Η καταστροφή του κράτους πρόνοιας και της προστασίας της εργασίας που έχει επέλθει υπό την ηγεσία των σοσιαλδημοκρατών, δεν αφήνει μεγάλο περιθώριο οι τελευταίοι να ανακτήσουν τους δεσμούς τους με τις λαϊκές τάξεις και ιδίως με τους μισθωτούς. Έτσι οι διαφαινόμενες εκλογικές επιτυχίες σε Γαλλία και Γερμανία θα είναι πρόσκαιρες, και η επίδρασή τους στα ελληνικά πράγματα, αν υπάρξει, δεν θα έχει ορίζοντα
Του Θόδωρου Παρασκευόπουλου
Εκτός από το «Πότε θα γίνουν εκλογές;», την πολιτική στοιχειώνει και το ερώτημα «Ποια κόμματα θα συμμετάσχουν;» Και ο λόγος είναι ότι η πολιτική κρίση, που κορυφώθηκε με την πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου, λύθηκε μεν όπως-όπως με την τρικομματική κυβέρνηση, αλλά η λύση ήταν εκ των ενόντων.
Η προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ να τρενάρει όσο μπορεί τη θητεία της κυβέρνησης Παπαδήμου έχει ασφαλώς σχέση με τη βεβαιότητα ότι για αρκετά μεγάλο διάστημα δεν μπορεί να συμμετάσχει σε εκλογές· τα περισσότερα επιφανέστερα στελέχη του δεν μπορούν συχνά να εμφανιστούν σε δημόσιους χώρους. Η κατάσταση είναι ελάχιστα ευνοϊκότερη για τη Νέα Δημοκρατία και έτσι μπορεί κανείς με βεβαιότητα να πει ότι η επιμονή, μέχρι την περασμένη εβδομάδα, του Αντώνη Σαμαρά για τις 19 Φεβρουαρίου ήταν ή προσχηματική ή επιπόλαιη. Αυτές οι συνθήκες είναι επικίνδυνες για ολόκληρο το αστικό κομματικό σύστημα γιατί, ανεξάρτητα από τα δημοσκοπικά προβλεπόμενα αποτελέσματα, η αναταραχή και οι εκδηλώσεις οργής μπορεί να παραγάγουν δική τους δυναμική απαξίωσης, ιδίως των δύο μεγαλύτερων, αλλά και του ακροδεξιού εταίρου τους.
Διαβάστε όλο το άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΠΟΧΗ
http://www.rednotebook.gr/details.php?id=4069