεί η πολιτική οικολογία στην Ελλάδα, πέρα από τις δικές της προσπάθειες, χρειάζεται να τη «βοηθήσουν» και τα γεγονότα, με έμφαση στα περιβαλλοντικά, δυστυχώς...

Χρειάζεται όμως και μεγαλύτερη οργανωτική προσπάθεια και από την ίδια.
________________________________________
Ο Κώστας Καραμάρκος είναι κοινωνικός επιστήμονας

http://www.ppol.gr/cm/index.php?Datain=7485&LID=1

Read More

Το «κούρεμα», το PSI, τα ομόλογα και το βρετανικό δίκαιο

Tου Σταύρου Λυγερού από την Καθημερινή

Ήταν εξ αρχής σαφές ότι χωρίς γενναίο κούρεμα του ελληνικού χρέους ελπίδα διεξόδου από την κρίση δεν μπορούσε να υπάρξει. Από αυτές τις στήλες το τονίζαμε, αλλά ο Παπανδρέου δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα για κούρεμα, επικαλούμενος το εθνικό συμφέρον! Ενάμιση χρόνο μετά, οι ίδιοι που ξόρκιζαν το κούρεμα το έχουν αναγάγει στην απόλυτη σωτηρία. Ο Παπαδήμος, μάλιστα, το ξόρκιζε μέχρι προ τριμήνου.Η καθυστέρηση είχε συνέπειες. Στους 20 μήνες από την ψήφιση του Μνημονίου, η μερίδα του λέοντος από το δάνειο των 110 δισ. δόθηκε για να πληρωθούν στο ακέραιο τόκοι και χρεολύσια στους δανειστές, και όχι για μισθούς και συντάξεις όπως ισχυρίζονται οι ντόπιοι προπαγανδιστές. Εάν το κούρεμα είχε γίνει τον Μάιο 2010, το χρέος θα είχε μειωθεί κατά μερικές δεκάδες δισ. Τότε η ελληνική κρίση ήταν περισσότερο συστημικός κίνδυνος για την Ευρωζώνη απ’ ό, τι σήμερα. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε διαπραγματευτική ισχύ. Δεν είχε, όμως, πολιτική βούληση.

Η ζημιά δεν περιορίστηκε εδώ. Το δάνειο των 110 δισ. από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ δεν κουρεύεται και επιπροσθέτως υπάγεται στο βρετανικό δίκαιο, δηλαδή είναι ενυπόθηκο. Το συζητούμενο αυτές τις ημέρες κούρεμα αφορά 206 δισ., ενώ το συνολικό χρέος είναι πάνω από 370 δισ. Από το κούρεμα θα εξαιρεθούν και τα ελληνικά ομόλογα που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Τα ομόλογα αυτά συνολικής ονομαστικής αξίας 55 - 60 δισ. έχουν αγοραστεί σε πολύ χαμηλότερη τιμή (υπολογίζεται γύρω στα 40 δισ.) από τη δευτερογενή αγορά. Η ΕΚΤ απαιτεί να τα εισπράξει στο ακέραιο, δηλαδή να κερδοσκοπήσει ασυστόλως σε βάρος ενός σκληρά δοκιμαζόμενου μετόχου της (Ελλάδας). Η ΕΚΤ δεν δέχεται ούτε να αντικαταστήσει τα ομόλογα που κατέχει με νέα, η ονομαστική τιμή των οποίων να είναι η τιμή αγοράς των παλιών, ώστε να μη χάσει ούτε ένα ευρώ.Με το PSI, στην ιδανική περίπτωση το χρέος θα μειωθεί κατά 100 δισ. Θα κουρευτούν όμως και τα ομόλογα που έχουν στα χέρια τους τα ελληνικά ασφαλιστικά Ταμεία (περίπου 25 δισ.) και οι ελληνικές τράπεζες (περίπου 50 δισ.). Επειδή, όμως, η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να καλύψει κάπως τις απώλειες των ασφαλιστικών Ταμείων και να επανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες, η πραγματική ελάφρυνση του χρέους θα είναι μικρότερη από 70 δισ.Και αυτά στην ελάχιστα πιθανή περίπτωση που τελικώς συμμετάσχουν όλα τα hedge funds, τα οποία υπολογίζεται ότι κατέχουν περίπου 80 από τα 206 δισ. Τα περισσότερα hedge funds αντιδρούν παρότι έχουν αγοράσει τα ελληνικά ομόλογα σε τιμές 30 - 40% της ονομαστικής αξίας τους και ως εκ τούτου θα κερδίσουν ένα 10 - 20% και μετά το κούρεμα. Αλλα αντιδρούν επειδή κατέχουν ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και θέλουν να τα ενεργοποιήσουν και άλλα επειδή ελπίζουν ότι μπορούν να εκβιάσουν για να εξασφαλίσουν υψηλά επιτόκια για τα νέα ομόλογα - κατά πιθανότητα 30ετούς διάρκειας.Ας σημειωθεί ότι οι τοκογλυφικές απαιτήσεις των τραπεζών για επιτόκια 7 - 8% αναχαιτίσθηκαν όχι τόσο λόγω της αντίστασης της κυβέρνησης Παπαδήμου όσο λόγω της παρέμβασης του ΔΝΤ. Το συζητούμενο επιτόκιο είναι της τάξεως του 4 - 5%, αλλά φαίνεται ότι υπάρχει πρόβλεψη για αύξησή του στην πορεία των ετών.Εκτός από το γεγονός ότι το PSI είναι ανεπαρκές για να καταστήσει το ελληνικό χρέος εξυπηρετήσιμο, θα υπαγάγει τα νέα ομόλογα στο βρετανικό δίκαιο. Το ίδιο θα ισχύσει και για τη νέα δανειακή σύμβαση. Η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει ήδη συμφωνήσει και για τα δύο.

Με άλλα λόγια, ενώ μέχρι πριν από δύο χρόνια όλο το ελληνικό χρέος υπαγόταν στο ελληνικό δίκαιο, θα γυρίσει στο βρετανικό. Οι δανειστές θα μπορούν να βάλουν στο χέρι περιουσιακά στοιχεία και έσοδα του ελληνικού κράτους, τη στιγμή που αυτό δεν θα μπορεί να ικανοποιήσει στοιχειώδεις ανάγκες του πληθυσμού.Οι επιπτώσεις της αλλαγής θα είναι ακόμα πιο καταστροφικές στην καθόλου απίθανη περίπτωση που και αυτό το πρόγραμμα ναυαγήσει και η Ελλάδα βρεθεί εκτός Ευρωζώνης. Εάν το χρέος υπαγόταν στο ελληνικό δίκαιο, βασίμως πιθανολογούμε ότι τα ελληνικά δικαστήρια, που θα έκριναν, θα αποφάσιζαν ότι το χρέος θα μεταφερόταν σε νέες δραχμές. Αυτό σημαίνει ότι το χρέος θα υφίστατο υποτίμηση ακριβώς όσο και η νέα δραχμή και θα υφίστατο κάθε χρόνο πρόσθετο κούρεμα αναλόγως του ντόπιου πληθωρισμού.Με την υπαγωγή του χρέους στο βρετανικό δίκαιο, βασίμως πιθανολογούμε ότι το χρέος θα παραμείνει σε ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι θα διπλασιαστεί λόγω της αναπόφευκτης υποτίμησης της νέας δραχμής. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση Παπαδήμου θα έχει καταφέρει στην ολιγόμηνη θητεία της να ολοκληρώσει το καταστροφικό έργο της κυβέρνησης Παπανδρέου, καθιστώντας την Ελλάδα έρμαιο των δανειστών της για πολλά πολλά χρόνια.

Read More

Μίκης Θεοδωράκης: «να ξηλώσουμε τις ράγες…»

Για ένα σύστημα εξουσίας που έχει σαπίσει και δηλητηριάζει το σώμα του έθνους, κάνει λόγο ο Μίκης Θεοδωράκης.

Σε συνέντευξή του στην Real News, ο μουσικοσυνθέτης και επικεφαλής της Ελληνικής Λαϊκής Δημοκρατικής Αντίστασης (ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α), εξέφρασε την άποψη, ότι η μόνη λύση που μας απομένει είναι "να ξηλώσουμε τις ράγες πάνω στις οποίες κινείται η χώρα δηλαδή την ξένη εξάρτηση".
"Η χώρα μας είναι ήδη χρεοκοπημένη από κάθε άποψη, κυρίως εθνική, κοινωνική, και πολιτιστική. Και αυτή τη στιγμή βρίσκεται μόνο ένα βήμα πριν την οριστική καταστροφή της", πρόσθεσε.
Ασκώντας κριτική στον πρωθυπουργό, Λ. Παπαδήμο, τον κατηγόρησε ότι εξυπηρετεί τους ξένους.
"Όπως και ο προκάτοχός του, Γ. Παπανδρέου και μαζί τους όλος ο συρμός της εξουσίας, πηγαίνουν προς τα εκεί που οδηγούν οι ράγες που έχουν τοποθετήσει οι ξένοι", είπε χαρακτηριστικά.
Από τα βέλη του δεν ξέφυγε ούτε ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, για τον οποίο εκτίμησε, ότι "εάν γίνει μηχανοδηγός αυτού του θλιβερού τραίνου, θα βλέπει και αυτός τα δέντρα τα περνούν".
Σε ερώτηση για τον εάν το Mέτωπο θα κατέβει στις εκλογές, ο κ. Θεοδωράκης ξεκαθάρισε, πως δεν τον ενδιαφέρει να συμμετέχει με κάποια θέση σε αυτό τον συρμό εξουσίας και καλεί σε αντίσταση

Read More

Δημοσκοπήσεις: "Η ώρα της αριστεράς"

Του Κώστα Πουλάκη

Αν η χρονιά που πέρασε ήταν καταστροφική για την ελληνική οικονομία, για την κοινωνία ήταν ολέθρια. Οι εργαζόμενοι -όσοι απέμειναν- είδαν τους μισθούς να πετσοκόβονται, τα εργασιακά δικαιώματα να εξαφανίζονται και τη ζωή τους να γυρίζει πίσω σε συνθήκες της δεκαετίας του '60. Τη νέα χρονιά η κατάσταση θα είναι πιο ζοφερή. Η τρόικα επανέρχεται με νέο Μνημόνιο, η τρικομματική κυβέρνηση είναι έτοιμη να υπογράψει τη νέα δανειακή σύμβαση και η κοινωνία ξεχειλίζει από οργή, αγανάκτηση και φόβο. Μοναδική ελπίδα η ανατροπή αυτής της πολιτικής και των δυνάμεων που την εκφράζου

Η κοινωνία έχει ανάγκη την ενότητα της αριστεράς. Η τιμωρία αυτή θα είναι μεγαλύτερη σε όποια κόμματα την αρνηθούν και γυρίσουν την πλάτη στην αγωνία των πολιτών που επιθυμούν να δουν την αριστερά μπροστά στις εξελίξεις και όχι πίσω από αυτές.

Διαβάστε αναλυτικά τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=663041

Read More

Πολιτική ρευστότητα δείχνει το βαρόμετρο της Public Issue του Ιανουαρίου

Πολιτική ρευστότητα δείχνει το βαρόμετρο της Public Issue του Ιανουαρίου για τον ΣΚΑΪ και την Καθημερινή της Κυριακής, αφού ναι μεν η ΝΔ προηγείται με περισσότερες από 16 μονάδες του ΠΑΣΟΚ, αλλά χωρίς να μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Κύριο χαρακτηριστικό του πρώτου Βαρόμετρου του 2012 είναι η εκρηκτική άνοδος της «Δημοκρατικής Αριστεράς» του Φώτη Κουβέλη. Με ποσοστό 13,5% το νεοσύστατο κόμμα αναδεικνύεται σε τρίτη δύναμη στην εκτίμηση της εκλογικής επιρροής, στέλνοντας το ΚΚΕ στην τέταρτη θέση με ποσοστό 12,5%. Πρώτη στην πρόθεση ψήφου έρχεται η ΝΔ με ποσοστό 30,5%, ενώ στον αντίποδα, εικόνα αποσύνθεσης παρουσιάζει το ΠΑΣΟΚ που έρχεται δεύτερο, με την εκλογική επιρροή του να περιορίζεται πλέον στο 14%, απειλούμενο από «Δημοκρατική Αριστερά», ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο αναδεικνύεται σε πέμπτη δύναμη με ποσοστό 12%. Ακολουθεί ο ΛΑ.Ο.Σ. με ποσοστό 5,5%. Σταθεροί στο 4% παραμένουν οι Οικολόγοι, ενώ οριακά εκτός Βουλής εμφανίζεται η «Δημοκρατική Συμμαχία» της Ντόρας Μπακογιάννη με ποσοστό 2,5%.

Read More