ένα φως που δεν σβήνει ποτέ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΡΙΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΡΙΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2016

Του Θανάση Καρτερού

Αντέχει η κυβέρνηση; Όταν το ερώτημα τίθεται όχι από το κλαμπ των ορκισμένων εχθρών της, αλλά από ένα μέρος της κοινωνίας, τότε υπάρχει πρόβλημα. Γιατί όποια κι αν είναι η απάντηση, το ίδιο το ερώτημα θέτει εν αμφιβόλω αυτό που πιο πολύ χρειάζεται ο Τσίπρας -κατά τη γνώμη πολλών και η χώρα- τους ερχόμενους κρίσιμους μήνες: Πολιτική σταθερότητα και αποφυγή κάποιου πολιτικού μπερδέματος, που θα οδηγήσει σε κακά ξεμπερδέματα. Ανεξάρτητα σε ποιον θα χρεωθεί.
Από πού πηγάζει η αμφιβολία, ή και αγωνία, για την κυβερνητική σταθερότητα; Από την πολυμέτωπη επίθεση που δέχεται η κυβέρνηση στο πεδίο της πολιτικής. Από το καθημερινό της λιντσάρισμα από το σύστημα διαπλοκής, οικονομικής εξουσίας, και μεγάλων συμφερόντων, με δύναμη κρούσης τα γνωστά ΜΜΕ. Και, ίσως το σημαντικότερο, από τις αντιδράσεις που συναντούν στην κοινωνία μέτρα όπως το ασφαλιστικό, δημιουργώντας ρήγματα ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στην κοινωνική του βάση.
Αντέχει, λοιπόν, η κυβέρνηση, στις συνθήκες αυτές; Η απάντηση ενός παλιού αριστερού, με ερώτηση στην ερώτηση, μου φάνηκε υπεκφυγή, αλλά όσο τη σκεφτόμουν, την έβρισκα και πιο σωστή: Εμείς αντέχουμε; Εσύ αντέχεις; Ήθελε να πει -υποθέτω- ότι όλα εξαρτώνται από την αντοχή όσων απαρτίζουν την κυβέρνηση. Από την αντοχή όσων την (υπο)στηρίζουν. Και από την αντοχή εκείνων που πίστεψαν ότι η Αριστερά είναι σήμερα η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να οδηγήσει στην κοινωνική και εθνική έξοδο.
Αυτό το τελευταίο είναι το ισχυρό χαρτί, που δεν της το έδωσε κάποιος δημαγωγός, αλλά η πλήρης χρεοκοπία των άλλων και η πεισματάρικη λαϊκή ψήφος. Για να γίνει σημείο των καιρών: Η δική μας Αριστερά να είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να κρατήσει τη χώρα όρθια. Και να τη βγάλει από τον βάλτο. Με δυσκολίες, με κλυδωνισμούς, με συγκρούσεις; Σίγουρα. Να το βάλουμε καλά στο κεφάλι μας, όμως, ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς τραύματα. Για την Αριστερά και για όποιον επιμένει.
Κανείς δεν είναι σε θέση αυτή τη στιγμή να ανατρέψει την κυβέρνηση, αν η ίδια, οι 153, οι 153 επί χίλια, αντέξουν στα δύσκολα. Το κίνημα είναι μαραθώνιος, όχι κατοστάρι, έλεγαν παλιά. Σήμερα έχουμε την πρωτοφανή παραλλαγή αυτός ο μαραθώνιος να διεξάγεται στο άγνωστο και εχθρικό έδαφος της κυβερνητικής εξουσίας. Η Αριστερά, ως κυβέρνηση πια, καλείται να καθαρίσει σκατά δεκαετιών και «λούζεται» αναλόγως. Από κείνους που δεν θέλουν να καταλάβουν. Ή που καταλαβαίνουν, αλλά δεν αντέχουν άλλο.
Συνεπώς, να μην κωλώσουμε τώρα. Να φτάσουμε στο νήμα. Αλλιώς, καλή αντάμωση στα τσιπουράδικα, να πνίγουμε τον πόνο μας...

Κυριακή 23 Αυγούστου 2015

Συνέντευξη του υπουργού ΠΑΠΕΝ Πάνου Σκουρλέτη στην εφημερίδα «Realnews» και τον δημοσιογράφο Βασίλη Σκουρή, με κύριο θέμα τις πολιτικές εξελίξεις. Για τις Σκουριές, ο Π. Σκουρλέτης τονίζει πως «Η απόφαση για την αναστολή των εργασιών στις Σκουριές δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. (...) Αναμένουμε από την εταιρεία να συμμορφωθεί και την καλούμε να μην χρησιμοποιεί τους εργαζόμενους ως ασπίδα στα σχέδιά της. Οι εργαζόμενοι δεν είναι αναλώσιμοι στην προσπάθεια της εταιρείας να καλύψει την αντισυμβατική της συμπεριφορά».

-Κάλπες προκειμένου να μην έχετε τη φθορά από τα μέτρα του μνημονίου κ. Σκουρλέτη;
Π. Σκουρλέτης: Η προσφυγή στις κάλπες είναι αντικειμενικά επιβεβλημένη λόγω απώλειας της κυβερνητικής πλειοψηφίας, αλλά και λόγω της ανάγκης να υπάρξει μια νέα δημοκρατική νομιμοποίηση σχετικά με την τελευταία συμφωνία. Εδώ κανείς πρέπει να επισημάνει την διαφορετική στάση του Αλ. Τσίπρα σε σχέση με αυτήν των Γ. Παπανδρέου και  Α. Σαμαρά. Οι δυο τελευταίοι απέφευγαν τη λαϊκή ετυμηγορία όπως ο διάολος το λιβάνι, αντιθέτως ο Αλ. Τσιπρας με απόλυτο σεβασμό και πίστη στη δημοκρατία ζητά να κριθεί από τον ίδιο τον λαό.
-Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και άλλοι πρώην σύντροφοί σας κατεβαίνουν με δικό τους σχήμα. Έχει τύχη ένα «κόμμα της δραχμής» στον χώρο της Αριστεράς;
Π. Σκουρλέτης: Η πρόταση υπέρ της δραχμής έχει και άλλες φορές κριθεί από τον λαό με αποκαρδιωτικά αποτελέσματα για αυτούς που την υποστήριξαν. Είναι  σαφές πως η πρόταση για τη δραχμή συνοδεύεται από ένα σκληρό μνημόνιο με χειρότερους αντικειμενικά όρους για τη χώρα. Αυτή η πρόταση δεν περπατάει στην ελληνική κοινωνία.
-Δεν είναι βαρύ το ότι τους κατηγορείτε για ανατροπή της κυβέρνησης;
Π. Σκουρλέτης: Η ανατροπή της κυβέρνησης λόγω των μεγάλων απωλειών που είχε σε κοινοβουλευτικό επίπεδο είναι ένα αντικειμενικό γεγονός, δεν χωρά αμφισβήτηση. Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, είναι   φανερό πως έχουν ανακύψει στρατηγικού χαρακτήρα διάφορες που έρχονται από το παρελθόν. Φαίνεται πως ενοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έγινε ποτέ.
-Ο πρόεδρος της Ν.Δ. κατηγορεί τον Αλ. Τσίπρα ότι δραπετεύει…
Π. Σκουρλέτης: Δεν δραπετεύει όποιος λέει τα πράγματα με το όνομά τους, όποιος ζητά να τον κρίνει ο λαός. Μάλλον ο κ. Μεϊμαράκης και η Ν.Δ. τρέμουν μπροστά στην λαϊκή ετυμηγορία και θα ήθελαν να την αποφύγουν.
-Αν βγει πρώτη η Ν.Δ., όπως δηλώνει ο Ευ. Μεϊμαράκης, θα στηρίξετε ένα μίνιμουμ πρόγραμμα;
Π. Σκουρλέτης: Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να βγει πρώτο κόμμα η Ν.Δ.,  εκτιμώ δε πως πολύ δύσκολα θα κρατήσει τις δυνάμεις της. Σχετικά με το υποθετικό ερώτημα σας, δεν μπορώ να φανταστώ τον ΣΥΡΙΖΑ να στηρίζει μια κυβέρνηση της Ν.Δ.
-Αν κερδίσετε τις εκλογές, με ποιον θα κυβερνήσετε;
Π. Σκουρλέτης: Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει όλες τις προϋποθέσεις να πετύχει την αυτοδυναμία. Θέλω όμως στο σημείο αυτό να σταθώ στην εμπειρία της συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ όλους τους προηγούμενους μήνες. Ήταν θετική και νομίζω πως υπάρχουν οι προϋποθέσεις να συνεχιστεί και μετά τις εκλογές.
-Έχουν θέση στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ όσοι βουλευτές δεν υπερψήφισαν το μνημόνιο ή τα προαπαιτούμενα και δεν ακολούθησαν τον κ. Λαφαζάνη στο νέο κόμμα;
Π. Σκουρλέτης: Νομίζω πως ναι, όσοι συμφωνούν και δεσμεύονται από το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ μπορούν να είναι υποψήφιοι.
-Στα ψηφοδέλτιά σας να περιμένουμε διεύρυνση; Και προς ποια κατεύθυνση;
Π. Σκουρλέτης: Η διευρυμένη απήχηση που φαίνεται ότι διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να βρει την αντανάκλασή  της στην σύνθεση των ψηφοδελτίων με τη συμμετοχή νέων προσώπων με πολιτική και κοινωνική εμβέλεια.
-Το προεκλογικό σας «σύνθημα» ποιο θα είναι, κ. Σκουρλέτη;
Π. Σκουρλέτης: Κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί πως όλους τους προηγούμενους μήνες η ελληνική κυβέρνηση δεν συγκρούσθηκε, δεν αγωνίστηκε με σθεναρό τρόπο για να ανατρέψει τις μνημονιακές πολιτικές. Είναι φανερό πως δεν τα κατάφερε, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως εγκαταλείπει τον αγώνα για να δημιουργήσει τους όρους για τον απεγκλωβισμό της χώρας από τα μνημόνια.
Η ελπίδα δεν ήρθε για να φύγει, πρέπει να γίνει συγκεκριμένο σχέδιο στις νέες συνθήκες.
- Στις Σκουριές; Τέρμα η επένδυση, κ. υπουργέ;
Π. Σκουρλέτης: Η απόφαση για την αναστολή των εργασιών στις Σκουριές δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός γνώριζε πολύ καλά τις υποχρεώσεις της και τις αγνόησε, είχε άλλωστε υπάρξει επικοινωνία γύρω από αυτές. Εμείς ως κυβέρνηση έχουμε υποχρέωση να υπερασπιζόμαστε το δημόσιο συμφέρον, το περιβάλλον και τη νομιμότητα. Αναμένουμε από την εταιρεία να συμμορφωθεί και την καλούμε να μην χρησιμοποιεί τους εργαζόμενους ως ασπίδα στα σχέδιά της. Οι εργαζόμενοι δεν είναι αναλώσιμοι στην προσπάθεια της εταιρείας να καλύψει την αντισυμβατική της συμπεριφορά.
-Εάν κερδίσετε τις εκλογές, θα εφαρμόσετε το μνημόνιο. Σε τι θα διαφέρετε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις;
Π. Σκουρλέτης: Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και παραμένει ένα κόμμα που υπερασπίζεται τα συμφέροντα του κόσμου της εργασίας, εναντιώνεται στον νεοφιλελευθερισμό και εμπνέεται από τις μεγάλες αξίες και τα ιδανικά της Αριστεράς. Η μαχητική διαπραγματευτική στάση της ελληνικής κυβέρνησης το προηγούμενο διάστημα αποτελεί μια εγγραφή  για τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Η συζήτηση γύρω από τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές στρατηγικές έχει μπει πλέον σε άλλη βάση και μόλις τώρα ξεκινά. Το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που θα θέλαμε, βεβαίως θα πρέπει να το συγκρίνει κανείς με το τι μας περίμενε σε περίπτωση  μη συμφωνίας. Το τοπίο όπως διαμορφώνεται χαρακτηρίζεται από μεγάλες αβεβαιότητες και δυσκολίες. Το επόμενο διάστημα, χωρίς τις εξαρτήσεις των πολιτικών δυνάμεων του φαύλου και διαπλεκόμενου δικομματισμού, θα επιχειρήσουμε  να κάνουμε κάτι εξαιρετικά δύσκολο. Να εφαρμόσουμε  τη συμφωνία με όσο το δυνατόν πιο κοινωνικά ανώδυνο τρόπο και ταυτόχρονα να δημιουργούμε τους όρους απεμπλοκής από αυτή. Να μετριάσουμε τις υφεσιακές επιπτώσεις της συμφωνίας και την ίδια στιγμή να ανοίγουμε νέους δρόμους ανάπτυξης.-

Πέμπτη 20 Αυγούστου 2015


Για «αγεφύρωτο ρήγμα» στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ μίλησε την Πέμπτη ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας Πάνος Σκουρλέτης.

«Η διαρκής διαφοροποίηση σε κοινοβουλευτικό επίπεδο δημιουργεί ένα ρήγμα που είναι αγεφύρωτο. Όταν αμφισβητείς συνολικά τις προθέσεις του άλλου και ουσιαστικά τον καταγγέλλεις ότι έχει αλλάξει στρατόπεδο, τότε ο χωρισμός είναι μονόδρομος» δήλωσε χαρακτηριστικά στην ΕΡΤ, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι η ανάγκη για εκλογές έχει προκύψει εκ των πραγμάτων, για δύο λόγους.

«Ο πρώτος είναι γιατί υπάρχει μια αντικειμενική απώλεια σε σχέση με τη δύναμη της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ και κατ’ επέκταση της κυβέρνησης συνολικότερα. Έχει χάσει την πλειοψηφία πλέον, αυτό δεν μπορεί κανείς να το παρακάμψει. Και το δεύτερο που σχετίζεται με την ουσία της δημοκρατίας είναι το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο κορμός μιας κυβέρνησης που καλείται να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα που δεν είναι αυτό στη βάση του οποίου εκλέχθηκε. Αυτό είναι μια τεράστια αντίφαση. Κατά συνέπεια υπάρχει το θέμα της δημοκρατικής νομιμοποίησης είπε.

Ο κ. Σκουρλέτης τάχθηκε υπέρ της διεξαγωγής του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές, ενώ εκτίμησε ότι δεν έχει νόημα η διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης.

«Το συνέδριο πρέπει να είναι ανοιχτό, δημοκρατικού βαθύ προβληματισμού και αποτίμησης όλης της προηγούμενης περιόδου. Αν αυτό γίνει υπό συνθήκες μιας σκληρής εσωκομματικής αντιπαράθεσης τότε θα είναι σε βάρος του διαλόγου. Νομίζω ότι θα πρέπει να γίνει αφού ξεκαθαρίσει το τοπίο» υποστήριξε.

Αναφερόμενος στην Αριστερή Πλατφόρμα ο κ. Σκουρλέτης μίλησε για μια πολεμική από την πλευρά των στελεχών της, σημειώνοντας ότι στις εκλογικές λίστες θα πρέπει να περιληφθούν όσοι συμφωνούν με το προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που θα διαμορφωθεί. Τέλος, τόνισε ότι δεν βλέπει μετεκλογική συνεργασία με ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι.
Newsroom ΔΟΛ

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2015

Η Αριστερή Πλατφόρμα και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης με τις δηλώσεις τους σήμερα γνωστοποίησαν ότι αποφάσισαν να καταψηφίσουν την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Ωστόσο, είναι γνωστό ότι εδώ και τρία χρόνια οι ίδιοι καταψήφιζαν και δεν έδειξαν καμιά εμπιστοσύνη σχεδόν σε όλες τις αποφάσεις της κεντρικής επιτροπής τα τελευταία χρόνια ακριβώς διότι δεν περιείχαν την προοπτική υιοθέτησης της δραχμής.
Το ερώτημα είναι απλό.
Η μετάβαση στο νέο νόμισμα που εισηγείται θα είναι σε συμφωνία με τους εταίρους ή όχι;
Αν είναι συμφωνημένη, θα έχουμε απλώς μνημόνιο με δραχμή πράγμα που δεν εγγυάται σε καμία περίπτωση καλύτερη λύση για τα φτωχά και μεσαία στρώματα.
Αν, για παράδειγμα, ο σύντροφος Στρατούλης ήταν υπουργός και η χώρα στη δραχμή, θα μπορούσε να εγγυηθεί το επιπεδο ζωής των συνταξιούχων;
Αν δεν είναι συμφωνημένη πως θα στηριχτεί το νέο νόμισμα; Με ποια αποθεματικά; Με ποια ρευστότητα; Ή με ποιά δάνεια από άλλες πηγές; Ή μήπως θα υποτιμηθεί ελεύθερα με όρους παγκόσμιας αγοράς;
Τέλος, γνωρίζουμε όλοι ότι το γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών ήθελε και ενδιάμεσα προαπαιτούμενα μετά τις 22 Ιουλίου αλλά και δάνειο γέφυρα, που οι προσπάθειες της διαπραγματευτικής ομάδας απέτρεψαν.
Ήθελε, επίσης όπως γνωρίζουμε όλοι και ειδικά ο σύντροφος Παναγιώτης Λαφαζάνης, τη συντεταγμένη έξοδο της χώρας από το ευρώ. Το σχέδιο αυτό είχε ανοιχτά υποστηριχτεί στην κοινοβουλευτική ομάδα από τον ίδιο και άλλα στελέχη της αριστερής πλατφόρμας.
Οι ξεκάθαρες απαντήσεις θα βοηθήσουν όλους μας να κατανοήσουμε τη βάση στην οποία παίρνουν οι σύντροφοι την απόφαση ανατροπής της κυβέρνησης της Αριστεράς.

Τετάρτη 3 Ιουνίου 2015

Ο κ. Κορωνάκης μιλώντας στον Αθήνα 9,84 τόνισε ότι τα όργανα θα συνεδριάσουν εκ νέου μόλις υπάρξει το τελικό κείμενο. Συνεδριάζει σήμερα η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ.
 
Μέσα στις δηλώσεις του αναφέρει: «Όλη η διαπραγμάτευση κινήθηκε μέχρι σήμερα σε δύο αρχές, ότι εμείς θα σεβόμαστε τους κανόνες της ευρωζώνης ακόμα κι αν διαφωνούμε μ’ αυτούς και οι εταίροι μας θα πρέπει να σεβαστούν την εντολή του ελληνικού λαού. Αν και σήμερα αυτές οι δύο αρχές τηρηθούν, θα πάμε γρήγορα σε μία συμφωνία που θα είναι επωφελής για όλα τα μέρη».
 
Ακόμη υπογραμμίζει ότι «Δεν είναι δική μου δουλειά ως Γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ να ενημερώνω τα ΜΜΕ για τα κείμενα που ανταλλάσσει η ελληνική κυβέρνηση στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης. Αυτό που μπορώ να πω είναι, ότι το περιεχόμενο του κειμένου περιγράφεται πολιτικά στο άρθρο του πρωθυπουργού στην εφημερίδα «Le Monde» πριν λίγες μέρες. Περιγράφονται όλα τα ζητήματα που έχουμε πει όλο αυτό το διάστημα και καταγράφονται και στην τελευταία απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής, ότι θέλουμε μια συμφωνία αντίστοιχη με την εντολή που έχουμε πάρει, που δεν θα ρίχνει το βάρος στα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, που να έχει αναδιανεμητικό χαρακτήρα και να είναι οικονομικά βιώσιμη δίνοντας χρόνο στην κυβέρνηση να υλοποιήσει το πρόγραμμά της».
 
Ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ ξεκαθαρίζει πως τα όργανα θα συνεδριάσουν μόλις υπάρξει τελικό κείμενο. Όπως αναφέρει καταλαβαίνει την ανησυχία των βουλευτών για την ενημέρωσή τους. Χαρακτηριστικά λέει: «Οποτεδήποτε οριστικοποιηθεί το κείμενο που θα πλησιάζει σε συμφωνία, τότε θα ξανασυνεδριάσουν τα όργανα. Έχουμε ένα κόμμα φορέα δημοκρατίας».

Τετάρτη 27 Μαΐου 2015


Του Θανάση Καρτερού

Πάλι τα ίδια και τα ίδια, όπως μετά από κάθε συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής. Μάλλον θα πρέπει να χαϊδεύουμε προληπτικά μια εικονίτσα του Μαρξ οι άπιστοι ή να κάνουμε προληπτικά τον σταυρό μας οι πιστοί, κάθε φορά που τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μαζεύονται για να σκεφτούν συλλογικά, να συσκεφτούν κομματικά και να αποφασίσουν πολιτικά: Θεέ μου, φύλαξέ μας από τους δικούς μας, γιατί από τους άλλους φυλαγόμαστε μόνοι μας.
Νομίζετε ότι το θέμα είναι τι γίνεται εντός; Λάθος. Καλώς γίνεται ό,τι γίνεται εντός. Δημοκρατικό κόμμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Θα ερίζουν, θα ψηφίζουν, θα καταψηφίζουν, θα αποφασίζουν. Και θα πειθαρχεί η μειοψηφία στην πλειοψηφία. Έτσι πάει το πράγμα και καλώς πάει έτσι. Το θέμα είναι τι γίνεται εκτός, αμέσως μετά τις συνεδριάσεις. Όταν πιάνουν με το πρώτο φως της αυγής στασίδι στα κανάλια ορισμένοι. Και πού σε σφάζει, πού σε πονεί.
Βγήκε, ας πούμε, με το λάλημα του πετεινού, ο Αλέξης Μητρόπουλος. Στον AΝΤ1. Για να μας ενημερώσει ότι δεν πρόκειται να ψηφίσει η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ τη συμφωνία που περιγράφει η απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής. Ξέρει -είπε- την ανθρωπογεωγραφία του κόμματος. Και προβλέπει ότι δεν περνάει η συμφωνία. Αδύνατον. Ή εν πάση περιπτώσει πολύ δύσκολο. Διότι υπάρχει αντιστοίχιση μεταξύ των συσχετισμών στην Κ.Ε. και στην Κ.Ο. Είπε.
Και αυτός μεν είπε. Αλλά δεν ελάλησε κιόλας, κατά το ευαγγελικό. Άλλοι λάλησαν, κατά το λαϊκό. Διότι όταν ένας βουλευτής και ανώτατος κομματικός λειτουργός προβλέπει, και το λέει δημοσίως εκεί που το λέει, ότι δεν θα πειθαρχήσουν κάποιοι σε μια δημοκρατικά ειλημμένη απόφαση, τότε δύο τινά συμβαίνουν. Ή δεν καταλαβαίνει τι λέει και τη σημασία αυτού που λέει. Ή απλώς υποκύπτει στην αβάσταχτη ελαφρότητα της δημοσιότητας. Διαλέγετε και παίρνετε.
Μπορεί βέβαια κάποιος να πει: Σιγά, βρε παιδιά, ο άνθρωπος λέει την αλήθεια, όπως την καταλαβαίνει. Σωστό. Μόνο που δυστυχώς την αλήθεια για την αλήθεια του, όπως την καταλαβαίνουν κάποιοι άλλοι, δεν τη λένε, για να μην παραβιάσουν τα χρηστά ήθη, τη δεοντολογία, ίσως και κάποιες διατάξεις του Ποινικού Κώδικα περί εξυβρίσεως. Κι έτσι η ζωή συνεχίζεται. Άλλοι έχουν το προνόμιο να μιλήσουν ατελώς κι άλλοι το βάσανο να λαλήσουν σιωπηλώς...

Τρίτη 19 Μαΐου 2015

Του Άγγελου Μανταδάκη
Τρεις μήνες τώρα -όσο δηλαδή και η θητεία της κυβέρνησης-, στη χώρα έχει εξαπολυθεί ένα πρωτόγνωρο κυνήγι μαγισσών. Μόνο που στη θέση των μαγισσών τα πλήθη ζητούν να συλληφθούν και να παραδοθούν στην πυρά τα παντός είδους και απόχρωσης λαμόγια που κυκλοφορούν ασύδοτα και λυμαίνονται τον τόπο επί δεκαετίες.
Αναζητώντας στα λεξικά τη λέξη λαμόγιο με παρέπεμψαν στην ιταλική λέξη la moglie, που σημαίνει σύζυγος. Η αναφορά μάλιστα στη Νάπολη είναι χαρακτηριστική: Οι Ιταλοί χαρτοπαίκτες που κέρδιζαν στα χαρτιά μεγάλο ποσό και ήθελαν να την... κάνουν, επικαλούνταν τη γυναίκα τους που θα τους ψάχνει και την έκαναν κοπάνα. Τους αποκαλούσαν λαμόγιες.
Στον Τσιφόρο το λαμόγιο ταυτίζεται με τον αβανταδόρο. Πρόκειται για τους συνεργάτες των παπατζήδων, που παρίσταναν τους πελάτες και μάλιστα ενθουσιώδεις που τάχα το παιχνίδι δεν το ήξερε καλά ο παπατζής και του τα έπαιρναν.
Τι είναι λοιπόν το λαμόγιο; Κάθε Έλληνας έχει δώσει τον δικό του ορισμό. Με βάση την κοινωνική του καταγωγή, την οικονομική του θέση, το στενό του οικογενειακό ή επαγγελματικό περιβάλλον, τις βλέψεις του για το μέλλον, τη διασύνδεσή του με την εξουσία, τη ζήλια και τον ανταγωνισμό του με τους άλλους.
Έτσι, με αφορμή τις αλλαγές στον κρατικό μηχανισμό μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου, αποκαλύφθηκαν πληθυσμοί λαμόγιων να έχουν παρεισφρήσει σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής. Δύσκολα να βρεις πρόσληψη, διορισμό ή τοποθέτηση σε δημόσια θέση που να μην προκαλέσει μικρή έως μεγάλη θύελλα ενστάσεων και διαμαρτυριών, μέχρι και εκδηλώσεις ιερής αγανάκτησης. Βέβαια το μεγάλο τσουνάμι των εκδηλώσεων αντίρρησης προέρχεται από τον χώρο των τεχνών και της διανόησης, όπου είναι γνωστό ότι ουδείς αναγνωρίζει έτερον -πλην του ιδίου- ως ανώτερον ή ίσον σε ικανότητες . Και αν ακόμα κανένας αναγνωρίσει την αξία, έρχεται η απάντηση, καθαρή και πληρωμένη: "Λαμόγιο στηρίζει Λαμόγιο..".
Πολλές φορές που βρίσκομαι σε οργανώσεις μελών του ΣΥΡΙΖΑ και σε άλλους μαζικούς χώρους παρακολουθώ ανθρώπους να επαναλαμβάνουν την καταγγελία δέκα με είκοσι φορές. Ρώτησα κάποιους καλούς μου συντρόφους τι ακριβώς χρεώνουν στο εν λόγω λαμόγιο και δυσκολεύτηκα να καταλάβω. Ήταν στο βαθύ ΠΑΣΟΚ, ήταν στο ρηχό ΠΑΣΟΚ, ήταν στους μηχανισμούς, δεν ήταν δκός μας... Αν μάλιστα το όνομα είναι ηχηρό, τότε το θέμα γεμίζει όλο μας το Σαββατοκύριακο..
Η κοινωνία βγάζει τις ανασφάλειές της. Η Αριστερά τις δικές της. Πώς είναι δυνατόν ο Τσίπρας να επιλέγει όλα τα λαμόγια για να στηρίξει την πρώτη του θητεία ως πρωθυπουργός της Αριστεράς. Πέρασε κιόλας στην άλλη όχθη;
Όλα αυτά δεν έχουν νόημα αν τα πάρει κανένας μονοσήμαντα. Δεν υπάρχει μόνο μια κοινωνία και ένας κόσμος που έχει παραξενέψει και βλέπει παντού λαμογιές. Υπάρχει και ο κίνδυνος να συγκροτηθούν γύρω από την εξουσία και στο όνομά της παράκεντρα εξυπηρέτησης προσωπικών συμφερόντων ή επιμέρους κοινωνικών ομάδων, αν δεν υπάρξει ένα αποτελεσματικό και όχι προσχηματικό σύστημα ελέγχου. Ήδη η μυρωδιά ενός τέτοιου κέντρου - παράκεντρου μάς ενοχλεί...

Ο Α. Μανταδάκης είναι μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ


Πέμπτη 7 Μαΐου 2015


  • 100 μέρες ΣΥΡΙΖΑ: Μια πρώτη αποτίμηση από πέντε πρόσωπα


    Μια πρώτη αποτίμηση από πέντε πρόσωπα για τις πρώτες 100 μέρες διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Μιλάνε: Δημήτρης Καλτσώνης - Καθηγητής θεωρίας Κράτους και Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Νίκος Ιωαννίδης – απολυμένος ΕΡΤ, Γιώργος Κυρίτσης – Δημοσιογράφος, Τάσος Κορωνάκης Γραμματέας Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ και Δήμητρα Μανώλη – απολυμένη καθαρίστρια υπουργείου Οικονομικών
  • syriza_shmaies_0.jpg

    Οι 100 πρώτες ημέρες της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ

    Πέτρος Κατσάκος 

  • Οι πρώτες εκατό ημέρες κάθε νέας κυβέρνησης, που αναλαμβάνει την εξουσία στην Ελλάδα, είχαν πάντοτε έναν ιδιαίτερο συμβολισμό και μια βαρύνουσα πολιτική σημειολογία.

Το καινούργιο site της αντιπροσωπείας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.​ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι έτοιμο στη διεύθυνση: http://www.syriza.eu/index.php/

Στο site μπορείτε να βρείτε τα τελευταία νέα των Ευρωβουλευτών, βίντεο, φωτογραφίες, δελτία τύπου, ερωτήσεις, συνεντεύξεις, τα tweets του κάθε Ευρωβουλευτή καθώς και ροή ειδήσεων από συγκεκριμένα site. Επίσης, υπάρχουν link για τις σελίδες μας στα social media κάτω-κάτω στη σελίδα καθώς και δυνατότητα για εγγραφή στο newsletter μας. Σημειώνουμε ότι το site είναι δίγλωσσο, όμως δε θα υπάρχουν απαραίτητα πληροφορίες για κάθε θέμα και στις δύο γλώσσες. 

Σάββατο 2 Μαΐου 2015

Η απόσταση της ριζοσπαστικής Αριστεράς από το ΚΚΕ, ως γνωστόν, είναι αβυσσαλέα. Και δεν οφείλεται, όπως συχνά θεωρούν βαυκαλιζόμενοι οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ, στον σεχταρισμό του ΚΚΕ. Αντίθετα, ο σεχταρισμός είναι συνέπεια άλλων χαρακτηριστικών, βαθύτερων και κατά πολύ σημαντικότερων.
Πρώτα απ’ όλα, έχουμε να κάνουμε με δύο όχι διαφορετικές αλλά ανοιχτά ανταγωνιστικές αντιλήψεις για τον σοσιαλισμό. Αυτό που επικαλείται ως σοσιαλισμό το ΚΚΕ είναι μια κοινωνική θέσμιση, που για τη ριζοσπαστική Αριστερά συνιστά από ιστορική αποτυχία μεγάλου βεληνεκούς μέχρι πραγματικό εφιάλτη.
Από την άλλη, η προσήλωση του ΚΚΕ στον σταλινισμό αντιστρατεύεται μετωπικά την αντίληψη πως «ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα είναι σοσιαλισμός», η οποία εμφανίζεται ως αντικαπιταλιστική ακριβώς στο μέτρο που καταγγέλλει τον καπιταλισμό, μεταξύ των άλλων, και για την αδυναμία του να συνυπάρξει για καιρό ακόμη και με περιορισμένες μορφές δημοκρατίας.
Δεδομένης της σοβαρότητας των παραπάνω, ίσως θα είχε, επομένως, ελάχιστη σημασία ένας προβληματισμός για τη σχέση των δύο κομμάτων, το παρελθόν της και το μέλλον. Πολύ περισσότερο, μάλιστα, αν αναλογιστούμε πως το ΚΚΕ δεν χάνει ευκαιρία να διακηρύσσει πως ο ΣΥΡΙΖΑ «εκφράζει τη βούληση της άρχουσας καπιταλιστικής τάξης στη χώρα».
Νομίζω, παρ’ όλα αυτά, πως αυτή η διαπίστωση είναι λάθος. Νομίζω, δηλαδή, πως τα δύο κόμματα έχουν πράγματα να πουν στο μέτρο που αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως αντίπαλα στο σύστημα και, από κοινωνική άποψη, στην ίδια μεριά του φάσματος. Πράγματι, στο μέτρο που ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται ως ένας φορέας «ταξικής μεροληψίας», ενώ το ΚΚΕ ως κατεξοχήν πολιτικός εκφραστής των συμφερόντων της «λαϊκής οικογένειας», αντικειμενικά «έχουν πράγματα να μοιράσουν», άρα, θα έλεγα, και να συζητήσουν.
Μπαίνοντας, λοιπόν, σε αυτήν τη συζήτηση θέλω, όσο σχηματικά επιτρέπει ο χώρος μιας επιφυλλίδας, να πω πως η θεμελιώδης στρατηγική ιδέα που εισφέρει το ΚΚΕ στην παρούσα συνθήκη είναι πως δεν υπάρχουν προϋποθέσεις σημαντικών αλλαγών στον σύγχρονο κόσμο, παρά μόνο στον βαθμό που προηγηθεί η κατάληψη της πολιτικής εξουσίας από τους εργαζόμενους. Από αυτήν την άποψη, το οποιοδήποτε εγχείρημα διακυβέρνησης, σαν αυτό καλή ώρα που υλοποιείται σήμερα στην Ελλάδα, είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Πράγμα, που, κατά το ΚΚΕ, στην καλύτερη περίπτωση, θα σημαίνει υποχώρηση για τους εργαζόμενους, πολύ πιθανά, ωστόσο, να σηματοδοτεί μια ολοκληρωτική καταστροφή.
Αυτό που λέει, δηλαδή, το ΚΚΕ είναι πως, ακόμη κι αν η κυβέρνηση είχε τις καλύτερες προθέσεις –που δεν τις έχει, ως εκπρόσωπος τμημάτων των καπιταλιστών!– και πάλι η αποτυχία θα ήταν δεδομένη. Που σημαίνει: ή άμεσα επαναστατική σύγκρουση και μετάβαση ή, επί της ουσίας, το άγριο καπιταλιστικό παρόν, με ελάχιστες, μάλιστα, αποχρώσεις.
Προφανώς, η στρατηγική αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ είναι στους αντίποδες. Οι μέρες μετά την 25η Ιανουαρίου, έτσι, είναι ένα είδος έμπρακτης εφαρμογής αυτής της αντίληψης είτε στην εκδοχή του δημοκρατικού δρόμου για τον σοσιαλισμό είτε σε εκείνη του μεταβατικού προγράμματος. Η βασική ιδέα είναι πως πράγματα στην κατεύθυνση του ριζικού κοινωνικού μετασχηματισμού μπορούν να γίνουν πριν από τον σοσιαλισμό. Πράγματα καίρια, που αλλάζουν τις ζωές των ανθρώπων σήμερα κι έτσι διαμορφώνουν όρους και φρόνημα, για να αλλάξουν όλα πολύ περισσότερο αύριο. Πράγματα, που αλλάζοντας το σήμερα δίνουν τη δυνατότητα να διαμορφωθούν συσχετισμοί, χωρίς τους οποίους ο ριζικός κοινωνικός μετασχηματισμός, απολύτως επίκαιρος και αναγκαίος, θα παραμείνει στο σημείο του «να ’χαμε να λέγαμε».
Γιατί, αν δεν είναι δυνατόν να αλλάξει το παρόν, δεν θα έρθει το αναγκαίο κοινωνικά μετασχηματισμένο μέλλον.
Πάει να πει, το μέλλον είναι τώρα. Ή δεν υπάρχει μέλλον και η «υπόλοιπη ιστορία» θα είναι ένας τύπος αιώνιου παρόντος.
Αλλιώς, όσο κι αν δεν το παραδέχεσαι, πέφτεις στον μεσσιανισμό και τη συνακόλουθη αναγκαστική αναμονή, ως προς τα ουσιώδη. Τι νόημα έχει να αγωνίζεσαι για το μεροκάματο και τις ελευθερίες, αν η ανάλυσή σου λέει πως ο σημερινός –πραγματικά ολοκληρωτικός– καπιταλισμός δεν επιτρέπει την παραμικρή ρωγμή για τις επιδιώξεις των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων κατηγοριών του πληθυσμού, για την πλειοψηφία του κόσμου;
Εδώ, λοιπόν, βρίσκεται η μεγάλη διαφορά.
Κι αν είναι το ΚΚΕ που έχει δίκιο, τότε δεν μπορούμε παρά να αποδεχτούμε πως το μέλλον μόνο χειρότερο μπορεί να είναι. Δεν μπορούμε παρά να είμαστε αυστηρά απαισιόδοξοι. Και δεν θα πρόκειται για την γκραμσιανή απαισιοδοξία της γνώσης, αλλά και γι’ αυτήν της βούλησής μας.
Πώς ν’ αλλάξεις τον κόσμο όταν η ελπίδα λείπει τόσο;
ΥΓ.: Αξίζει να σημειώσω πως η αρχική κομμουνιστική παράδοση υπήρξε κατεξοχήν «βουλητική», κόντρα στους «νόμους της ιστορίας». Ο Κάουτσκι ήταν που επέμενε πως πρέπει να είμαστε «ακριβώς στην ώρα» – περιμένοντάς τη να έρθει.

πηγή Εφημερίδα των Συντακτών

Πέμπτη 23 Απριλίου 2015

Ο κ. Σαμαράς στη χθεσινή του συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Mega επιδόθηκε σε μία προσπάθεια διάσωσης της υστεροφημίας της κυβέρνησής του. Χωρίς ίχνος ουσιαστικής αυτοκριτικής, θεώρησε ότι το μόνο ολίσθημά του ήταν το «επικοινωνιακό βατερλώ» του ΕΝΦΙΑ και της υπερφορολόγησης. Λες και οι πολίτες, με καλύτερη επικοινωνιακή διαχείριση, θα έβρισκαν περισσότερα χρήματα στο πορτοφόλι τους. Την ίδια στιγμή υπερασπίστηκε με πάθος τις μειώσεις των επικουρικών! Για όλα αυτά ο κ. Σαμαράς καταδικάστηκε από τους πολίτες στις 25 Γενάρη.
Όμως και κ. Σαμαράς βρέθηκε και σε ένα πέλαγος αντιφάσεων, αποδεικνύοντας ότι ούτε και στο ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης μπορεί να βοηθήσει τη χώρα. Ενώ επαίρεται ότι έβγαζε τη χώρα από Μνημόνιο, παραδέχεται ότι αδυνατούσε να κλείσει την αξιολόγηση, μη δεχόμενος τις απαιτήσεις της Τρόϊκα! Οπότε όταν ασκεί κριτική στη σημερινή κυβέρνηση ότι δεν κλείνει την συμφωνία, τι ακριβώς ζητάει; Και εδώ απαιτούνται συγκεκριμένες απαντήσεις.
  • Να αποδεχθεί η κυβέρνηση μείωση συντάξεων;
  • Να αποδεχθεί η κυβέρνηση απελευθέρωση απολύσεων;
  • Ποια είναι η γνώμη του κ. Σαμαρά για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και την αύξηση του κατώτατου μισθού; Ποια είναι η άποψή του για την ζούγκλα της αγοράς εργασίας στον ιδιωτικό τομέα.
  • Πιστεύει ότι πρέπει να αυξηθεί ο ΦΠΑ σε συγκεκριμένα αγαθά και υπηρεσίες, αλλά και στα νησιά;
  • να συνεχιστεί το ξεπούλημα των δημοσίων επιχειρήσεων με χαριστικούς όρους, όπως γινόταν επί των ημερών του;
Αν θέλει να φανεί χρήσιμος ο κ. Σαμαράς, ας πει την άποψή του για τα παραπάνω. Όπως ενδιαφέρον θα έχει να ακούσουμε και μια αυτοκριτική για τις ασφυκτικές συνθήκες ρευστότητας που κληροδότησε στη νέα κυβέρνηση.
Η ελληνική κυβέρνηση δίνει μια δύσκολη μάχη για την έξοδο από την κρίση και την επανάκτηση της αξιοπρέπειας του λαού μας. Δυστυχώς, σε αυτή την προσπάθεια έχει απέναντί της και τον κ. Σαμαρά.

Τρίτη 21 Απριλίου 2015

Είναι αλήθεια ότι έχει τεράστια προβλήματα η κυβέρνηση. Από τους έξω πρώτα - πρώτα, οι οποίοι έχουν ξεπεράσει τον τελευταίο καιρό κάθε όριο διακρατικής ευγένειας και δημοκρατικού σεβασμού και έχουν μπει στο πεδίο της διεθνούς εγκληματολογίας. Γιατί οι εκβιασμοί, οι απειλές, τα τελεσίγραφα, ο πιστωτικός στραγγαλισμός, που αναφέρονται σε εκατομμύρια ανθρώπους, δεν είναι μόνο προετοιμασίες εγκλήματος κατά μιας χώρας. Είναι εγκλήματα καθ' εαυτά. Κι αν τολμούσε κάποιος να τα απευθύνει σε κάποια από τις "μεγάλες" ευρωπαϊκές χώρες, θα τον κάθιζαν στο σκαμνί του Διεθνούς Δικαστηρίου.
Και οι μέσα όμως δεν πάνε πίσω. Κανένας τους, είτε κόμμα, είτε αρχηγός, είτε μεγάλο ΜΜΕ, δεν αγανακτεί για τη στάση των δανειστών. Προφανώς τα έχουν μετρήσει: Η Ελλάδα μπορεί να είναι παράπλευρη απώλεια, αρκεί να αφανιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ελπίδες που εκπροσωπεί. Και να ανακτήσουν τον θρόνο. Έτσι, ορισμένοι, ενώ τσιμουδιά δεν βγάζουν για τη στάση του Σόιμπλε παραδείγματος χάρη, έχουν ψωμοτύρι τις καταγγελίες για τυχοδιωκτισμό της κυβέρνησης. Και άλλοι, κάποτε με θητεία στην Αριστερά, βρίσκουν πολύ του γούστου τους να σαλπίζουν -ωσαννά!- το τέλος των ψευδαισθήσεων.
Η επιδίωξη είναι σαφής και δεν κάνουν τον κόπο να την κρύψουν: Να πέσει η κυβέρνηση στον βάλτο. Να υπογράψει αυτά που καταδίκαζε. Να επιβάλει αυτά στα οποία αντιστάθηκε ως αντιπολίτευση. Κι όλα αυτά, μην ακούτε παραμύθια, ούτε με τεχνικά ζητήματα έχουν να κάνουν, ούτε με πέντε πάνω - πέντε κάτω. Με την πολιτική έχουν να κάνουν. Κι όσο κι αν φαίνεται περίεργο, στη συγκεκριμένη διαπραγμάτευση είναι η Ελλάδα που τηρεί στάση ρεαλισμού. Οι ενάρετοι των Μνημονίων ούτε τη λέξη συμβιβασμός, πολλώ μάλλον έντιμος, δεν προφέρουν. Γ' αυτούς ο βάλτος για την Ελλάδα είναι θέμα ιδεολογίας. Ιδεοληψίας. Ου μην και μεταφυσικής.
Σ' αυτές τις συνθήκες, η κυβέρνηση δεν έχει άλλο δρόμο: Αποφασιστικότητα. Αντοχή. Ενότητα. Μέχρι τέλους. Αλλιώς μας περιμένει ο βάλτος τους. Και επ' αυτού δεν βλάφτει λίγος Λένιν: Είμαστε απ' όλες τις μεριές κυκλωμένοι από εχθρούς και είμαστε αναγκασμένοι να βαδίζουμε κάτω από τα πυρά τους. Ενωθήκαμε ύστερα από ελεύθερα παρμένη απόφαση για να πολεμήσουμε τους εχθρούς κι όχι για να πέσουμε στον γειτονικό βάλτο... Και τώρα μερικοί από μας αρχίζουν να φωνάζουν: πάμε σ' αυτό τον βάλτο! Κι όταν αρχίζουμε να τους μαλώνουμε, απαντούν: τι καθυστερημένοι που είστε! Και πώς δεν ντρέπεστε να μας αρνιέστε την ελευθερία να σας καλούμε σε καλύτερο δρόμο! - Ω, ναι, κύριοι, είστε ελεύθεροι όχι μόνο να μας καλείτε, μα και να πάτε όπου θέλετε, ακόμα και στον βάλτο...
Και ο νοών νοήτω...

Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2014

Βαρυσήμαντο άρθρο του Αλέξη Τσίπρα για τις πολιτικές εξελίξεις και την στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ, στην αυριανή Αυγή. «Η αριστερά βρίσκεται για μια ακόμη φορά στο κατώφλι της ιστορίας για να αναλάβει τα δύσκολα», τονίζεται στο άρθρο.
«Κερδίσαμε την εμπιστοσύνη της κοινωνίας, γιατί ξεφύγαμε από το στενό πλαίσιο της αλαζονικής συμπεριφοράς αλλά και του σεχταρισμού». «Πρέπει να συγκροτήσουμε μια πλατιά εκλογική συμμαχία σε ισχυρές προγραμματικές βάσεις», επισημαίνει -μεταξύ άλλων- στο άρθρο του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Ακολουθούν αποσπάσματα του άρθρου:
«Ο ΣΥΡΙΖΑ αντλεί την δύναμή του από τη στήριξη μιας μεγάλης κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας, που αγωνίζεται για αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη. Η εκλογική του νίκη θα είναι η αρχή μιας μεγάλης εθνικής προσπάθειας για την κοινωνική σωτηρία και την ανασυγκρότηση του τόπου. Μια εθνική προσπάθεια, όμως, που θα έχει διεθνές αντίκτυπο, αφού η ιστορική μας ευθύνη είναι να ανοίξουμε τον δρόμο μιας εναλλακτικής πολιτικής στην Ευρώπη, μετατρέποντας μια χώρα της ευρωζώνης, από νεοφιλελεύθερο πείραμα σε παράδειγμα κοινωνικής προστασίας και ανάπτυξης. Να αποδείξουμε ότι όταν οι λαοί θέλουν, όταν πιστεύουν στις δυνάμεις τους, μπορούν. 
Το πρώτο βήμα θα είναι η υλοποίηση του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης» για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Αυτό δεν είναι προς διαπραγμάτευση. Δεν δημιουργεί ανάγκες για νέα δανεικά και δεν θα μπει στο τραπέζι της συζήτησης.
Στη βάση αυτής της δέσμευσης, ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιδιώξει να συσπειρώσει γύρω του όσο το δυνατόν περισσότερες δυνάμεις στο λαό, ώστε να έχει την πλειοψηφία στη νέα Βουλή, προκειμένου να προχωρήσει στην υλοποίηση του προγράμματός του. Σε κάθε περίπτωση, στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος θα επιδιώξουμε ευρύτερες συναινέσεις.
Έχουμε πλήρη συνείδηση ότι η αριστερά βρίσκεται για μια ακόμη φορά στο κατώφλι της ιστορίας, για να αναλάβει τα δύσκολα. Και έχουμε πλήρη συνείδηση ότι ερχόμαστε για να ενώσουμε, όχι για να διχάσουμε. Για να ξαναχτίσουμε πάνω στα ερείπια μιας κοινωνίας λεηλατημένης. Για αυτό και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δε θα είναι κυβέρνηση μιας παράταξης. Θα είναι κυβέρνηση όλου του λαού.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης, κερδίσαμε την εμπιστοσύνη της κοινωνίας, γιατί ξεφύγαμε από το στενό πλαίσιο της αλαζονικής συμπεριφοράς αλλά και του σεχταρισμού. Μιλήσαμε έγκαιρα για μια πλατιά κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία. Για ένα νέο συνασπισμό εξουσίας. Η πρόταση αυτή επιδοκιμάστηκε ευρύτατα στις εκλογές του 2012.
Σήμερα είναι η ώρα να την κάνουμε πράξη, να την εμβαθύνουμε και να νικήσουμε. Συγκροτώντας μια πλατιά εκλογική συμμαχία σε ισχυρές προγραμματικές βάσεις».

Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2014

Φάρσα αποδείχθηκε το τηλεφώνημα για ύπαρξη βόμβας στα κεντρικά Γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στην Κουμουνδούρου, που είχε ως αποτέλεσμα να εκκενωθεί το μεσημέρι το κτήριο.

Το τηλεφώνημα έγινε το μεσημέρι της Δευτέρας από άγνωστο στην Άμεση Δράση, ενώ την ώρα του τηλεφωνήματος πραγματοποιούνταν αρκετές συνεδριάσεις στο κτήριο, μεταξύ των οποίων και συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας και των ευρωβουλευτών του κόμματος.
Οι καταιγιστικές πολιτικές εξελίξεις, ιδιαίτερα μετά την πρώτη αποτυχημένη απόπειρα εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, φέρνουν τη χώρα ένα βήμα πιο κοντά στην προκήρυξη εκλογών και τον ΣΥΡΙΖΑ ένα βήμα πιο κοντά στην ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών. Η συσσωρευμένη κοινωνική ανασφάλεια μετά από έξι χρόνια ύφεσης και τέσσερα χρόνια δρακόντειων μέτρων λιτότητας αγγίζει τον κάθε πολίτη.
Ωστόσο η εστίαση αυτής της ανησυχίας στο κατά πόσον είναι εφικτή η σύγκρουση με τις πολιτικές λιτότητας από μια νέα κυβέρνηση είναι πέρα για πέρα λανθασμένη. Η εκστρατεία κατατρομοκράτησης της ελληνικής κοινής γνώμης και του διεθνούς παράγοντα αποτελεί αποκλειστικά δημιούργημα της παρούσας κυβέρνησης.
Για του λόγου του αληθές ας δούμε τι έχει αλλάξει από το 2012. Τότε η ρευστότητα των τραπεζών αποτελούσε ένα πραγματικό πρόβλημα που δυνητικά απειλούσε όλες τις ευρωπαϊκές οικονομίες στην περίπτωση αναταράξεων. Σήμερα, όμως, η τραπεζική ενοποίηση στην Ευρώπη έχει υλοποιηθεί, παρά τα λάθη και τις παραλείψεις. Οι τέσσερις συστημικές ελληνικές τράπεζες είναι τμήμα του ενιαίου ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Άρα το ενδεχόμενο η ΕΚΤ να ακολουθήσει μια πολιτική διακρίσεων εναντίον συγκεκριμένων τραπεζών, εξαιτίας των πολιτικών επιλογών των πολιτών, είναι απίθανη καθώς θα αποσταθεροποιούσε όλο το εγχείρημα υπονομεύοντας τη διαδικασία εν τη γενέσει της.
Δεύτερον, το 2012 ο κανόνας σχετικά με τις αυστηρές αρχές δημοσιονομικής πειθαρχίας φάνταζε ακόμα σταθερός. Είχε παραβιαστεί την περίοδο της κρίσης του 2008 από τις περισσότερες ευρωπαϊκές οικονομίες, αλλά έμοιαζε ως ένα μεμονωμένο και έκτακτο γεγονός. Σήμερα οι ασθενικοί ρυθμοί ανάπτυξης έχουν καθηλώσει όλες τις ευρωπαϊκές οικονομίες. Χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία, με το ειδικό βάρος που φέρουν, έχουν κατοχυρώσει το δικαίωμα μονομερώς να μην εφαρμόζουν τους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας. Άρα οι ρωγμές στην πολιτική της λιτότητας είναι πλέον πραγματικότητα.
Τρίτον, το 2012 οι συγκρούσεις σχετικά με την ανεπάρκεια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ήταν ακόμα εν εξελίξει. Σήμερα, όμως, έχουν γίνει βήματα στην κατεύθυνση της ανάληψης του ρόλου που της αναλογεί. Δηλαδή στη διεύρυνση του ενεργητικού της στο ύψος του 1 τρισ. με σκοπό την έμμεση, μέσω των τραπεζών, αγορά κρατικών ομολόγων το αργότερο μέχρι τον Μάρτιο.
Από το 2012 δεν έχουν γίνει όμως μόνο αλλαγές στο διεθνές περιβάλλον. Έχει αλλάξει και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ κάνοντας άλματα στην ικανότητά του να διαπραγματευτεί μια διαφορετική πορεία για τη χώρα. Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης άλλαξε την ατζέντα της πολιτικής συζήτησης από τον Σεπτέμβριο και μετά. Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι περισσότερο από ποτέ έτοιμος να διαπραγματευτεί ένα διαφορετικό πακέτο πολιτικών παρεμβάσεων στον αντίποδα του Μνημονίου και να πείσει για την επίδραση που θα έχουν στην αναθέρμανση της οικονομίας και στην ανακούφιση της κοινωνίας.
Στο παραπάνω πλαίσιο η διαπραγμάτευση που θα επιδιώξει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι συνολική. Θα αφορά την έξοδο από το Μνημόνιο και την απομείωση του δημοσίου χρέους. Η κυβέρνηση σήμερα εκβιάζει σχετικά με τον φόβο των αγορών μπροστά στο ενδεχόμενο της πολιτικής αλλαγής. Ξεχνούν όμως ότι η χώρα βρίσκεται εκτός αγορών πρακτικά από το 2010. Η αδυναμία της Ελλάδας να προσφύγει στον εξωτερικό δανεισμό σχετίζεται με τη μη βιωσιμότητα του σημερινού δημοσίου χρέους και την αδυναμία της οικονομίας να αποπληρώνει την επόμενη δεκαετία ετησίως ποσά της τάξης του 4% και του 5% του ΑΕΠ. Η μείωση των αναγκαίων ετήσιων ροών σε βιώσιμα επίπεδα, ειδικά, θα καταστήσει την εξυπηρέτηση του χρέους εφικτή και, κυρίως, θα δημιουργήσει δημοσιονομικό χώρο για να υλοποιηθούν παρεμβάσεις που θα συμβάλουν στην επιστροφή στην ανάπτυξη.
Με την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι σε αντικειμενικά καλύτερη θέση από τη σημερινή κυβέρνηση για την πραγματοποίηση μιας τέτοιας διαπραγμάτευσης. Δεν έχει τις δεσμεύσεις του σημερινού πολιτικού προσωπικού. Ουδέποτε συναίνεσε στο περιεχόμενο των μεταρρυθμίσεων του Μνημονίου. Θα διαθέτει νωπή λαϊκή εντολή στη βάση ενός ξεκάθαρου προγράμματος. Και, τέλος, θα εισηγείται αλλαγές οι οποίες συνάδουν με το πανευρωπαϊκό κλίμα κριτικής απέναντι στη λιτότητα.
Σήμερα, πλέον, οι εκλογές αποτελούν μονόδρομο. Η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια νέα κυβέρνηση που να μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τους Ευρωπαίους εταίρους ανοίγοντας ένα καινούργιο πεδίο συζητήσεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επενδύει στον φόβο και την καταστροφολογία, αλλά στο αμοιβαίο συμφέρον που έχει η ενωμένη Ευρώπη από την εύρεση ενός βιώσιμου σχεδίου για το χρέος για το σύνολο της Ευρωζώνης. Στον αγώνα αυτό, έχει πολλούς συμμάχους και πριν από όλους τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού.
- See more at: http://left.gr/news/giati-2015-den-einai-2012#sthash.TdeGQatq.dpuf
Οι καταιγιστικές πολιτικές εξελίξεις, ιδιαίτερα μετά την πρώτη αποτυχημένη απόπειρα εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, φέρνουν τη χώρα ένα βήμα πιο κοντά στην προκήρυξη εκλογών και τον ΣΥΡΙΖΑ ένα βήμα πιο κοντά στην ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών. Η συσσωρευμένη κοινωνική ανασφάλεια μετά από έξι χρόνια ύφεσης και τέσσερα χρόνια δρακόντειων μέτρων λιτότητας αγγίζει τον κάθε πολίτη.
Ωστόσο η εστίαση αυτής της ανησυχίας στο κατά πόσον είναι εφικτή η σύγκρουση με τις πολιτικές λιτότητας από μια νέα κυβέρνηση είναι πέρα για πέρα λανθασμένη. Η εκστρατεία κατατρομοκράτησης της ελληνικής κοινής γνώμης και του διεθνούς παράγοντα αποτελεί αποκλειστικά δημιούργημα της παρούσας κυβέρνησης.
Για του λόγου του αληθές ας δούμε τι έχει αλλάξει από το 2012. Τότε η ρευστότητα των τραπεζών αποτελούσε ένα πραγματικό πρόβλημα που δυνητικά απειλούσε όλες τις ευρωπαϊκές οικονομίες στην περίπτωση αναταράξεων. Σήμερα, όμως, η τραπεζική ενοποίηση στην Ευρώπη έχει υλοποιηθεί, παρά τα λάθη και τις παραλείψεις. Οι τέσσερις συστημικές ελληνικές τράπεζες είναι τμήμα του ενιαίου ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Άρα το ενδεχόμενο η ΕΚΤ να ακολουθήσει μια πολιτική διακρίσεων εναντίον συγκεκριμένων τραπεζών, εξαιτίας των πολιτικών επιλογών των πολιτών, είναι απίθανη καθώς θα αποσταθεροποιούσε όλο το εγχείρημα υπονομεύοντας τη διαδικασία εν τη γενέσει της.
Δεύτερον, το 2012 ο κανόνας σχετικά με τις αυστηρές αρχές δημοσιονομικής πειθαρχίας φάνταζε ακόμα σταθερός. Είχε παραβιαστεί την περίοδο της κρίσης του 2008 από τις περισσότερες ευρωπαϊκές οικονομίες, αλλά έμοιαζε ως ένα μεμονωμένο και έκτακτο γεγονός. Σήμερα οι ασθενικοί ρυθμοί ανάπτυξης έχουν καθηλώσει όλες τις ευρωπαϊκές οικονομίες. Χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία, με το ειδικό βάρος που φέρουν, έχουν κατοχυρώσει το δικαίωμα μονομερώς να μην εφαρμόζουν τους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας. Άρα οι ρωγμές στην πολιτική της λιτότητας είναι πλέον πραγματικότητα.
Τρίτον, το 2012 οι συγκρούσεις σχετικά με την ανεπάρκεια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ήταν ακόμα εν εξελίξει. Σήμερα, όμως, έχουν γίνει βήματα στην κατεύθυνση της ανάληψης του ρόλου που της αναλογεί. Δηλαδή στη διεύρυνση του ενεργητικού της στο ύψος του 1 τρισ. με σκοπό την έμμεση, μέσω των τραπεζών, αγορά κρατικών ομολόγων το αργότερο μέχρι τον Μάρτιο.
Από το 2012 δεν έχουν γίνει όμως μόνο αλλαγές στο διεθνές περιβάλλον. Έχει αλλάξει και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ κάνοντας άλματα στην ικανότητά του να διαπραγματευτεί μια διαφορετική πορεία για τη χώρα. Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης άλλαξε την ατζέντα της πολιτικής συζήτησης από τον Σεπτέμβριο και μετά. Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι περισσότερο από ποτέ έτοιμος να διαπραγματευτεί ένα διαφορετικό πακέτο πολιτικών παρεμβάσεων στον αντίποδα του Μνημονίου και να πείσει για την επίδραση που θα έχουν στην αναθέρμανση της οικονομίας και στην ανακούφιση της κοινωνίας.
Στο παραπάνω πλαίσιο η διαπραγμάτευση που θα επιδιώξει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι συνολική. Θα αφορά την έξοδο από το Μνημόνιο και την απομείωση του δημοσίου χρέους. Η κυβέρνηση σήμερα εκβιάζει σχετικά με τον φόβο των αγορών μπροστά στο ενδεχόμενο της πολιτικής αλλαγής. Ξεχνούν όμως ότι η χώρα βρίσκεται εκτός αγορών πρακτικά από το 2010. Η αδυναμία της Ελλάδας να προσφύγει στον εξωτερικό δανεισμό σχετίζεται με τη μη βιωσιμότητα του σημερινού δημοσίου χρέους και την αδυναμία της οικονομίας να αποπληρώνει την επόμενη δεκαετία ετησίως ποσά της τάξης του 4% και του 5% του ΑΕΠ. Η μείωση των αναγκαίων ετήσιων ροών σε βιώσιμα επίπεδα, ειδικά, θα καταστήσει την εξυπηρέτηση του χρέους εφικτή και, κυρίως, θα δημιουργήσει δημοσιονομικό χώρο για να υλοποιηθούν παρεμβάσεις που θα συμβάλουν στην επιστροφή στην ανάπτυξη.
Με την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι σε αντικειμενικά καλύτερη θέση από τη σημερινή κυβέρνηση για την πραγματοποίηση μιας τέτοιας διαπραγμάτευσης. Δεν έχει τις δεσμεύσεις του σημερινού πολιτικού προσωπικού. Ουδέποτε συναίνεσε στο περιεχόμενο των μεταρρυθμίσεων του Μνημονίου. Θα διαθέτει νωπή λαϊκή εντολή στη βάση ενός ξεκάθαρου προγράμματος. Και, τέλος, θα εισηγείται αλλαγές οι οποίες συνάδουν με το πανευρωπαϊκό κλίμα κριτικής απέναντι στη λιτότητα.
Σήμερα, πλέον, οι εκλογές αποτελούν μονόδρομο. Η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια νέα κυβέρνηση που να μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τους Ευρωπαίους εταίρους ανοίγοντας ένα καινούργιο πεδίο συζητήσεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επενδύει στον φόβο και την καταστροφολογία, αλλά στο αμοιβαίο συμφέρον που έχει η ενωμένη Ευρώπη από την εύρεση ενός βιώσιμου σχεδίου για το χρέος για το σύνολο της Ευρωζώνης. Στον αγώνα αυτό, έχει πολλούς συμμάχους και πριν από όλους τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού.
- See more at: http://left.gr/news/giati-2015-den-einai-2012#sthash.TdeGQatq.dpuf

Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2014

Ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, έθεσε το κόμμα σε πολιτική και οργανωτική ετοιμότητα, καθώς όπως εκτίμησε δεν θα εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, παρά τις πιέσεις που θα ασκηθούν σε βουλευτές, και η χώρα θα οδηγηθεί σε εκλογές.
Όπως είπε οι ημέρες μέχρι την 29η Δεκεμβρίου θα είναι κρίσιμες και δύσκολες. Τόνισε την ανάγκη να δημιουργηθεί ένα κίνημα αντίστασης του λαού στην «επιχείρηση εκβιασμού και τρομοκράτησης».
Αναφερόμενος στην απόφαση του Πρωθυπουργού να επισπεύσει την διαδικασία για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, σχολίασε πως ο κινήθηκε εξ ανάγκης. Χαρακτήρισε αυτή την εξέλιξη ως θετική, αν και υπογράμμισε ότι από εδώ και στο εξής απαιτείται σοβαρότητα, εγρήγορση και αποφασιστικότητα.
Επιπλέον πρότεινε η Πολιτική Γραμματεία να τεθεί σε διαρκή συνεδρίαση και κάλεσε όλα τα μέλη της να είναι έτοιμα για την επόμενη ημέρα αφού εμφανίσθηκε βέβαιος ότι δεν θα προκύψουν οι 180 βουλευτές και θα ακολουθήσουν εκλογές στις οποίες θα αναδειχθεί νικητής ο ΣΥΡΙΖΑ.
Μάλιστα ζήτησε, να ετοιμαστούν από τώρα οι νομοθετικές παρεμβάσεις της επόμενης κυβέρνησης. Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες του Αθηναϊκού Πρακτορείου, ο ΣΥΡΙΖΑ θα θεσμοθετήσει άμεσα ένα όργανο που θα απαντά σε κάθε πρόκληση που θα εκδηλώνεται από κοινοτικά όργανα και ξένες κυβερνήσεις, προκειμένου να μην επαναληφθεί το φαινόμενο της προεκλογικής εκστρατείας του 2012 που, σύμφωνα με κομματικά στελέχη, οι επιθέσεις κατά του ΣΥΡΙΖΑ έμειναν αναπάντητες.

Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2014

"Αν δεν πάρετε 180 στην ψηφοφορία για τον προϋπολογισμό, ελάτε να συμφωνήσουμε την ημερομηνία των εθνικών εκλογών", τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας, κλείνοντας την ομιλία του στη Βουλή. Αμέσως μετά ο Α. Σαμαράς και ο Ε. Βενιζέλος βγήκαν από την ολομέλεια της Βουλής και μπήκαν στο γραφείο του πρωθυπουργού για να συσκεφθούν τι θα απαντήσουν! Αντί για τον πρωθυπουργό τον λόγο πήραν εκ νέου ο υπουργός και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών…
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πολιτικά σαφής προς τους βουλευτές της ΝΔ: «σας καλώ να προσφέρετε στη χώρα την τελευταία θετική υπηρεσία που σας απομένει. Εφόσον δεν λάβετε ψήφο από 180, ελάτε αύριο το πρωί να συμφωνήσουμε την ημερομηνία των εκλογών».
Το ίδιο καθαρός ήταν ο Αλ. Τσίπρας και για την συναίνεση «Η χώρα είναι μπροστά σε ιστορικές επιλογές και κανείς δεν μπορεί να σχεδιάσει να γίνουν ερήμην του ελληνικού λαού. Δεν θα δεσμεύσετε την επόμενη κυβέρνηση με τετελεσμένα που θα μας δέσουν τα χέρια», υπογράμμισε. «Σε ποια πολιτική θα υπάρξει η συναίνεση; Στο να κυβερνάτε τη χώρα με ηλεκτρονική αλληλογραφία; Στην απαγόρευση συναθροίσεων; Σε ένα κράτος πουν κάνει το λιοντάρι στον 20χρονο απεργό πείνας, αλλά σκύβει το κεφάλι στην τρόικα;», ρώτησε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και δεσμεύθηκε ότι «τέτοια συναίνεση δεν μπορείτε να έχετε. Δεν είναι πολιτικό το ζήτημα, είναι περισσότερο ηθικής τάξης. Δεν θα τα ισοπεδώστε όλα. Η σχέση πολίτη και πολιτικού συστήματος θα αποκατασταθεί».
Αναφερόμενος στην προεδρική εκλογή κάλεσε τον Α. Σαμαρά να εξηγήσει την δήλωσή του ότι «έχει τους 180» και «έχει μαξιλαράκι». Υπενθύμισε μάλιστα ότι «ακόμη και αν όλοι οι ανεξάρτητοι Βουλευτές ψηφίσουν, δεν βγαίνουν τα κουκιά» και ότι «τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης έχουν καταλήξει ακόμη και με συνεδριακές αποφάσεις τους ότι δεν ψηφίζουν Πρόεδρο της Δημοκρατίας». «Όταν λέτε έχουμε τους 180, έχουμε μαξιλαράκι, τι ισχυρίζεστε; Ότι έχετε συμφωνήσει με Βουλευτές να σπάσουν τη γραμμή του κόμματός τους;», είπε χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενος στην λέξη «αποστασία» που έχει χρησιμοποιήσει ο Αλ. Τσίπρας είπε στον Α. Σαμαρά: «σας ενοχλεί η αποστασία, ίσως επειδή σε άλλες εποχές είχατε πρωταγωνιστήσει».
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κάλεσε τους Βουλευτές να δηλώσουν τι θα ψηφίσουν στην προεδρική εκλογή: «αν ένας Βουλευτής έχει άλλη άποψη, να βγει να το πει καθαρά, δυνατά, ντόμπρα και παστρικά. Και να το πει τώρα» τόνισε, προκαλώντας ενόχληση στα έδρανα της ΝΔ. «Όταν καταψηφίζεις ένα Προϋπολογισμό ουσιαστικά ζητάς την άμεση παραίτηση της κυβέρνησης. Μπορείς τον Δεκέμβρη να ζητάς παραίτηση της κυβέρνησης, αλλά παράταση της θητείας τον Γενάρη; Ποια επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος μπορεί  να το επιφέρει αυτό;», είπε και συνέχισε: «το όχι στον Προϋπολογισμό σημαίνει όχι σε Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Το όχι σήμερα και το ναι αύριο είναι αποτέλεσμα μεθοδεύσεων. Καθαρές κουβέντες».
Για τα σενάρια παράτασης του μνημονίου σε συνδυασμό με εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας είπε ότι πρόκειται για «τέχνασμα και εξαπάτηση». «Όποια παιχνίδια και να παίξετε, σε συνεργασία με την τρόικα και τους δανειστές, δεν θα ξεγελάσετε κανένα» είπε και εκτίμησε ότι «οι δανειστές και η τρόικα ένα στόχο έχουν: να ψηφιστεί Πρόεδρος για να δοθεί παράταση στον Α. Σαμαρά».
«Για μας δρόμος επιστροφής δεν υπάρχει. Είναι το δικό μας «there is no alternative» που έλεγε κάποτε η Θάτσερ», δεσμεύθηκε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και εκτίμησε ότι «ο λαός κλείνει τα αυτιά του στην κινδυνολογία και την τρομοκρατία. Όσο και να εκβιάζετε δεν θα καταφέρετε να επιβάλλετε στη χώρα ένα καθεστώς μεταδημοκρατίας».
Για την αναθεώρηση του Συντάγματος ο Αλ. Τσίπρας είπε ότι «το Σύνταγμα ασφαλώς και πρέπει να αναθεωρηθεί, αλλά η διαδικασία πρέπει να εκκινήσει μετά από εκλογές που θα αντιστοιχήσουν τη Βουλή με τη λαϊκή βούληση» και «σ' αυτή την επιχείρηση συνενόχους δεν θα μας έχετε».

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2014

Με σύνθημα «όλοι στους δρόμους«, ο ΣΥΡΙΖΑ απευθύνει κάλεσμα στη συγκέντρωση των συνδικάτων στο Σύνταγμα την Κυριακή στις 6 το απόγευμα.

Όπως σημειώνει, «την χαριστική βολή στην ελληνική κοινωνία και οικονομία σχεδιάζουν κυβέρνηση και τρόϊκα με τον κοινωνικά βάρβαρο προϋπολογισμό του 2015 και με τα νέα, καταστροφικά μέτρα που «διαπραγματεύονται» Σαμαράς-Βενιζέλος με τους δανειστές της χώρας. Ο μνημονιακός προϋπολογισμός του 2015 σηματοδοτεί την έκτη χρονιά λιτότητας, συνεχίζοντας την άγρια φοροεπιδρομή και «πετσοκόβοντας» περαιτέρω μισθούς, συντάξεις και  δημόσιες δαπάνες σε κοινωνικά κρίσιμους τομείς».

Σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, «θα έχουμε συγκεκριμένα νέους φόρους 1,4 δισ. ευρώ και μείωση κατά περίπου 1,5 δισ. ευρώ στα συνολικά έξοδα του κράτους για να πιάσει η κυβέρνηση τους «προκρούστειους» μνημονιακούς στόχους. Το αποτέλεσμα θα είναι δραστικές μειώσεις στην επιχορήγηση των ασφαλιστικών ταμείων και συνεπώς των συντάξεων, καθώς και μειώσεις στην επιχορήγηση των νοσοκομείων και του κράτους πρόνοιας και νέες μειώσεις στους μισθούς, την ίδια στιγμή που νέο κύμα φόρων θα πλήξει βάναυσα νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις.

Και όλα αυτά χωρίς να υπολογίζονται και να προσμετρούνται οι επιπτώσεις των νέων μέτρων που η κυβέρνηση «διαπραγματεύεται» με τους δανειστές. Απέναντι σε αυτές τις πολιτικές που οδηγούν σε νέα, μεγάλη ύφεση την οικονομία της χώρας και «στάζουν αίμα» εργαζομένων, ανέργων και συνταξιούχων είμαστε οργισμένοι και αποφασισμένοι. Αποφασισμένοι να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις για την ανατροπή τους».

Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2014

Παραπάνω από αναμενόμενο χαρακτηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ το αποτέλεσμα των συναντήσεων της κυβέρνησης με την τρόικα στο Παρίσι. Τονίζει δε ότι η κυβέρνηση εξαναγκάζεται σε άτακτη υποχώρηση που την απαξιώνει εντός και εκτός της χώρας.
 
Ολόκληρο το σχόλιο του ΣΥΡΙΖΑ για τις συζητήσεις της κυβέρνησης με την τρόικα έχει ως εξής:
"Το αποτέλεσμα των συναντήσεων της κυβέρνησης με την τρόικα στο Παρίσι ήταν παραπάνω από αναμενόμενο. Όντας όμηρος της στρατηγικής του υπάκουου μαθητή, η κυβέρνηση σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να προβάλλει μια διαφορετική πολιτική πρόταση, έξω από τη λογική του μνημονίου. Πρόκειται για την ίδια κυβέρνηση που όλο το προηγούμενο διάστημα μιλούσε για «τέλος των μνημονίων» και κατηγορούσε ως καταστροφολογία τα νέα μέτρα. Τελικά, είδαμε το ίδιο έργο όπως σε κάθε γύρο διαπραγματεύσεων, με τον λύκο να μετατρέπεται σε αρνάκι και την κυβέρνηση να αναγκάζεται σε μια άτακτη υποχώρηση, που την απαξιώνει εντελώς τόσο εντός της χώρας όσο και εκτός". 

Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2014

Το στίγμα της κυβέρνησης της Αριστεράς «που έρχεται» έδωσε οΠαναγιώτης Λαφαζάνης σε ομιλία του στην Θεσσαλονίκη διαβεβαιώνοντας πως «η πολιτική της θα είναι πάνω από τις αγορές και πάνω από τις Τράπεζες».
Τάχθηκε κατά κάθε συνεννόησης με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και προεξόφλησε πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα τηρήσει μέχρι τέλους  το πρόγραμμα που έχει συλλογικά διαμορφωθεί    
Στο πλαίσιο αυτό δήλωσε « Θα διεκδικήσουμε διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και ασφαλώς θα προχωρήσουμε σε εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση των Τραπεζών».
Ο κ. Λαφαζάνης κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι είναι «δέσμια» των αγορών και «παραδίδει τα πάντα στους πιστωτές, δίνει γη και ύδωρ πριν, βεβαίως, γρήγορα, όπως φαίνεται, παραδώσει σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς».
Προέβλεψε μεγάλες πολιτικές εξελίξεις το επόμενο διάστημα, μετά το «ναυάγιο του Παρισιού», όπως είπε, και την «παράδοση της κυβέρνησης».
Ο κ. Λαφαζάνης είπε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «είναι ενωμένος»  και «αποφασισμένος» αλλά «στη βάση των συνεδριακών του θέσεων, στη βάση του προγράμματος, που συλλογικά έχει διαμορφωθεί, και αυτό το πρόγραμμα εμείς θα το τηρήσουμε μέχρι τέλους».
Χαρακτήρισε «φαντασιώσεις κατεστημένων κύκλων» τα περί μεταβατικής κυβέρνησης και σημείωσε πως δεν υπάρχει καμιά βάση για εθνική συνεννόηση με τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ και εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι στις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έχει απλώς το προβάδισμα, αλλά και κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Ο οικονομολόγος Κώστας Λαπαβίτσας, που ήταν ομιλητής στην ίδια εκδήλωση, επισήμανε:
«Η ύφεση τελειώνει αλλά δεν πρόκειται να υπάρξει ανάπτυξη δυναμική. Αρα έχουμε δύο επιλογές: Η πρώτη να συνεχίσουμε στην πορεία στην οποία βρισκόμαστε σήμερα η οποία είναι μια πορεία μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, δεν θα μειωθεί η ανεργία, δεν θα έχουμε δυναμική ανάπτυξη, η Ελλάδα θα περιθωριοποιείται όλο και περισσότερο. Η δεύτερη επιλογή είναι μια ριζοσπαστική λύση, ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα, το οποίο θα περιλαμβάνει δυναμική διευθέτηση του χρέους, άρση της λιτότητας, δημόσιες Τράπεζες, παρέμβαση για ανακούφιση της ανεργίας κι ένα πρόγραμμα μεσοπρόθεσμης ανάπτυξης, παραγωγικής ανασυγκρότησης. Εγώ προτείνω τη δεύτερη. Δεν θα είναι εύκολη. Θα υπάρχουν τριβές, θα υπάρξουν συγκρούσεις, απειλές και εκβιασμοί και με το θέμα του νομίσματος και με το θέμα της συμμετοχής στην Ε.Ε. αλλά όλες αντιμετωπίζονται».
Για την κυβέρνηση Σαμαρά είπε ότι «επιχείρησε να πάρει μια πιο σκληρή στάση γιατί καταλαβαίνει ότι εκλογικά δεν την παίρνει να εμφανιστεί με νέα μέτρα. Οι βουλευτές της τρέμουν και μόνο στην ιδέα ότι θα γυρίσουν στις εκλογικές τους περιφέρειες και θα πουν ότι θα περικοπούν και άλλο οι συντάξεις. Και διαπίστωσε η κυβέρνηση ότι οι δυνάστες είναι ακόμα σκληρότεροι. Δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν πίσω και θα υπάρξει κάποιος συμβιβασμός, ο οποίος θα είναι επώδυνος για την Ελλάδα. Φάνηκε ότι η κυβέρνηση Σαμαρά δεν έχει να δείξει ούτε στρατηγική, ούτε πρόγραμμα, παραπαίει».
Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν, επίσης, ο δικηγόρος Θέμης Τζήμας και ο φυσικός-συγγραφέας Γιώργος Τριανταφυλλόπουλος.

thetoc.gr

Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2014

Αφορμή για το σημερινό θέμα του άρθρου η δισέλιδη συνέντευξη της Σίας Αναγνωστοπούλου που φιλοξενήθηκε στην "Αυγή" της Κυριακής με τίτλο "Η ΑΟΖ, το Κυπριακό, η Τουρκία: Τι σημαίνει αριστερή πολιτική στα 'εθνικά θέματα'». Διάβασα τη συνέντευξη δύο και τρεις φορές. Το θέμα ήταν, είναι και θα είναι αρκετά σοβαρό, καθώς οι κανόνες και οι θεσμοί του διεθνούς δικαίου παραβιάζονται συστηματικά, με τον νόμο του ισχυροτέρου να επικρατεί με βίαια μέσα. Αυτή η κατάσταση βρίσκει την Ελλάδα αμυντικά, οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά στο πιο αδύναμο σημείο της μεταπολιτευτικής περιόδου. Παντού (με εξαίρεση την αδύναμη Βουλγαρία που έχει στρέψει το ενδιαφέρον της στη διαχείριση της δικής της μουσουλμανικής μειονότητας) όπου έχουμε σύνορα, Αλβανία, ΠΓΔΜ, Τουρκία, αντιμετωπίζουμε παρατεταμένα άλυτα προβλήματα.

Η ΠΡΩΤΗ παρατήρηση, μετά από 35 χρόνια δημοσιογραφικής εμπειρίας. Όταν ζητάς συνέντευξη από ένα πολιτικό πρόσωπο με τόσο ιδιαίτερες απόψεις, η συνέντευξη πρέπει να είναι "ζωντανή". Δηλαδή ρωτάς και, αναλόγως των απαντήσεων, παρεμβαίνεις για διευκρινίσεις προβλέποντας τις απορίες που θα έχει ο αναγνώστης της "Αυγής". Αλλιώς, η συνέντευξη μετατρέπεται σε μονόλογο και ουσιαστικά πρόκειται για άρθρο. Ας πάμε όμως πάρα κάτω. Τι σημαίνει αριστερή πολιτική στα εθνικά θέματα; Κατά τη Σ. Αναγνωστοπούλου: "...για την Αριστερά το μείζον ζήτημα είναι να πολιτικοποιήσει τα 'εθνικά δίκαια', να τα ξανασυζητήσει διαλεκτικά και όχι ως αμετακίνητα, υπεράνω ιδεολογίας και πολιτικής, αξιώματα. Ας μην ξεχνάμε ότι τα 'εθνικά δίκαια' δεν τα όρισε η Αριστερά, τα όρισαν κατεξοχήν οι πολιτικές δυνάμεις που είχαν την ηγεμονία και ήθελαν να διαιωνίζουν την ηγεμονία τους, περιθωριοποιώντας τους εχθρούς τους ως 'προδότες'".

ΛΙΓΟ παρακάτω σημειώνει: "Αν ο ιμπεριαλισμός οξύνει και υποκινεί τους ανταγωνισμούς, η απάντηση είναι μία: κάνω πολιτική με τρόπο που να μειώνονται οι εθνικοί ανταγωνισμοί, όχι να ενισχύονται." Και στο τέλος αναφέρει ότι: "Δεν μπορούμε να μιλάμε για 'αριστερό πατριωτισμό', βάζοντας απλώς αριστερό πρόσημο στα 'εθνικά δίκαια', τα οποία οι αντίπαλες της Αριστεράς δυνάμεις όρισαν ως αμετακίνητα. Δεν μπορούμε να μιλάμε για αντιιμπεριαλισμό, πατώντας πάνω στα 'δίκαια' αυτά, έτσι όπως τα όρισαν οι ηγεμονικές τάξεις και μάλιστα σε συγκεκριμένες περιόδους".

ΑΝ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βρισκόταν μπροστά στην ανάληψη ευθύνης διακυβέρνησης και σωτηρίας της χώρας, οι απόψεις της Σ. Αναγνωστοπούλου θα είχαν ενδιαφέρον, αρκεί να συζητηθούν και να δοκιμαστούν στα σοβαρά ερωτήματα που η ίδια η πραγματικότητα θέτει. Και αυτό, σε πρώτο στάδιο, πριν δηλαδή η Σία Αναγνωστοπούλου βγει στην Αγορά, το κάνει κάθε σοβαρός μελετητής μόνος του. Είναι αυτό που λέμε άσκηση προσομοίωσης σε πραγματικές συνθήκες: δηλαδή, η Σία Αναγνωστοπούλου θα έπρεπε, κατά τη γνώμη, να σκεφτεί πώς θα ενεργήσει ένας μελλοντικός υπουργός Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ. Και, από τη σκοπιά αυτή, να επιχειρήσει να δώσει τις απαντήσεις στα πιθανά σενάρια επιθετικών βλέψεων κυρίως της τουρκικής πλευράς που έχει κατακτήσει λόγω ισχύος μεγάλο βαθμό αυτονομίας στην εξωτερική της πολιτική.

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ αν ο διάλογος δεν αποδίδει, αν οι στρατιωτικές προκλήσεις κλιμακώνονται και, κυρίως, αν οι παγκόσμιοι διαιτητές αδικούν τη χώρα και την αριστερή κυβέρνησή της συστηματικά; Τι γίνεται αν η ελληνική κοινότητα της Κύπρου εκτιμήσει πως οι προτάσεις για την επίλυση του πολιτικού προβλήματος είναι ετεροβαρείς; Μπορεί η τουρκοκυπριακή κοινότητα να συμφωνήσει χωρίς την άδεια της Τουρκίας, που στα 40 χρόνια της κατοχής δεν έχει κάνει την παραμικρή κίνηση καλής θέλησης; Τι συμπεράσματα βγαίνουν από την αμερικανική πολιτική κατά της Ρωσίας;

ΤΕΤΟΙΟΥ είδους θέματα απαιτούν σοβαρό διάλογο και τεκμηριωμένα επιχειρήματα στο πεδίο του πραγματικού κόσμου και, θα πρόσθετα, και από θέση ισχύος. Βρίσκεται η Αριστερά στην Ευρώπη, μηδέ του ΣΥΡΙΖΑ εξαιρουμένου, σε θέση ισχύος; Όταν αναγνωρίζεις πως η χώρα σου γίνεται αποικία, δεν είναι δυνατόν ο αγώνας σου για να αποφευχθεί να μην έχει και εθνικά χαρακτηριστικά. Το ΕΑΜ, για όσους το έχουν ξεχάσει, σήμαινε Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο.

Popular Posts

Blog Archive

Download

Translate

ένα φως που δεν σβήνει ποτέ

ένα φως που δεν σβήνει ποτέ

Αναζήτηση του ιστολογίου

Copyright © ΦΡΥΚΤΩΡΙΑ | Powered by Blogger
Design by Dizzain Inc | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com